Οιδίποδας με ορμή νεότητας

Posted: Ιουλίου 10, 2010 in Μαρκουλάκης Κωνσταντίνος
  • Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά λίγο πριν από την πρεμιέρα του “Αμφι-Θέατρου” του Σπύρου Ευαγγελάτου στην Επίδαυρο. Το άγχος μεγάλο για τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Σε καμία περίπτωση όμως δεν αποτέλεσε εμπόδιο απέναντι στην πρόσκληση να ερμηνεύσει “Οιδίποδα Τύραννο” του Σοφοκλή.

  • Της Έλσας Σπυριδοπούλου, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: 10/07/2010

Για την ακρίβεια, είναι ο νεαρότερος ηλικιακά Οιδίποδας που θα δούμε επί σκηνής και με βάση αυτή την επιλογή του Ευαγγελάτου το ζεύγος Οιδίποδα-Ιοκάστης (Καρυοφυλλιά Καραμπέτη) εμφανίζεται για πρώτη επίσης φορά επί σκηνής ιδιαίτερα συντροφικό και ερωτικό. Το έργο δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Συγκλονιστικός ο λόγος του αρχαίου τραγωδού και η διαχρονικότητα του κειμένου. Η παράσταση είναι από αυτές που “πιστεύουν στο κείμενο”, όπως ανέφερε σε συνομιλία μας ο κ. Μαρκουλάκης.

  • Επιτέλους ένας Οιδίποδας ηλικιακά νέος…

Χαίρομαι που συμφωνείτε με αυτήν την επιλογή. Άλλους τους παραξενεύει, αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι σωστή. Με βάση εξάλλου τις ηλικίες των δύο κεντρικών ηρώων, μπορεί το ζευγάρι να παρουσιαστεί πειστικά συντροφικό και ερωτικό. Και αυτή τους η σχέση ως ζευγάρι είναι αυτή που κάνει ακόμη πιο φρικιαστικό αυτό που πρόκειται να αποκαλυφθεί. Το θέμα της ηλικίας, ξέρετε, δεν είναι ένα παιχνίδισμα του σκηνοθέτη. Ο κ. Ευαγγελάτος είναι γνώστης του αρχαίου δράματος, πρακτικά και θεωρητικά. Είναι η ανάγκη να ειπωθεί η ιστορία σωστά. Τι εννοώ; Ένας βασιλιάς στην ακμή της ανδρικής του ωριμότητας, αυτή που φέρει κάποιος στα 40 του, είναι έτοιμος να κάνει τα λάθη, τα οποία κάνει μέσα στο έργο, προσπαθώντας να βρει την αλήθεια, να κάνει το σωστό, να έχει την αλαζονεία λόγω της πίστης του στην αθλητική του ικανότητα και στη δυνατότητα της λογικής και της ευφυίας να λύσει τα προβλήματα του κόσμου, έχει δηλαδή την ορμή της νεότητας. Η σχέση με τη γυναίκα του είναι υπαρκτή και πραγματική. Όλο αυτό, αν καταφέρουμε να αποτυπωθεί σωστά στο πρώτο μέρος της παράστασης, κάνει την πτώση του στην άβυσσο ακόμη πιο φρικιαστική.

  • Μια παράσταση χωρίς τεχνάσματα, λοιπόν, απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι.

Αυτό που κάνει η παράσταση και αισθάνομαι ότι είναι μία από τις αρετές της είναι ότι λέει την ιστορία πολύ καλά και πιστεύει στο έργο. Το λέω αυτό, γιατί μερικές φορές, σε προσπάθειες αποδόμησης του αρχαίου δράματος, μοιάζει σαν να μην πιστεύουν στη δυναμική που έχει το κείμενο για να λειτουργήσει. Αυτή η παράσταση, λοιπόν, πιστεύει στο κείμενο και αφήνει αυτό να πει την ιστορία σε μια πολύ ενδιαφέρουσα μετάφραση του Κ.Χ. Μύρη.

  • Αυτή η δουλειά σας ενθουσίασε; Έχετε δηλώσει κατά καιρούς ότι καθώς πορεύεστε μέσα στον χώρο αυτό που αναζητάτε είναι ο ενθουσιασμός.

Πάντα το κάνω και προσπαθώ, αν δεν τον έχω, να αποφύγω τη συνεργασία. Νομίζω όμως ότι το να σου προτείνει ο Ευαγγελάτος και το Αμφι-Θέατρο να κανείς τον Οιδίποδα και να είσαι σε έναν τέτοιο θίασο είναι πρόταση που μόνο ενθουσιασμό προκαλεί.

  • Με όσα ζούμε, πάντως, ο ενθουσιασμός είναι μεγάλο ζητούμενο.

Η κρίση θίγει άμεσα κοινωνικές ομάδες, είναι σημαντική, είναι βαριά, αλλά από την άλλη νομίζω ότι η βαθύτερη κρίση είναι αξιακή και ηθική. Κρίση ιδεών. Οι οικονομικές κρίσεις, παρά τα θύματά τους και τις ζημιές που αφήνουν πίσω τους, συνήθως περνούν. Δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά ξέρουμε ότι η οικονομία κάνει κύκλους. Αυτή η κρίση, όμως, στην ουσία κατέδειξε πια φανερά αλλά με έναν πολύ επείγοντα τρόπο την αξιακή κρίση της κοινωνίας, τι πιστεύαμε σήμερα λίγο πολύ όλοι μας, μια ψευδαίσθηση που είχαμε για τη ζωή μας και ως πολίτες και ως κράτος. Αυτά λοιπόν πρέπει ο καθένας να τα βάλει πολύ καλά στο μυαλό του και η κοινωνία στο σύνολό της και να διορθωθούν. Βέβαια, δεν μπορείς να καταμερίσεις τις ίδιες ευθύνες σε όλους. Υπάρχουν μερίδες της κοινωνίας που έχουν πολύ μικρό μερίδιο ευθύνης. Αυτοί που ηγούνται είναι αυτοί που δίνουν το παράδειγμα και έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο. Από την άλλη πλευρά, όμως, ο καθένας από εμάς πρέπει να δείξει λίγο μεγαλύτερη υπευθυνότητα. Πρέπει, εν ολίγοις, να γίνουμε κράτος με κοινωνική συνοχή, γιατί μέχρι σήμερα ήμαστε κράτος με κοινωνική συνενοχή. Και έπειτα, δεν μπορούμε να αλλάξουμε καμία κοινωνία αν δεν αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας.

  • Θέατρο Γης (πρώην Νταμάρι Τριανδρίας), στις 12 και 13 Ιουλίου στις 9 μ.μ. “Οιδίπους Τύραννος” του Σοφοκλή από το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου. Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 22€. Φοιτητικό-μαθητικό 17€.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s