«Η ηρωίδα είναι η προηγούμενη ζωή μου»

Posted: Ιανουαρίου 12, 2011 in Ορφανού Μίνα
  • Η Μίνα Ορφανού στον πρώτο της ρόλο στο θέατρο

Η Μίνα Ορφανού σκαρφαλώνει στη σκηνή, τολμώντας να «τσαλακώσει» την εικόνα της. Την παρακολουθώ ενώ μεταμορφώνεται στο καμαρίνι της σε ένα εξωτικό βαμπίρ, με δρακουλιάρικους φακούς επαφής και καφετιές μουντζούρες στο πρόσωπο.

«Δεν φοβάμαι να τσαλακώσω την εμφάνισή μου», δηλώνει χαρούμενη που δεν της ανατέθηκε ρόλος τρανσέξουαλ, αλλά γυναίκας. Δεν παραβλέπει, ωστόσο, ότι ο χαρακτήρας τής Μιτάρο, που εξελίσσεται και σε μητέρα του Φάντο, είναι ένα κρας τεστ: πρέπει να πείσει, και τον τελευταίο κακόπιστο, ότι μπορεί να σταθεί και στη σκηνή.

«Η ηρωίδα όμως αυτή είναι η προηγούμενη ζωή μου», σχολιάζει. «Ανακτορική, ευγενική, αυταρχική, επιβλητική. Είναι μια ξεπεσμένη βασίλισσα με φθαρμένα ρούχα. Από μια μεγάλη καταστροφή τα ματάκια της πληγώθηκαν. Ενα αερικό. Οπου φυσά ο άνεμος. Τα έχει όλα. Δεν της λείπει τίποτα. Οπότε ο ρόλος έρχεται γάντι πάνω μου».

Δεν δυσκολεύτηκε να μπει στο χαρακτήρα; «Οχι. Ηταν πανεύκολο, παρ’ όλο που δεν παίζω τη Μίνα», απαντά. «Φυσικά διαβάζα και ξαναδιαβάζα το κείμενο του Αραμπάλ».

Θυσίες για το θέατρο θα έκανε; «Εχω ήδη κάνει τα πάντα στη «Στρέλλα». Φανερώθηκα γυμνή. Μόνο πορνό δεν θα έκανα», εξομολογείται. «Είμαι κλασικός τύπος. Με τα φορέματα τύπου Channel και τα μαργαριτάρια. Λατρεύω την Ειρήνη Παπά. Θα ήθελα να παίξω κλασικές ηρωίδες, τραγικούς ρόλους. Θα μπορούσα να κάνω μόνο τραγωδία. Και στην Επίδαυρο θα μπορούσα να πάω, γιατί έχω πίστη στον εαυτό μου. Μπορεί να φάω τα μούτρα μου στις πρόβες, να φτύσω αίμα, αλλά στο τέλος, ξέρω, θα τα καταφέρω».

Δεν έχει σκεφτεί να πάει σε δραματική σχολή, για να εξοικειωθεί με την τεχνική του ηθοποιού που δεν κατέχει; «Δεν θα έλεγα «όχι» στις σπουδές υποκριτικής. Αλλά η προτεραιότητά μου στην παρούσα φάση είναι να βγάλω ασπροπρόσωπο τον σκηνοθέτη που με εμπιστεύτηκε. Να βγάλω ασπροπρόσωπο το όνομά μου, ώστε να μη βγουν να πουν «η Μίνα ήταν καλή μόνο στη Στρέλλα». Θέλω να συνεχίσω να έχω ένα καλό όνομα. Και να είμαι συμβατή πια σ’ αυτή τη ρατσίστρια κοινωνία».

Το θέατρο δεν θεωρεί ότι είναι χώρος ιερός. «Δεν θεωρώ τίποτα ιερό», ξεκαθαρίζει. «Εδώ οι παπάδες δεν σέβονται τις εκκλησίες! Το θέατρο το σέβομαι ως χώρο δουλειάς, μου δίνει ψωμί. Αυτό τον καιρό από το θέατρο και τους πίνακές μου βιοπορίζομαι». Τελευταία πραγματοποίησε έκθεση στο Μικρό Πολυτεχνείο. «Πήγε αρκετά καλά. Με στενοχωρεί όμως που ενώ ο κόσμος δεν θα έχει σε λίγο να φάει, το πρόβλημά του είναι αν περνά από δίπλα του μια τρανς. Στην αρχαιότητα οι τρανς ήταν ιέρειες, τους ερμαφρόδιτους τους λάτρευαν και τους προσκύναγαν. Δεν θέλω να με προσκυνάνε, αλλά τις τρανς εδώ τις φτύνουνε». Ευτυχώς, η ίδια, διαθέτει τεράστια αποθέματα ψυχικής δύναμης και αντοχής. «Αν με το παραμικρό τα παρατούσα δεν θα ήμουνα εδώ που είμαι», λέει. «Είμαι ένας άνθρωπος που έχω περάσει πάρα πολλά. Κι αν έχω αποκτήσει ρυτίδες στο πρόσωπο από τα 28 μου είναι από το πολύ γέλιο. Γελάω, γελάω, γελάω. Πότε θα έρθει αυτή η μέρα που θα βάλω τα κλάματα και θα είναι ατελείωτα;».

«Εγώ την τύχη μου διαρκώς την κλότσαγα. Αλλά φαίνεται πως αυτή με κυνηγούσε τελικά». [Ελευθεροτυπία, Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s