«Δεν φοβάμαι τι θα πει ο θεατής»

Posted: Ιανουαρίου 11, 2011 in Τσαρούχα Μαρία
  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011
  • Αεικίνητη και δημιουργική τόσο στο θέατρο όσο και σε μουσικές σκηνές, η Μαρία Τσαρούχα έχει αυτό τον καιρό μια…τριπλή παρουσία.

«Οταν εκτίθεσαι δεν μπορείς να κρυφτείς, οπότε μ' έναν παράδοξο τρόπο είσαι πάντα τίμιος» τονίζει η Μαρία Τσαρούχα

«Οταν εκτίθεσαι δεν μπορείς να κρυφτείς, οπότε μ’ έναν παράδοξο τρόπο είσαι πάντα τίμιος» τονίζει η Μαρία Τσαρούχα

* Στο θέατρο «Επί Κολωνώ» έχει κάνει τη σκηνοθεσία στον μονόλογο «Η κακομοίρα της Νάπολι», που βασίζεται στο μυθιστόρημα της Ελένα Φεράντε «Οι μέρες της εγκατάλειψης» και αναφέρεται σε μια γυναίκα που την αφήνει ο άντρας της. Η ίδια έχει κάνει τη διασκευή σε συνεργασία με την Πέπη Μοσχοβάκου που υποδύεται την ηρωίδα. Παίζει και ο Γιάννης Γιούνης (κάθε Κυριακή και Τρίτη).

Στο μπαρ «Doors» (Καρνεάδου 25, Κολωνάκι, τηλ. 210-7250904) παρουσιάζονται δυο φορές την εβδομάδα δυο διαφορετικά σόου σε δημιουργική ιδέα, σκηνοθεσία και ερμηνεία δική της. Κάθε Τετάρτη το «It’s a wonderful world» με αγαπημένα ξένα τραγούδια, ευρωπαϊκά και αμερικανικά, περιλαμβάνοντας επίσης ταχυδακτυλουργικά κόλπα και βίντεο αρτ. Κάθε Πέμπτη, η παράσταση «Maria in abun-dance», όπου στη διάρκεια μιας νύχτας γίνεται μια «έκθεση» συναισθημάτων χαράς, αγάπης, αφθονίας μέσα από τραγούδια που οι στίχοι τους μιλάνε για αξίες (συμπρωταγωνιστεί ο Δημήτρης Καρατζάς).

  • Το ότι τα επιμελείστε σχεδόν όλα μόνη σας, τι δείχνει ;

«Εχω μια τελειο-μανία, που με υποχρεώνει να είμαι πολύ αυστηρή όσον αφορά το αποτέλεσμα. Τα σόου που φτιάχνω στηρίζονται στην αποδόμηση της φανταστικής εικόνας του καλλιτέχνη και στην αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας, χωρίς ίχνος φόβου μην τυχόν και φανεί σε κάτι αδύναμος ή ατελής. Είμαι πάντα έτοιμη για μια τέτοιου είδους έκθεση. Δεν φοβάμαι τι θα πει ο θεατής ή τι θα καταλάβει· μ’ ενδιαφέρει μόνο να νιώθει συναισθήματα χωρίς να σκέφτεται το λόγο».

  • Σας γοητεύει πάντα το ιλουστρασιόν στοιχείο του μιούζικαλ;

«Οσο μεγαλώνω δεν μ’ ενδιαφέρει τόσο το μιούζικαλ, αισθάνομαι όμως ότι ενδιαφέρει τον κόσμο. Οι άνθρωποι νιώθουν πιεσμένοι και αναζητούν πιο «εύπεπτη» ψυχαγωγία, κάτι να τους ελαφρύνει την καθημερινότητά τους, να τους ταξιδέψει. Τις περιόδους που δεν παίζω σε κάποια θεατρική παράσταση προτιμώ να «φτιάχνω» δικά μου μουσικά σόου. Το τραγούδι για μένα είναι η ερμηνεία της εσωτερικής μου φωνής. Τα μουσικοθεατρικά θεάματα έχουν μια διαφορετική αίσθηση και δομή η οποία κουβαλάει κάτι ονειρικό, όπως τα παραμύθια, σε κάνει να νιώθεις παιδί -και ποιος από εμάς δεν εύχεται να μπορούσε να νιώθει όπως ένα παιδί;».

  • Τι θέματα θίγει η «Κακομοίρα της Νάπολι» στο «Επί Κολωνώ»;

«Πόσο πολύ αφηνόμαστε στην εγκατάλειψη του ίδιου μας του εαυτού όταν είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε την απόρριψη. Πόσο διαστροφικά επιβιώνουμε μέσα στα κοινωνικά πρότυπα ενός θεσμού όπως ο γάμος και κατά πόσο είμαστε ενήμεροι ότι μας συμβαίνει αυτό. Πόση απέχθεια και αδιαφορία μπορεί να νιώσει μια μάνα απέναντι στα παιδιά της και πόσο πραγματικά συναισθήματα μπορεί να είναι αυτά. Για μένα το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η ηρωίδα καταφέρνει κάτι σημαντικό και δυσεύρετο, ειδικά στις μέρες μας: μέσα από την εγκατάλειψη και το απόλυτο χάσιμο του εαυτού της νικάει το εγώ της και αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών της, αποδεχόμενη την αδυναμία και την αποτυχία της. Δηλαδή, ελευθερώνεται από το παρελθόν, επιλέγει το παρόν και ζει τελικά χωρίς φόβο».

  • Είστε καλλιτέχνις, σύζυγος και μάνα μαζί. Τα καταφέρνετε εξίσου και στους τρεις αυτούς ρόλους;

«Είναι δύσκολο αλλά όχι ανέφικτο. Το να είμαι σύζυγος και μάνα είναι ρόλοι και χρειάζονται δουλειά και υπομονή. Αυτό είναι δική μου ευθύνη. Το να είμαι καλλιτέχνις σημαίνει να είμαι η Μαρία και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μου. Το να με αποδεχτεί και να μ’ αγαπήσει ο σύντροφός μου γι’ αυτό που αληθινά είμαι, δεν εξαρτάται από εμένα αλλά από κείνον. Δεν κάνω εκπτώσεις ως προς την καλλιτεχνική μου ιδιότητα. Είμαι αποφασισμένη να ζω ευτυχισμένη και να εξελίσσομαι. Οπως προσπαθώ ν’ ανταποκριθώ στους ρόλους μάνα, σύζυγος, έτσι και ο σύντροφος θα πρέπει να προσπαθήσει να ανακαλύψει την ομορφιά του παράδοξου και του απρόοπτου να ζει μ’ έναν καλλιτέχνη. Δεν είναι εύκολο, είναι όμως γοητευτικό να ζει κανείς μ’ έναν καλλιτέχνη γιατί δεν θα βαρεθεί ποτέ. Οταν έχεις μάθει να εκτίθεσαι εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να κρυφτείς, οπότε με έναν παράδοξο τρόπο είσαι πάντα τίμιος. Ο καλλιτέχνης ωθείται από τα συναισθήματα και η καρδιά δεν γνωρίζει πώς να λέει ψέματα».*

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s