Η Ιστορία διαψεύδει πάλι τους «κυρίαρχους» άντρες

Posted: Ιουνίου 28, 2010 in Κατσανδρή Μαρία
  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Με την τριλογία του Αισχύλου «Ορέστεια» (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες) το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας θα κάνει την καλοκαιρινή του εξόρμηση με τον Γιάννη Βόγλη-«Αγαμέμνονα» και τη Μαρία Κατσανδρή-«Κλυταιμνήστρα».

Ο  Γιάννης Βόγλης- «Αγαμέμνων» και η Μαρία Κατσανδρή- «Κλυταιμνήστρα», στην  «Ορέστεια» του Αισχύλου που ανεβάζει το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Ο Γιάννης Βόγλης- «Αγαμέμνων» και η Μαρία Κατσανδρή- «Κλυταιμνήστρα», στην «Ορέστεια» του Αισχύλου που ανεβάζει το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Η πρεμιέρα θα δοθεί στο Ρωμαϊκό Ωδείο της πόλης στις 14-15 Ιουλίου. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Λουκάς Θάνος, που έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με τη μουσική και τον χορό, και τα τελευταία χρόνια συστηματικά με το αρχαίο δράμα.

  • Υπογράφετε σκηνοθεσία, μετάφραση, μουσική, χορογραφία. Γιατί τόσος συγκεντρωτισμός;

«Οταν ξεκίνησε το θέατρο -στην εποχή των Τραγικών αλλά και για αρκετό καιρό αργότερα- αυτές οι τέχνες, που εμείς τις επεξεργαζόμαστε σήμερα ξεχωριστά, ήταν ενοποιημένες, ήταν το ίδιο το θέατρο. Αυτονομήθηκαν αργότερα, κατά την Αναγέννηση, σε μία προσπάθεια κατανόησης των συστατικών στοιχείων του θεάτρου κι έτσι αντιμετωπίζονταν και αντιμετωπίζονται ώς σήμερα. Σιγά σιγά, όμως, όσο το γνωρίζουμε καλύτερα, το θέατρο τείνει να επιστρέψει ξανά στην αρχική του μορφή – αυτή είναι και η ευχή μας εξάλλου. Σπούδασα και δημιούργησα τόσο στη μουσική όσο και στον χορό και στο θέατρο κι έχω παρατηρήσει -όπως νομίζω και ο καθένας μας- ότι συνεργάζομαι καλύτερα με τον εαυτό μου. Αλλωστε, νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει συνήθως είναι να ευοδωθεί η συνεργασία όλων των παραγόντων, που πρέπει να συναντηθούν ξαφνικά και να βρουν -σύντομα και αποτελεσματικά- μια κοινή λογική, μια κοινή αισθητική και μια κοινή άποψη γι’ αυτό που πρόκειται να δημιουργήσουν. Αυτό συνέβη στην εποχή του Κουν, γι’ αυτό και έγιναν τόσο σημαντικές παραστάσεις. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχουν τόσο δυνατές «παρέες» και οι σημαντικοί άνθρωποι είναι πολύ απομονωμένοι».

  • Ασχολείστε αποκλειστικά με το αρχαίο δράμα εδώ και καιρό. Γιατί;

«Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζομαι -όσον αφορά το θέατρο- μόνο πάνω στον Αισχύλο. Η σημαντικότητα αυτών των ποιητικών κειμένων σού αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο όσο τα μελετάς και τα γνωρίζεις καλύτερα. Γεννιούνται διαρκώς καινούργια ερωτήματα και αφορμές για καινούργιες αναζητήσεις. Από τη στιγμή που ξεκίνησα να ασχολούμαι με το έργο του Αισχύλου, δεν υπήρξε μέσα μου χρόνος για τίποτε άλλο».

  • Με ποιον τρόπο προσεγγίζετε την «Ορέστεια»;

«Η μετάβαση από τη μητριαρχία στην πατριαρχία, που έγινε κάποτε, και από την πατριαρχία στη μήτρα, που γίνεται τώρα, είναι το σημείο εκκίνησης της σκηνοθετικής μου προσέγγισης… Μια μακρόχρονη ψευδαίσθηση για τους «κυρίαρχους» άντρες. Τους άντρες-πολεμιστές της πατριαρχικής Ιστορίας, που γυρίζοντας κουρασμένοι στο σπίτι από τις μάχες, αποκομμένοι σε μια γωνιά, κοιτάζουν δειλά την οικογένεια και, μετά, για να υπάρξουν, δέρνουν συχνά τις γυναίκες τους. Μόλις πρόσφατα ανακουφιστήκαμε κάπως με την ανακάλυψη του τεστ DNA. Η μητριαρχική κοινωνία ήταν η κοινωνία που μόνο οι γυναίκες ήξεραν πως τα παιδιά ήταν δικά τους. Η πατριαρχική κοινωνία είναι η κοινωνία που οι γυναίκες ξέρουν ότι τα παιδιά είναι δικά τους, αλλά και οι άντρες έτσι πιστεύουν. Και, τώρα, εμείς περνάμε τη μετάβαση από την πατριαρχία, όχι πάλι στη μητριαρχία, αλλά προς τη μήτρα. Ο αριθμός του παγκόσμιου αποθέματος σε σπερματοζωάρια χρόνο με το χρόνο μειώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Η γυναίκα συλλαμβάνει και χωρίς ερωτική πράξη, στο εργαστήριο».

  • Πού δώσατε έμφαση;

«Τα στοιχεία που χρησιμοποιώ στην παράσταση είναι το φως, η γη και οι άνθρωποι. Η επιθυμία μου ήταν να δοθεί η ευκαιρία σε νέα άτομα να παίξουν σημαντικούς ρόλους και είμαι ευτυχής που αυτό συμβαίνει. Τους ρόλους, όμως, του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας τούς κρατούν δύο έμπειροι και καταξιωμένοι ηθοποιοί: ο Γιάννης Βόγλης και η Μαρία Κατσανδρή».

  • Το «έκανες, θα πάθεις» είναι ένα ισχυρό μοτίβο στην Ορέστεια. Ο κύκλος του αίματος έχει τελειωμό; Στην εποχή μας αυτή η ρήση έχει αντίκρισμα με την αλαζονεία των εξουσιαστών στο φόρτε τους;

«Εχει, είχε και θα έχει. Ο κύκλος του αίματος, όπως και ο κύκλος της καταστροφής, δεν έχει τελειωμό κι έτσι μέσα από αυτή την «ανακύκλωση» των συγκρούσεων προκύπτει διαρκώς και το «καινούργιο», η συνέχεια: θέση-αντίθεση-σύνθεση. Σε αντίθεση με τη δυτική κουλτούρα του είτε καλού είτε κακού ανθρώπου, η αρχαία ελληνική ποίηση και φιλοσοφία τοποθετεί το «καλό» και το «κακό» στον κάθε άνθρωπο καθιστώντας τον ίδιο υπεύθυνο για το πώς θα επιλέξει να δράσει. Ετσι, στη διάρκεια της ζωής του, ο καθένας εισπράττει τις συνέπειες αυτών των επιλογών του. Καθετί «καλό» και καθετί «κακό» που πράττει, επιστρέφει σ’ αυτόν μ’ έναν τρόπο συμπαντικά αναπόφευκτο».

  • Με τον Γιάννη Βόγλη είχατε μια συνεργασία προτού αναλάβει το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Τι κοινά σας ενώνουν;

«Η κοντινή οπτική και η αγάπη μας για το αρχαίο δράμα. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής για τη συνεργασία μας. Ο Γιάννης μού έδωσε τη δυνατότητα να κάνω αυτή την παράσταση ακριβώς όπως την είχα οραματιστεί».

Info: Παίζουν επίσης οι Κωνσταντίνος Μάρκελλος (Κήρυκας), Καλλιόπη Σίμου (Κορυφαία), Ηλέκτρα Νικολούζου (Κασσάνδρα), Γιώργος Παπαπαύλου (Αίγισθος), Πηνελόπη Σεργουνιώτη (Ηλέκτρα), Χρήστος Θάνος (Ορέστης), Θανάσης Γεωργίου (Απόλλων), Τζίνη Παπαδοπούλου (Αθηνά). Συμμετέχει 12μελής Χορός. Η παράσταση θα ταξιδέψει στην Κύπρο για τρεις παραστάσεις σε Πάφο, Λεμεσό και Λευκωσία (7, 8 και 10 Ιουλίου).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s