Ρούλα Πατεράκη: «Το θέατρο είναι πιο φθηνό από την ταβέρνα»

Posted: Οκτώβριος 24, 2010 in Πατεράκη Ρούλα
  • Η σκηνοθέτις και ηθοποιός προτιμά να γράφει με το χέρι, αν και γοητεύεται από την τεχνολογία, συγκινείται όταν θυμάται τη συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και ονειρεύεται να ανεβάσει μια μέρα την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου

Ανάμεσα σε δύο μεγάλες αγάπες της, την υποκριτική και τη σκηνοθεσία, ακροβατεί αυτήν την εποχή η Ρούλα Πατεράκη. Ερμηνεύει το μυθιστόρημα του Γιάννη Πάνου «Ιστορία των μεταμορφώσεων» στο Από Μηχανής Θέατρο και δίνει τις τελευταίες σκηνοθετικές οδηγίες για το έργο «Εξόριστοι» του Τζέιμς Τζόις που ανεβαίνει στις 5 Νοεμβρίου στον ίδιο χώρο. Στην πρώτη περίπτωση ο συγγραφέας υπήρξε σύντροφός της ως τον ξαφνικό θάνατό του, σε ηλικία 55 ετών. Στη δεύτερη, ο ιρλανδός λογοτέχνης είναι από τις προσωπικότητες που την έχουν σημαδέψει για την τερατώδη ιδιοφυΐα και την πρωτόγνωρη παιδεία. Η ίδια μάς μίλησε για τη νωχελικότητα με την οποία αντιμετωπίζει την κρίση, για το κοινό που έχει τη δύναμη να σε ξαφνιάσει ευχάριστα ή δυσάρεστα και για την άρνησή της να καταταχθεί, είτε στο «εμπορικό» είτε στο «ποιοτικό» μετερίζι. 

– Βρίσκεστε στην τελική ευθεία για το ανέβασμα των «Εξορίστων». Πότε νιώθετε ότι μια παράσταση είναι έτοιμη;

«Ποτέ. Στο θέατρο δεν υπάρχει κάτι απολύτως ολοκληρωμένο. Αυτό είναι ένα από τα βασικά του συμπτώματα». 

– Αυτή η αβεβαιότητα σάς προκαλεί ανασφάλεια;

«Εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν νιώθω ούτε ασφάλεια ούτε ανασφάλεια στο θέατρο. Εξακολουθώ να εκτίθεμαι και ταυτόχρονα φυλάω τα νώτα μου από το κοινό – στον βαθμό φυσικά που μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο».

– Σας αρέσει να παρακολουθείτε μια παράστασή σας ως θεατής όταν έχει πια ανέβει;
«Πολύ δύσκολα εγκαταλείπω μια παράσταση με το πού θα ανοίξει η αυλαία. Οι ηθοποιοί έχουν τη χαρά ή την απελπισία να με βλέπουν σχεδόν κάθε βράδυ μπροστά τους. Κανείς φυσικά δεν μου έχει πει απροκάλυπτα ότι απελπίζεται, αλλά είμαι απαιτητικότατη σκηνοθέτις, επιδιώκω και επιβάλλω πειθαρχία και αυτό ίσως κουράζει κάποιους». 

– Ποια είναι τα βασικά στοιχεία που αναζητείτε σε έναν ηθοποιό;

«Το ταλέντο πάνω από όλα. Ο ηθοποιός πρέπει να είναι άπιαστος και απρόβλεπτος σαν τον υδράργυρο. Να είναι ταπεινός και να δέχεται να τραυματιστεί, να πληγωθεί σε όλους τους τομείς, να τσαλακώσει τον ανθρώπινο εγωισμό του».

– Γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε ένα έργο του Τζόις;

«Ηταν μια ιδιοφυΐα, άνθρωπος των άκρων όπως όλες οι ιδιοφυΐες. Ολα τα έργα του λοιπόν είναι από δύσκολα ως θαυμάσια. Ας μη μένουμε όμως με το στόμα ανοιχτό απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Είναι προτιμότερο να ανοίγουμε έναν διάλογο μαζί τους και να μην παραβλέπουμε τα στραβά τους». 

– Το κοινό μπορεί να πλησιάσει εύκολα ένα δύσκολο έργο;

«Ενα δύσκολο έργο περνά δύσκολα στο κοινό που είναι μαθημένο στην ευκολία. Πάντως το κοινό έχει τη δύναμη να σε ξαφνιάσει ευχάριστα. Εχω παρουσιάσει παράσταση στα Γρεβενά, όπου νόμιζα ότι οι θεατές θα βαρεθούν ή θα δυσανασχετήσουν, και αντ΄ αυτού ενθουσιάστηκαν. Στην Αθήνα πολλές φορές το κοινό είναι ενθουσιώδες με γελοίο και ηλίθιο τρόπο. Για παράδειγμα, ένα κοινό ειδημόνων μπορεί να μην καταλάβει Θεό από κάτι που αξίζει την προσοχή του, την ίδια στιγμή που θα χειροκροτεί και θα ποδοκροτεί στη θέα μιας περφόρμανς-παρέλασης από άσχετα και ασύνδετα φαινόμενα».

– Οι «Εξόριστοι» θίγουν με μοναδικό τρόπο τα έλη των ανθρώπινων σχέσεων.Γιατί πιστεύετε ότι οι σχέσεις ήταν και είναι τόσο αδιέξοδες;

«Ο άνθρωπος είναι ένα ον που έχει ωριμάσει ελάχιστα μέσα στους αιώνες. Είναι πολύ αργοκίνητο καράβι στην αλλαγή. Επειδή η τεχνολογία εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς δεν σημαίνει ότι και ο βιωματικός χώρος του ανθρώπου πάει πολύ μπροστά».

– Σας γοητεύει η τεχνολογία;
«Πάρα πολύ. Με ιντριγκάρει η δυναμική που έχει να αλλάξει τις συνθήκες ζωής, από το πλέον ωφέλιμο στο πλέον επικίνδυνο. Δεν είμαι από εκείνους που εύχονται να μην είχε συντελεστεί ποτέ ή σχάση του ατόμου ώστε να μην είχε πέσει ποτέ η ατομική βόμβα». 

– Πώς αντιμετωπίζετε την κρίση;

«Νωχελικά».
– Κάποιοι πιστεύουν πως αν ο άνθρωπος δεν έχει να φάει δύσκολα θα πάει στο θέατρο… 

«Ισως οι άνθρωποι να τρέχουν πιο πολύ στο θέατρο τώρα με την κρίση. Το θέατρο είναι πιο φθηνό από την ταβέρνα. Αλλωστε, ακόμη και σε εποχές πολέμου η τέχνη δεν βουβάθηκε ποτέ».

– Ποιο είναι το μεγαλύτερο θεατρικό σας απωθημένο;

«Να ανεβάσω τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, με άλλα λόγια να διασκευάσω Θουκυδίδη. Το φαντάζομαι σε ανοιχτό, μεγάλο θέατρο. Είναι όμως πολύ μεγαλόπνοο σχέδιο, πολυέξοδο και πολυπρόσωπο έργο. Μακάρι να έχω τη δύναμη και το κουράγιο να το τολμήσω κάποια στιγμή».

  • «ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑΒΑΡΟΝΕ»

– Κάποιοι έχουν σχολιάσει ότι έχετε δύο πλευρές σε σχέση με τις καλλιτεχνικές επιλογές σας. Από τη μία σκηνοθετείτε «δύσκολα» έργα όπως οι «Εξόριστοι» και από την άλλη επιλέγετε παραστάσεις όπως «Η παλίρροια του Σεπτέμβρη», με πρωταγωνιστές την Ελένη Ερήμου και τον Αλέκο Συσσοβίτη…

«Με κατηγορούν πολύ για την παιχνιδίζουσα πλευρά μου, την ανάγκη μου να πειραματιστώ σε πολλά πεδία. Αγαπώ το εμπορικό θέατρο. Φέρομαι στο θέατρο όπως καταλαβαίνω εγώ. Δεν λέω ποτέ όχι, αν μου αρέσει η συνεργασία με κάποια πρόσωπα. Δεν θέλω να κάνω διαχωρισμό ανάμεσα στο βαρύ πυροβολικό και στην ελαφρά ταξιαρχία. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να εκπροσωπώ πάντα τα… κανόνια του Ναβαρόνε. Μπαίνω στον πόλεμο και δοκιμάζω όλα τα όπλα».

-Τι θυμάστε από τη συνεργασία σας με την Αλί κη Βουγιουκλάκη;

«Τη θυμάμαι με πολλή αγάπη. Ηταν εξαιρετικός άνθρωπος και απίστευτα δυνατή. Ηταν τόσο βαριά άρρωστη και κανείς μας δεν είχε καταλάβει τίποτα. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε τον μύθο και την εικόνα της ως το τέλος της ζωής της θα μπορούσε να διδάσκεται στο πανεπιστήμιο. Μια φράση της που με στιγμάτισε είναι: “Δεν θέλω Ρούλα να με θεωρούν οι άνθρωποι άλογο κούρσας…”».
  • Από Μηχανής Θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, τηλ.210 5231.131.
  • Η «Ιστορία των μεταμορφώσεων» θα παρουσιαστεί σε δύο κύκλους δέκα παραστάσεων τις ακόλουθες Τετάρτες στις 18.00: 27/10. 3,10,24/11. 1,8,15/12. 9,16,23/2. 2,9,16,23,30/3. 6 και 13/4.
  • Οι «Εξόριστοι»: 5/11-13/2.

Παίζουν: Ακις Βλουτής, Γιάννης Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Τασία Σοφιανίδου, Ιρις Χατζηαντωνίου και οι μικροί Ηλίας Βλάχος και Χρήστος Λιώλης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s