Νίκος Καραθάνος: Ο Συρανό του Εθνικού

Posted: Φεβρουαρίου 22, 2011 in Καραθάνος Νίκος
  • ΤΗΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Στη σκηνή φέτος συνάντησε έναν παιδικό του ήρωα – τον Συρανό ντε Μπερζεράκ, τον αθεράπευτα ερωτευμένο ιππότη με τη μεγάλη μύτη. Οταν διάβασε για πρώτη φορά το έργο του Εντμόντ Ροστάν, ξέσπασε σε κλάματα. Βουρκωμένοι βγαίνουν και οι περισσότεροι θεατές από την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, από την παράσταση στην οποία ο ίδιος πρωταγωνιστεί -δίνοντας μια συγκλονιστική ερμηνεία- και σκηνοθετεί.

Κι εσείς κλαίτε στο τέλος της παράστασης…

Μια ψυχή φεύγει, δεν γίνεται αλλιώς. Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρούμε σπουδαίο το να δακρύσουμε σε μια παράσταση. Εχω ακούσει θεατές να λένε: «Μου είπαν να έρθω γιατί κλαίνε!». Λες και έχουν ανάγκη από κάτι που να μην περνάει μόνο από το μυαλό, αλλά και από την καρδιά τους.

Από το 1948 είχε να ανεβεί στο Εθνικό ο «Συρανό». Δεν ήταν και τόσο δημοφιλής;

Oχι, γιατί είναι έργο παλιό, με στίχο, πολυπληθές, λαϊκό. Τα λαϊκά έργα απαιτούν μια αθωότητα, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για εγκεφαλικά παιχνίδια. Δεν σου επιτρέπουν να κάνεις εξυπνάδες. Δεν αποτελούν καλό πεδίο επίδειξης της μοντερνιάς μας – που επί χρόνια ήταν το ζητούμενο και προσωπικά με κούρασε.

Πώς το αποφασίσατε, λοιπόν;

Γιατί όχι; Επειδή το είχε ανεβάσει ο Ροντήρης και ίσως κάποιοι θα έλεγαν «πώς τολμάς;». Πώς δεν τολμάς, έπρεπε να είναι το θέμα. Στην Ελλάδα σκεφτόμαστε πολύ το παρελθόν. Κουβαλάμε το βάρος παλαιών πραγμάτων. Εγώ πιστεύω πως οι νεκροί πρέπει να βρίσκονται σε μια γωνιά του μυαλού μας. Να τους θυμόμαστε και να τους αγαπάμε. Να μη γίνονται άλλοθι για να μην προχωράμε.

Ο δικός σας Συρανό ποιος είναι;

Ενας άνθρωπος που επιλέγει να κάνει τη ζωή του όπως θέλει, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες. Κι όλοι έχουμε στο στομάχι μας ένα ανθρωπάκι που δεν είναι αρτιμελές, που έχει διάφορες «αναπηρίες», αλλά, εντούτοις, πασχίζει να ζήσει με τον δικό του τρόπο. Και ο έξω εαυτός μας του ρίχνει μπουνιές και τον καταπιέζει.

Πώς είναι να κάνεις θέατρο σε καιρό κρίσης;

Οχι κι άσχημα! (Γέλια) Αλλωστε, εμείς οι ηθοποιοί του Εθνικού ήμασταν ήδη σε Μνημόνιο πολύ πριν από το ΔΝΤ. Είναι εξαιρετικά χαμηλοί οι μισθοί μας. Οταν ο πιο ακριβοπληρωμένος -και μεγαλύτερος σε ηλικία- παίρνει 1.200 ευρώ, δεν πρέπει να κοκκινίζουμε; Αλλά στην παράσταση αυτό δεν με επηρέασε. Φαντασία χρειάζεται και επινοητικότητα.

O μεγαλύτερος εχθρός ενός ηθοποιού;

Το καλάμι. Το κακομαθημένο μας «εγώ». Οι παλιότεροι το κουλάντριζαν καλύτερα. Η Βουγιουκλάκη έπειτα από κάθε παράσταση έλεγε: «Μη μου πεις αν ήμουν καλή. Πες μου αν μ’ αγαπάς»…

Υπάρχουν πολλά καλάμια στο χώρο σας;

Α, ναι. Ολοι οι άνθρωποι έχουμε μια ακαταμάχητη ροπή προς την κολακεία. Θέλουμε να αρέσουμε. Για έναν ηθοποιό, όμως, είναι καταστροφικό το να αφεθεί. Γιατί επαναπαύεται. Μη μας κακομαθαίνετε, λοιπόν. Mη ρουφάτε το ζουμί μας!

Εσείς πώς χαλιναγωγείτε το «εγώ» σας;

Εκπαιδεύοντας τον εαυτό μου να αναγνωρίζει τα λάθη του. Δεν ήταν εύκολο· έχω πονέσει για να το πετύχω. Παίρνω χαρά από μια επτυχία, αλλά δεν την κρεμάω στο λαιμό μου για να την περιφέρω εδώ κι εκεί. Εχω βρει τα ζύγια μου.

Τι σας ενοχλεί γύρω σας;

Η έλλειψη ανθρώπων που να χαίρεσαι να τους συναντάς, να μιλάς μαζί τους, να τους σφίγγεις το χέρι. Τι φταίει; Πως όλοι θεωρούμε τον εαυτό μας εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Mια ατάκα του Συρανό που αγαπάτε πολύ;

«Κάτω από ρόδινο ουρανό θα ‘θελα να πεθάνω, με μια πληγή κατάκαρδα να την απολαμβάνω». Το πώς θέλουμε να πεθάνουμε στην πραγματικότητα δείχνει το πώς θέλουμε να ζήσουμε. Τι φάρο έχουμε βάλει στη ζωή μας.

Εσείς πώς θέλετε να ζήσετε;

Ορθιος, γιορτάζοντας. Απολαμβάνοντας τους φίλους, τα ταξίδια, το άγνωστο. Ρίχνοντας την μπάλα στο γήπεδο, μπας και παιχτεί κάτι. Οχι σκεπτόμενος το καλύτερο συνταξιοδοτικό πρόγραμμα…

Ποια συμβουλή των γονιών σας δεν ακούσατε ποτέ;

Οταν ήμουν μικρός, μου έλεγαν συχνά: «Να τα έχεις καλά με τον τάδε, είναι χρήσιμος». Η ζωή μού έμαθε πως όσα παιδιά ήταν ανυπάκουα είναι ευτυχισμένα τώρα.

Info: Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, έως 17/4. Παίζουν: Χρ. Λούλης, Λένα Κιτσοπούλου, Α. Παπαδημητρίου κ.ά.

Πηγή: Περιοδικό «K»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s