Άννα Καλαϊτζίδου: Ο «Κυνόδοντας», ο «Μπάτλερ» και ο «Ορέστης»

Posted: Ιουλίου 22, 2010 in Καλαϊτζίδου Άννα

Ο ρόλος-κλειδί στο περιβόητο φιλμ του Γιώργου Λάνθιμου την οδήγησε στις Κάννες. Ομως εκείνη αισθάνεται κυρίως θεατρική ηθοποιός. Δεν παριστάνει τη σταρ και νιώθει ευγνωμοσύνη που έχει δουλειά στις δύσκολες μέρες που ζούμε…

Της Ιωάννας Μπλάτσου, ΓΥΝΑΙΚΑ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Φωτογραφίες: Γιώργος Κορδάκης

Το φετινό της πρόγραμμα -μετά τον θρίαμβο του «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου, με εκείνη σε ρόλο-καταλύτη στο κλειστό κύκλωμα της οικογένειας- περιλαμβάνει μια περιοδεία στην Ελλάδα με τον «Ορέστη» του Ευριπίδη (σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς), η οποία θα βγει και εκτός συνόρων, με τελευταίο σταθμό στις 26 Σεπτεμβρίου τη Βιτσέντζα της Ιταλίας.

Επειτα, από τα μέσα Οκτωβρίου, θα την ξαναδούμε στο επιτυχημένο «Τι είδε ο μπάτλερ» του Τζο Ορτον (σκηνοθεσία Θωμάς Μοσχόπουλος), στο θέατρο Δημήτρης Χορν. Σχεδόν παράλληλα θα αρχίσει πρόβες για τη νέα παιδική παραγωγή στο θέατρο «Πόρτα» της Ξένιας Καλογεροπούλου, πάλι υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Μοσχόπουλου, του ανθρώπου που πίστεψε στην Αννα και την «κατέβασε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα», όπως λέει η ηθοποιός.

Πάντως, παρά το εξουθενωτικό πρόγραμμά της, δεν παραπονιέται. Αντίθετα, νιώθει τυχερή και εκφράζει ευγνωμοσύνη επειδή εργάζεται αυτές τις δύσκολες μέρες…

  • Τι κατέγραψε ο σκληρός σας δίσκος από το Φεστιβάλ Καννών, όπου παρευρεθήκατε για τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου;

«Το μερίδιό μου στη χλιδή του φεστιβάλ το έζησα για ένα 24ωρο όλο κι όλο. Φτάσαμε πρωί στις Κάννες και μείναμε σε μία βίλα μέχρι το μεσημέρι, για να δώσουμε μια συνέντευξη στο πλαίσιο του φεστιβάλ. Το βράδυ έπρεπε να παραστούμε σε ένα προοίμιο του red carpet πάρτι, στην ταράτσα της γαλλικής εταιρείας διανομής της ταινίας. Φυσικά το πρωτόκολλο απαιτούσε επίσημο ένδυμα και πολλά φωτογραφικά φλας, αλλά λόγω λιτότητας τη βγάλαμε με σαμπάνια και φράουλες. Πολλή πείνα στις Κάννες! Μετά μας πήραν λιμουζίνες και μας πήγαν στην αίθουσα προβολής της ταινίας, η οποία προβαλλόταν παράλληλα με τον «Αντίχριστο» του Λαρς φον Τρίερ. Το glam της υπόθεσης ήταν η διαδρομή μας από τη λιμουζίνα μέχρι την αίθουσα προβολής. Ο εκφωνητής ανακοίνωνε ένα-ένα τα ονόματα των συντελεστών της ταινίας· ταυτόχρονα υπήρχε μία γιγαντοοθόνη που έδειχνε την έλευσή μας στον χώρο. Και μετά ένας χαμός από φλας!».

  • Πώς νιώσατε εκείνα τα λίγα λεπτά των φλας;

«Φανταστείτε τη σκηνή. Η χώρα μας σε εξαιρετικά δεινή θέση, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Ολοι μας με μαύρες σκέψεις για το μέλλον και μέσα σε λίγες ώρες να βρισκόμαστε μέσα σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου θέση έχουν μόνον τα χαμόγελα, τα πάρτι, τα βραδινά φορέματα και τα σμόκιν. Η πρώτη αυθόρμητη σκέψη μου λοιπόν ήταν: Μα γιατί όλοι αυτοί σπρώχνονται για να με βγάλουν φωτογραφία, όταν μέχρι χθες έπλενα τις βεράντες μου στο Μεταξουργείο; Για κάποιους χολιγουντιανούς αστέρες, όπως η Πενέλοπε Κρουζ ή ο Μπραντ Πιτ και η Αντζελίνα Τζολί, όλα αυτά μπορεί να είναι μια κανονικότητα. Για μένα η κατάσταση ήταν υπερβολική και αστεία. Ομως ναι, ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα και διαφορετική εμπειρία».

  • Στον «Κυνόδοντα», όπως και στο «Τι είδε ο μπάτλερ», έχετε γυμνές σκηνές. Σας δυσκολεύουν τέτοιες σκηνές;

«Δεν αισθάνομαι παράξενα… Αυτό εξαρτάται βέβαια και από τη ματιά του σκηνοθέτη. Οταν δεν είναι ηδονοβλεπτική, δεν υπάρχει τίποτα πρόστυχο. Το σώμα είναι σώμα. Η «βρώμικη» θεώρηση του σώματος είναι χριστιανικό κατάλοιπο».

  • Από τις Κάννες πίσω στην Επίδαυρο, με τον «Ορέστη» του Ευριπίδη…

«Πίσω στην πραγματικότητα… Σε ένα έργο όπου κανένας ήρωας δεν είναι ήρωας και κανένας θεός δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων… Σε μια τραγωδία τόσο σύγχρονη, ώστε τα πάντα εκπίπτουν. Οπως συμβαίνει και στην πραγματικότητα που ζούμε σήμερα δηλαδή… Βιώνουμε την περίοδο των εκπτώσεων, των εκπτώσεων σε βαθμό γελοιότητας. Εχει μειωθεί τόσο το επίπεδο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησής μας όσο και η προθυμία μας να αναλάβουμε την ατομική ευθύνη που μας αναλογεί ως πολίτες για την πορεία αυτής της χώρας».

  • Δηλαδή έχουμε τους πολιτικούς που μας αρμόζουν;

«Ακριβώς. Υπάρχει συνυπευθυνότητα γι’ αυτό το έγκλημα. Είτε γιατί κάποιοι από μας συμμετείχαν σε αυτό, είτε γιατί άλλοι επιτρέψαμε να συμβεί. Δεν βλέπετε, για παράδειγμα, πόσοι άνθρωποι γύρω μας δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν τη δουλειά τους ή δεν είναι σε θέση να την κάνουν σωστά; Για την οποία δουλειά τους, φυσικά, πληρώνονται. Δεν μιλάω μόνο για τον δημόσιο τομέα. Και στον καλλιτεχνικό χώρο κυριαρχεί θολούρα. Συχνά δεν υπάρχει πρόταση και ακόμα συχνότερα δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για την όποια καλλιτεχνική πρόταση. Αναπόφευκτα οδηγούμαστε λοιπόν σε σύγχυση και αδιαφάνεια».

  • Θεωρείτε εύκολο να αλλάξει μια παγιωμένη στάση ζωής;

«Εξαιρετικά δύσκολο. Για να μην πω ακατόρθωτο. Χρειάζεται να αλλάξει όλη η νοοτροπία μας. Δείτε πώς συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητά μας, πώς πορευόμαστε με παντελή έλλειψη συλλογικής συνείδησης, πώς μας αρέσει να χαϊδεύουμε συνειδήσεις και να μας χαϊδεύουν τα αυτιά. Εχουμε αποβλακωθεί, έχουμε αποκτηνωθεί. Ομως δεν έχουμε άλλη περίοδο χάριτος. Η αυτοκριτική και η διαφορετική πλεύση αποτελούν πλέον μονόδρομο».

«Ορέστης», Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 30-31/07. Κρατήσεις εισιτηρίων στην Πανεπιστημίου 39, στο τηλ. 210 3272.000 και στην ιστοσελίδα http://www.greekfestival.gr.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η La Paz λέει:

    Ταλαντούχα, χαμηλών τόνων ηθοποιός με ήθος, αυτογνωσία και πάνω απ’ όλα αληθινό χαμόγελο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s