Κωμικός σημαντικός, με πληθωρικό ταλέντο, ο Παύλος Χαϊκάλης επί τρεις δεκαετίες έχει κερδίσει με το σπαθί του την αγάπη του κοινού. Ετοιμόλογος, καίριος και ακριβής, μιλάει αποκλειστικά στο “Radar!” με κουβέντες αληθινές για τα τρωτά της φετινής τηλεοπτικής -και όχι μόνο- σεζόν, ενώ ανοίγει τα χαρτιά του και γύρω από την πολύ καλά προστατευμένη προσωπική και οικογενειακή του ζωή.
Ετοιμάζεστε να μπείτε για γυρίσματα για τον νέο κύκλο του “Πενήντα-Πενήντα” κι απ’ ό,τι μας είπε ο Πέτρος Φιλιππίδης, έχετε μειώσει κατά πολύ τις οικονομικές σας απαιτήσεις ύστερα από πιέσεις.
Το “Πενήντα-Πενήντα” μας μπορεί να είναι η πιο εμπορική τηλεοπτική επιτυχία όλων των εποχών, αλλά εμείς δεν την πληρωθήκαμε όμως μας έπρεπε. Oχι ότι δεν πήραμε τα λεφτά μας -τα πήραμε. Απλώς αυτά δεν αντιστοιχούν σε όσα μας άξιζαν, σε όσα έφερε η σειρά, στην τόσο μεγάλη επιτυχία της. Βλέπεις τη δουλειά να παίζεται ξανά και ξανά και λες “πλουτίζει ο Χαϊκάλης” ή ο όποιος Χαϊκάλης. Λοιπόν, για την επανάληψη των 60 πρώτων επεισοδίων πήρα €811 από τον “Διόνυσο”. Τα ψίχουλα αυτά δεν σε… πλουτίζουν, όπως δεν σε πλουτίζουν και τα χρήματα που έχουμε φτάσει να παίρνουμε, ρίχοντας στα Τάρταρα το κασέ μας. “Ετσι είναι η αγορά”, σου λέει, “Αμα σ’ αρέσει”. Και δεν το λέω για το “Πενήντα” μόνο, έτσι έχει γίνει η αγορά πια. Ετσι κατάντησε η αγορά κι είναι πολύ λυπηρό αυτό.
Υπήρξαν όμως εποχές που παίρνατε πολλά λεφτά κάποιοι…
Δεν πήρα ποτέ πολλά λεφτά, σε βεβαιώ! Τα πήραν κάποιοι, ναι. Δεν ανήκα σ’ αυτούς. Τα πήραν κάποιοι με πολύ μεγάλο ταλέντο στο να “πουλάνε” τέλεια τον εαυτό τους, κάποιοι που είναι “τίποτα” και διεκδικούν ισχυρή θέση στον χώρο, κάποιοι που έπεισαν τα κανάλια και τους ανθρώπους τους με τραπεζώματα και δημόσιες σχέσεις ότι είναι κάτι περισσότερο από ό,τι είναι! Αυτοί τα πήραν χοντρά, γιατί έπαιξαν εξίσου χοντρό παιχνίδι. Εγώ ούτε το ξέρω, ούτε μ’ αρέσει αυτό το παιχνίδι. Και παρότι δεν παίρνω πολλά λεφτά, αναγκάστηκα και δέχτηκα περικοπές και σ’ αυτά, για το καλό της σειράς που αγαπήθηκε απ’ το κοινό.
Αν συμμετείχες σε ένα talent show θα βοηθούσες κάπως τα οικονομικά σου, αλλά δεν έχεις πει ναι σε προτάσεις ανάλογες.
Είμαι κατά των ριάλιτι και των talent shows που βασίζονται σε ξένα projects και που δεν μου λένε τίποτα απολύτως. Να συμμετάσχω σε κριτική επιτροπή σε τέτοιου είδους εκπομπές που πουλάνε ελπίδες σε νέα παιδιά; Που εκμεταλλεύονται το ψώνιο τους να φανούν κι ας μην έχουν ταλέντο; Τα πιο πολλά δεν έχουν, το ξέρουμε όλοι μας.Θυμίζουν εκπομπές όπως της Αννίτας Πάνια, όπου η εκμετάλλευση ανθρώπων χαμηλού νοητικού επιπέδου γίνεται κατά κόρον και είναι πια αηδία, είναι φασισμός.
Σε καθημερινή σειρά θα συμμετείχες ή δεν σε αφορά;
Αν επρόκειτο για μια καθημερινή σειρά όπως η “Βέρα”, όπου έπαιξα ύστερα από πρόταση των Ελενας Ακρίτα και Γιώργου Κυρίτση, θα το έκανα με μεγάλη χαρά. Υπήρχε ένα δυνατό σενάριο, μια εξαιρετική ομάδα συντελεστών, ένας ρόλος δώρο για μένα, όπως δώρο μου έκαναν και στο “Κάτω από την Ακρόπολη”. Δεν είδαν κοντόφθαλμα, μου έδωσαν ρόλους που είχαν και δραματικές πτυχές. Θα μου πεις, θέλεις να αποδείξεις ότι έχεις δραματικό ταλέντο; Οχι, θέλω να παίξω με πιο μεγάλη γκάμα και πέρα απ’ την κωμωδία, που λατρεύω και είναι το δυσκολότερο είδος. Αλλά στην Ελλάδα αρέσκονται στο να βάζουν ταμπέλες, να τυποποιούν.
Παίρνεις το αίμα σου πίσω παίζοντας τον Αμλετ φέτος, έτσι;
Μην τρομάξεις το κοινό και νομίζουν ότι θα με δουν ως κανονικό Αμλετ στο “Να ζει κανείς ή να μη ζει” του Μπρουκς, που ανεβάζουμε στο “Κάτια Δανδουλάκη”, σε έξοχη διασκευή και σκηνοθεσία των Ρέππα-Παπαθανασίου. Γίνομαι Αμλετ για τις ανάγκες μιας σκηνής της σπαρταριστής κωμωδίας που με κάλεσε η υπέροχη Κάτια Δανδουλάκη να κάνουμε μαζί.
Θέλεις να μου μιλήσεις για το στόρι της κωμωδίας;
Είμαστε στην Πολωνία το 1941. Γερμανική Κατοχή. Μια διάσημη ηθοποιός απατά τον άντρα της με έναν πολύ νεότερό της αντιστασιακό. Μια ερωτική φάρσα στήνεται στα παρασκήνια ενός θιάσου του μουσικού θεάτρου. Ο αταίριαστος έρωτας της ώριμης πρωταγωνίστριας και του νεαρού αντιστασιακού είναι ένα από τα κλασικά θέματα της ροζ φάρσας. Μόνο που το ροζ αρχίζει να… σκουραίνει επικίνδυνα όταν στα γρανάζια της φάρσας πιάνονται ένας Γερμανός στρατηγός, μαζί με την αυστηρή γραμματέα του και τον ηλίθιο υπασπιστή του, μια διπλή κατάσκοπος και ο μακιγιέρ της πρωταγωνίστριας. Το ετερόκλητο αυτό πλήθος μπλέκεται σε έναν τυφώνα από συμπτώσεις, ανατροπές και μεταμφιέσεις, όπου συγχέονται οι ρόλοι και χάνονται τα όρια ανάμεσα στα στρατόπεδα των Πολωνών αντιστασιακών και των κατακτητών τους. Μουσικά νούμερα και αγωνιώδεις καταδιώξεις, λαμπερές τουαλέτες και οπλοπολυβόλα, θεατρίνοι και Ες Ες γίνονται ένα κουβάρι για να νικήσει στο τέλος η πολύ δυνατή ομάδα των θεατρίνων.
Εξίσου δυνατή ομάδα είναι και η ομάδα του “Δανδουλάκη”;
Πολύ δυνατή το δίχως άλλο! Πλάι στην Κάτια και σε μένα συμμετέχουν ο Τσιμιτσέλης, ο Κωστής, η Κανελλοπούλου, η Τσάφου, ο Μεριανός, ο Τουσουνίδης, αλλά και νέα παιδιά. Ζητούμενό μας είναι να προσφέρουμε γέλιο μέχρι δακρύων στον κόσμο, που το έχει τόση ανάγκη.
O ήρωας που παίζεις πέφτει θύμα της άπιστης γυναίκας του. Θα μπορούσες να αντέξεις μια απιστία στη ζωή σου;
Πιστεύω ακράδαντα ότι όταν μια γυναίκα είναι άπιστη, την έχει οδηγήσει σ’ αυτό ο άντρας της. Δεν φταίει εκείνη, φταίει εκείνος που δεν την ικανοποιεί όσο θα έπρεπε. Αν με απατούσε μια γυναίκα δεν θα της έριχνα το φταίξιμο. Θα τη ρωτούσε τι δεν έκανα καλά, τι της έλειψε για να στραφεί σε κάποιον άλλο.
Στις σχέσεις που είχες μέχρι σήμερα υπήρξες πιστός ή όχι;
Είμαι απόλυτα μονογαμικός όταν είμαι σε κάποια σχέση. Κοιτάω, όπως θαυμάζεις κάτι που’ ναι εντυπωσιακό, αλλά μέχρι εκεί. Αν… παίξεις αλλού ενώ είσαι σε σχέση, την ακυρώνεις μόνος σου και είναι λάθος αυτό.
Δεν ήξερα ότι έχεις γιο και το έμαθα πριν από λίγες μέρες…
Ναι, έχω έναν γιο που’ ναι είκοσι ενός. Είναι φοιτητής, υπέροχο παιδί, με δυναμισμό και ευαισθησία και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτόν. Δεν τον έχετε δει γιατί δεν “πουλάω” την προσωπική μου ζωή- πόσω μάλλον του παιδιού μου. Θέλω ο κόσμος να ασχολείται με τη δουλειά μου και μόνο. Παράγινε το κακό με το κουτσομπολιό. Εδώ ο κόσμος καίγεται και ασχολούνται με το τι κιλότα φόρεσε η τάδε και το μέγεθος του μορίου ενός τηλεοπτικού σταρ! Αντί να ασχολούμαστε με την ουσία, ασχολούμαστε με το περιτύλιγμα και το δήθεν. Αντί να αντισταθούμε, να καυτηριάσουμε τα κακώς κείμενα, να βάλουμε στη θέση τους όσους εγκληματούσαν εις βάρος μας, αφεθήκαμε στο εθνικό χόμπι μας, το κουτσομπολιό. Και ιδού πού φτάσαμε.
Τα λες λοιπόν έξω απ’ τα δόντια -και λες και ένα τραγούδι!
Λέω πολλά τραγούδια στο κέντρο “Δραχμές”. Επιλέξαμε το όνομα αυτό ώστε να παραπέμπει στον παλιό καλό τρόπο διασκέδασης, τότε που όλοι είχαμε λιγότερο άγχος και μεγαλύτερο κέφι για τη ζωή. Προτείνουμε μια δραπέτευση από το δύσκολο σήμερα μέσα από πολύ αγαπημένα τραγούδια μαζί με την Ελένη Φιλίνη και τα Παιδιά απ’ την Πάτρα σε έναν χώρο που σέβεται τον κόσμο, προσφέροντας εξαιρετικό φαγητό και καθαρά ποτά, με εξαιρετικά λογικές τιμές. Το σκέφτηκα πριν πάρω την απόφαση να φορτώσω και άλλο το ήδη βαρυφορτωμένο πρόγραμμά μου, αλλά το έκανα πολύ κέφι. Δραπετεύω κι εγώ όπως και ο κόσμος μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Μπορεί να έχω πρόβες, παραστάσεις και να έρχονται τα γυρίσματα του νέου κύκλου της σειράς, αλλά το χαίρομαι πολύ που προσφέρω χαρά στον κόσμο. Προσφέρω γέλιο απ’ το θέατρο και το γυαλί και χαρά μέσα απ’ το τραγούδι.
Γεννήθηκε 52 χρόνια πριν στο Κατάκολο Ηλείας, μεγάλωσε στην Πάτρα με πολλές δυσκολίες και αποφάσισε να στραφεί στην υποκριτική μετά από παρότρυνση συμμαθητών.
Τρεις δεκαετίες τώρα υπηρέτησε επιτυχώς όλα τα είδη του θεάτρου, απ’ την επιθεώρηση και το αρχαίο δράμα μέχρι το μιούζικαλ, παίζοντας από Αριστοφάνη και Γκολντόνι μέχρι Ουγκό και Σακελλάριο, παίρνοντας θερμότατες κριτικές.
Μεγάλες επιτυχίες είχε και στην τηλεόραση: Απ’ τους “Δέκα Μικρούς Μήτσους” και το “Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή” μέχρι την “Πολυκατοικία” και το “Πενήντα-πενήντα”.
Λατρεύει το τραγούδι κι οι επιδόσεις στα μιούζικαλ όπως το “Δύο τρελοί-τρελοί παραγωγοί” αποθεώθηκαν από το κοινό.
Θεωρεί μεγάλο “πλούτο” της ζωής του τον γιο του, Γιώργο.
Οι παραστάσεις του “Να ζει κανείς ή να μη ζει”του Μελ Μπρουκς ξεκινούν στο θέατρο “Κάτια Δανδουλάκη” στις 14/10. Τη διασκευή-σκηνοθεσία υπογράφουν οι πάντα ευρηματικοί Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 9/10/2011
