Νένα Μεντή: «Με ιντριγκάρει ο ρόλος της Ευτυχίας»

Posted: Οκτώβριος 8, 2010 in Μεντή Νένα

 

Η Νένα Μεντή υποδύεται για τρίτη χρονιά την μεγάλη λαϊκή στιχουργό, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Από τις 7 Οκτωβρίου στο θέατρο «Εγνατία»
  • συνέντευξη στην Κική Μουστακίδου,
  • Αγγελιοφόρος: Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010 12:44

Η Νένα Μεντή υποδύεται, για τρίτη χρονιά, τη μεγάλη λαϊκή στιχουργό, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, στην ομώνυμη παράσταση. Η ηθοποιός γεμίζει τη σκηνή με έναν από καρδιάς μονόλογο, αποκαλύπτοντας κομμάτια από τη ζωή της μικρασιάτισσας γυναίκας και της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας. Σαν να μονολογεί και σε αυτήν τη συνέντευξη, μας μιλάει για τον ρόλο της αλλά και για την τηλεόραση του σήμερα.

«Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου υπήρξε μια σπουδαία λαϊκή στιχουργός, που έχει γράψει 500 τραγούδια και παραπάνω. Πολλά από αυτά είναι πασίγνωστα, όπως το «Δυο πόρτες έχει η ζωή», το «Είμαι αετός χωρίς φτερά» και άλλα, απλώς ο κόσμος δεν ξέρει ότι είναι δικά της. Ήταν ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος από τη Μικρά Ασία, ένα άναρχο πνεύμα. Δεν την ενδιέφεραν τα χρήματα ή η αναγνώριση, αλλά μόνο το να κάνει αυτό που ήθελε, δηλαδή να παίζει χαρτιά. Μια αντισυμβατική γυναίκα, ιδιαίτερα για την εποχή της, τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Δεν ήξερα κάτι γι’ αυτήν, πριν αποδεχτώ την πρόταση για την παράσταση· ένιωθα μόνο να με ιντριγκάρει αυτός ο ρόλος και, σαν από διαίσθηση, τον ακολούθησα».

«Η παράσταση αγαπήθηκε πολύ, αλλά δεν υπάρχει μυστικό επιτυχίας. Πρέπει να την δει κάποιος, για να καταλάβει τι είναι αυτό που συγκινεί τον κόσμο, ώστε να δημιουργείται αυτή η επικοινωνία. Υποθέτω απλώς ότι η προσέγγιση του συγγραφέα – σκηνοθέτη, Πέτρου Ζούλια, και η δική μου είναι από καρδιάς, αυθεντική και δεν έχει τίποτε «τάχατες». Κι αυτό, ευτυχώς, αγγίζει τον άνθρωπο ακόμη και στις μέρες μας, όπου όλα έχουν αλλοιωθεί από το lifestyle».

«Οι θεατές έχουν πάθει κάτι, βρε παιδάκι μου… Φεύγουν συγκινημένοι και φορτισμένοι αλλά δυο στιγμές θυμάμαι χαρακτηριστικά: ήταν μια φορά που μια πολύ σπουδαία καλλιτέχνιδα ήρθε και μου φίλησε τα πόδια μετά την παράσταση και ντράπηκα φρικτά και μια ακόμη, όπου ένας ηλικιωμένος άντρας ανέβηκε πάνω στη σκηνή, μου χάρισε το χρυσό του δαχτυλίδι και μου είπε: «Να το φοράς, είναι κωνσταντινουπολίτικο, θα σου φέρει γούρι». Εξακολουθώ να το φοράω ακόμη με συγκίνηση».

«Ανάμεσα στις γνώμες του κοινού και των κριτικών, διαλέγω αδιαπραγμάτευτα εκείνη του κοινού. Η άποψη ενός κριτικού δεν με αφορά, εκτός κι αν έχω προσωπική σχέση με κάποιον. Για να είμαι ειλικρινής, ένας άνθρωπος που ασκεί αυτό το επάγγελμα μου είναι μέχρι και αντιπαθής. Όταν ο κόσμος αγαπά κάτι, το αγκαλιάζει, το προστατεύει, και αυτό είναι το πιο σημαντικό, αν και στην περίπτωση της Ευτυχίας και οι απόψεις των κριτικών ήταν μόνο θετικές».

«Το ίδιο πιστεύω και σε ό,τι αφορά σην τηλεόραση. Το «4» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, σειρά στην οποία συμμετείχα, μπορεί να σχολιάστηκε αρνητικά, αλλά εγώ είχα πιστέψει σε αυτήν. Και από τη θέση του θεατή θα την πίστευα. Ήταν μια πολύ προσεγμένη δουλειά, με ρυθμό, καλή εικόνα και αξιόλογους ηθοποιούς. Δεν βλέπουμε συχνά στην τηλεόραση τέτοιες παραγωγές – ας πάψουμε, επιτέλους, να είμαστε μίζεροι και ζηλόφθονοι. Υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός απέναντι στον Χριστόφορο».

«Σπάνια θα τύχει να έχω θετική άποψη για τα τηλεοπτικά πράγματα, ειδικά για τα προγράμματα ψυχαχωγίας. Ακολουθούν μια πολιτική με την οποία υποβαθμίζεται η νοημοσύνη του κοινού. Πιστεύουν ότι ο κόσμος θέλει συγκεκριμένα πράγματα και αυτά τελικά του δίνουν, δηλαδή σαχλαμάρες. Σαφώς και υπάρχουν σοβαρές εκπομπές, αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, αλλά σε ό,τι αφορά στο ψυχαγωγικό κομμάτι πρόκειται περί χυδαιότητας. Είμαστε κι εμείς πρόβατα, άρα δεν υπάρχει επιστροφή».

«Ισχύει πως πλέον θέλω να κάνω πράγματα που να αρέσουν μόνο σε μένα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχω μετανιώσει για δουλειές στις οποίες έχω συμμετάσχει. Απλώς κάποιες από αυτές δεν αποτελούσαν δική μου επιλογή· επέλεγαν άλλοι για μένα. Ήρθε η ώρα να επιλέξω εγώ, και νιώθω πως καιρό τώρα έχει κλείσει ένας κύκλος, για να ανοίξει ένας άλλος. Κι αυτό γιατί, αν και πέρασαν αρκετά τα χρόνια, διαπίστωσα μέσα από την «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» ότι μπορώ να έχω πολύ καλή επικοινωνία με τον θεατή. Εισέπραξα, λοιπόν, αισιοδοξία και προβληματισμό για τα επόμενά μου βήματα. Ξέρω ότι θέλω να κάνω κάτι που να προσφέρει συγκίνηση, κάτι που να έχει σχέση με το θέατρο και τη ζωή, μιας και αυτά τα δύο πηγαίνουν μαζί».

INFO

Η παράσταση «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» φιλοξενείται στο θέατρο «Εγνατία» (Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Πλ. Αγίας Σοφίας, τηλ. 2310225172) στο πλαίσιο των «45ων Δημητρίων» του δήμου Θεσσαλονίκης. Κάθε Τετάρτη και Κυριακή στις 19.30, κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, και Σάββατο στις 21.00.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s