Εστέβα Σολέρ: Αφήνουμε τον ρατσισμό στους άλλους

Posted: Μαΐου 4, 2010 in Σολέρ Εστέβα
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 4 Μαΐου 2010

«Οι Ελληνες είστε καθημερινά πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες της Καταλονίας. Οι Ισπανοί δεν είμαστε Γερμανοί. Κατανοούμε πώς εξώκειλε η οικονομία σας. Αλλωστε, θεωρούμε ότι βρισκόμαστε ένα βήμα πίσω από εσάς. Φοβόμαστε ότι η ελληνική κρίση καταφθάνει, ότι θα είμαστε οι «επόμενοι»».

«Θεωρώ τα χαρωπά μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ πιο καταθλιπτικά απ' τα  σουρεαλιστικά έργα μου», υποστηρίζει ο Ε. Σολέρ

«Θεωρώ τα χαρωπά μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ πιο καταθλιπτικά απ’ τα σουρεαλιστικά έργα μου», υποστηρίζει ο Ε. Σολέρ

Ο 34χρονος Καταλανός δραματουργός Εστέβα Σολέρ, ένας ενοχλητικά επίκαιρος Ιονέσκο των ημερών, που γνωρίσαμε απ’ το σπονδυλωτό «Κόντρα στην Πρόοδο» (παίζεται στην πολυκατοικία της Λεωνίδου, όπου στεγάζεται το θέατρο «Συνεργείο») βρέθηκε στην Αθήνα. Το πολύπτυχο θεατρικό, που συσκηνοθετούν με έμπνευση οι Γιολάντα Μαρκοπούλου, Λιλή Μελεμέ, Δημήτρης Μπίτος και Αρης Τρουπάκης, πριν την Ελλάδα διέγραψε μια εντυπωσιακή πορεία σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, στη Λ. Αμερική, ενώ θα ανεβεί προσεχώς στο Festival Prelude της Νέας Υόρκης.

«Ο,τι συμβαίνει και στην Ελλάδα σήμερα βασίζεται σε ένα μεγάλο ψέμα. Τα πάντα έγιναν και γίνονται μονάχα για το κέρδος. Το Ιράκ, η 11η Σεπτεμβρίου συνέβησαν για την κερδοφορία κάποιων», τόνιζε ο Σολέρ. Βιοπορίζεται ως πολιτιστικός ρεπόρτερ στην πιο δημοφιλή εφημερίδα της κεντρικής Καταλονίας: τη «Regio 7». «Για τον ίδιο λόγο οι ΗΠΑ και η Ευρώπη τρέμουν την καλπάζουσα ανάπτυξη της Κίνας. Η οικονομική δύναμη της Ευρώπης βαθμηδόν θα συρρικνώνεται. Κάποια στιγμή ΗΠΑ και Ε.Ε. θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την οικονομία μιας χώρας που οι πολίτες δεν έχουν δικαιώματα και αμείβονται με εξευτελιστικά ποσά. Η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη. Το «Κόντρα στην Πρόοδο» συνδέεται με όλα αυτά. Πολιτικοί και φιλόσοφοι μιλάνε μόνο για την πρόοδο, παραβλέποντας τον παράγοντα «άνθρωπος». Γι’ αυτό το θέατρο πρέπει να θέτει διαρκώς ερωτήματα, αμφισβητώντας τα οικονομικά επιτελεία. Γιατί μας θέλουν μηχανές και όχι προσωπικότητες».

  • Είχα την αίσθηση στο «Κόντρα στην Πρόοδο» ότι παρακολουθούσα έναν άγνωστο Ιονέσκο.

«Είναι ένας από τους αγαπημένους μου δημιουργούς, όπως και ο Μπουνιουέλ και ο Μαγκρίτ. Θέλω να δείχνω τον κόσμο μέσα από ένα διαβρωτικό, σουρεαλιστικό φίλτρο. Προσπαθώ να διατηρώ μια απόσταση από την πραγματικότητα, αναμιγνύοντας δυο διαφορετικά γένη, την κωμωδία με το θρίλερ. Στην Βαρκελώνη η παράσταση του «Κόντρα στην Πρόοδο» έκλινε προς την κωμωδία, ενώ στο Theater Treffen του Βερολίνου κατέληξε μια παράσταση τρόμου».

  • Πώς ξεκινήσατε να γράφετε θέατρο;

«Ξεκίνησα στα 17 μου γράφοντας ιστορίες. Στην πορεία ανακάλυψα ότι είχαν θεατρική δομή. Ετσι αποφάσισα να σπουδάσω θεατρική γραφή. Στο Θεατρικό Ινστιτούτο Βαρκελώνης καθηγητές ήταν και σκηνοθέτες. Ακόμα σπούδαζα όταν ανέβασαν θεατρικά μου σε κεντρικές σκηνές. Το «Κόντρα στην Πρόοδο» το έγραψα το 2008. Εχω ήδη ξεκινήσει να γράφω τα έργα «Κόντρα στον έρωτα» και «Κόντρα στη Δημοκρατία». Ολοι πρέπει να φαινόμαστε προοδευτικοί, ερωτευμένοι και δημοκρατικοί. Το δηλώνουμε ενώ δεν είμαστε».

  • Είναι καταπληκτικό το πώς αποδίδετε αυτή την αντίφαση στην ιστορία με το ζευγάρι-τζάνκι της τηλεόρασης. Ενα παιδάκι του Τρίτου Κόσμου πηδά απ’ την τηλεόραση στο σαλόνι. Ενώ η γυναίκα ορύεται να το πετάξουν έξω, δηλώνουν ξανά και ξανά «Δεν είμαστε ρατσιστές».

«Γιατί κανένας δεν θεωρεί ότι είναι ο ίδιος ρατσιστής. Αφήνει τον ρατσισμό για τους υπόλοιπους. Στην πράξη πάντα είναι το αντίθετο από ό,τι ισχυρίζεται».

  • Στο μονόπρακτο, όπου ένα θεόρατο μήλο φυτρώνει ξαφνικά σ’ ένα σαλόνι και η οικογένεια θέλει να καλέσει τον δήμο και την αστυνομία για να τους απαλλάξει απ’ την παρουσία του, φωτογραφίζετε τον Ελληνα. Μεταθέτει για τα προβλήματά του την ευθύνη στον Δήμο και στην Πολιτεία.

«Αυτό ζούμε και στη Βαρκελώνη. Οι πολίτες είναι φοβερά παθητικοί. Το πρόβλημά μας πάντα είναι είτε της κυβέρνησης είτε του Δήμου!»

  • Η συγκεκριμένη ιστορία, με τη δασκάλα που μετατρέπεται σε λύκο και τρώει τα παιδάκια, είναι ένα σχόλιο για τα «ανθυγιεινά» εκπαιδευτικά συστήματα;

«Αφού δεν εκπαιδεύουμε πρόσωπα στο σχολεία, αλλά νούμερα. Τη γενιά που θα μπει στην παραγωγή. Ολο το σύστημα, από το σχολείο ώς την οικογένεια, δεν ενδιαφέρεται για τα συναισθηματικά πρόσωπα αλλά για τα παραγωγικά άτομα».

  • Στο μονόπρακτο με τη φώκια που εξοντώνει το «ανθρώπινο πλεόνασμα», περιγράφετε τραβηγμένο απ’ τα μαλλιά ένα σενάριο που θεωρείτε ότι μπορεί να συμβεί; Το τοποθετείτε σχετικά κοντά, στο 2050.

«Τα νούμερα που δίνω είναι αληθινά. Κάποια στιγμή ο πλανήτης θα αδυνατεί να «ζήσει» τα δισεκατομμύρια του πληθυσμού του. Είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί οπωσδήποτε. Οχι φυσικά διά της «εξόντωσης». Η ελπίδα είναι η αντιμετώπιση ενός προβλήματος. Θεωρώ τα χαρωπά μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, πολύ πιο απαισιόδοξα από τα έργα μου, που διογκώνουν τις καταστάσεις ζητώντας την επίλυσή τους».

* Το «Κόντρα στην Πρόοδο» μετέφρασαν η Μαρία Χατζηεμμανουήλ και ο Δημήτρης Ψαρράς. Σκηνικά-κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Θοδωρής Χρυσίκος, Παίζουν: Μαρία Αιγηνίτου, Ν. Αναστασόπουλος, Ειρ. Δράκου, Αννα Κουτσαφτίκη, Λεονάρδος Μπάτης, Δ. Μυλωνάς, Σπ. Τσεκούρας και Γιώτα Μηλίτση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s