Γιώργος Μιχαλακόπουλος: «Με μέτρο και ήθος»

Posted: Απρίλιος 14, 2010 in Μιχαλακόπουλος Γιώργος

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος πρωταγωνιστεί, με την Κατερίνα Μαραγκού στο πλευρό του, στην «Φθινοπωρινή ιστορία» του Μ. Αρμπούζοφ.

Τον πρώτο τον γνωρίσαμε μέσα από τις αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες των «χρυσών» δεκαετιών του ’50 και του ’60. Σεμνός, μετρημένος, πολυτάλαντος, ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος έζησε όλη του τη ζωή μέσα στο θέατρο και για το θέατρο. Στις αρχές Μαΐου θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, πρωταγωνιστώντας στην παράσταση «Φθινοπωρινή ιστορία» του Μ. Αρμπούζοφ, με την Κατερίνα Μαραγκού στο πλευρό του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΣΑΛΑΜΕ

  • Μιλήστε μου για τον ήρωά σας, τον Ροντιόν. Πόσο δύσκολο είναι για κάποιον που έχει χάσει ένα αγαπημένο του πρόσωπο να μπορέσει να ζήσει ξανά;

Κάθε άνθρωπος, ακόμη και στις μεγαλύτερες δυσκολίες, κρύβει μέσα του την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Ετσι και στην περίπτωση του Ροντιόν. Βρήκε στο πρόσωπο της ηρωίδας τη γυναίκα που τον βοήθησε να αναδείξει αυτήν την ελπίδα. Τόσο ο ίδιος, όσο και η Λίντια είναι δύο ώριμοι άνθρωποι, οι οποίοι αποζητούν την επαφή και πολεμούν τη μοναξιά τους, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στο θεατή να επικοινωνήσει μαζί τους και βγαίνοντας από την αίθουσα να αισθάνεται σαν να έφυγε ένα βάρος από πάνω του. Είναι πολύ σημαντικό αυτό το συναίσθημα σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάμε.

  • Πώς θα χαρακτηρίζατε τη «Φθινοπωρινή ιστορία»;

Θα τη χαρακτήριζα ως μία παράσταση μέτρου και ήθους, η οποία εμπεριέχει άφθονο χιούμορ και διευκολύνει τους ηθοποιούς να αναδείξουν την αξιοσύνη τους με έναν τρόπο ανόθευτο. Και αυτό το ήθος που περνάει μέσα από την παράσταση είναι πολύ βασικό για το θεατή, ειδικά σε μία πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, η οποία είναι ασκημένη στο θέατρο και αναγνωρίζει τις αξιόλογες και ειλικρινείς προσπάθειες. Οσο για την Κατερίνα Μαραγκού κάνει μία από τις σπουδαιότερες ερμηνείες στην καριέρα της. Είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που συνεργαζόμαστε στο συγκεκριμένο έργο.

  • Μπορεί ένα έργο με αισιόδοξο μήνυμα, όπως αυτό της «Φθινοπωρινής ιστορίας», να υπερνικήσει την καταστροφολογία της εποχής;

Μπορεί και είναι κι ένα από τα «καθήκοντα» του ηθοποιού. Να μπορέσει να μεταδώσει στην πλατεία θετική ενέργεια χωρίς ψευδαισθήσεις ή υπερβολές. Για όλα πρέπει να υπάρχει μέτρο και να έχει σταθερή βάση και αναφορά στην πραγματικότητα.

  • Η δεύτερη ευκαιρία στις ανθρώπινες σχέσεις είναι εφικτή για έναν άνθρωπο που βρίσκεται στο «φθινόπωρο» της ζωής του;

Ρωτάτε κάποιον ο οποίος είναι πενήντα χρόνια παντρεμένος. Ως εκ τούτου, μόνο θεωρητικά μπορώ να σας απαντήσω! (γέλια) Μην έχοντας γνώση αυτής της μοναξιάς, το μόνο που έχω να πω είναι ότι την καταλαβαίνω απολύτως. Διανύουμε μία εποχή άνυδρη συναισθηματικά, όπου δυσκολευόμαστε να μην κοιτάξουμε καχύποπτα το συνάνθρωπο μας, όπως και να ακουμπήσουμε πάνω του, από φόβο μήπως μας ζητήσει ανταλλάγματα. Ολη αυτή η αγωνία όμως δεν είναι ίδιον μόνο των μεγάλων ανθρώπων. Πιο πολύ οι νέοι θα έλεγα ότι τη βιώνουν.

  • Πώς αισθάνεστε για το γεγονός, ότι την σκηνοθεσία του συγκεκριμένου έργου έχει αναλάβει η κόρη σας, Ιωάννα Μιχαλακοπούλου;

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι μαζί της. Για τη συγκεκριμένη παράσταση, μάλιστα, η πρόταση να αναλάβει η κόρη μου τη σκηνοθεσία ήρθε από την Κατερίνα Μαραγκού. Η Ιωάννα είναι μία σκηνοθέτρια που έχει περάσει από το μετερίζι του θεάτρου. Δεν της ήρθε απλώς μία μέρα να σκηνοθετήσει, επειδή ο πατέρας της είναι ηθοποιός. Εχει δουλέψει… γιαπί στο θέατρο. Εχει περάσει απ’ όλες τις θέσεις κι έχει κάνει και τις ανάλογες σπουδές. Οσον αφορά τη συνεργασία μας, προσωπικά έχω ένα βασικό άξονα επικοινωνίας με τους σκηνοθέτες: τον διάλογο. Και από τη στιγμή που ο διάλογος αυτός τηρήθηκε με την Ιωάννα, είμαι απόλυτα καλυμμένος και ικανοποιημένος.

  • Ταινίες όπως «Ενας ιππότης για την Βασούλα» ή το «Ξύπνα, Βασίλη» ποια στοιχεία τις κάνουν αξεπέραστες, κ. Μιχαλακόπουλε;

Η ανάμνησή τους. Οι ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου ανακαλούν μνήμες που οι παλαιότεροι έχουν ζήσει και οι νεότεροι θα ήθελαν να συναντήσουν. Από εκεί και πέρα, για εμάς που τον ζήσαμε θα έλεγα ότι είναι ένας μύθος. Δεν ήταν τόσο ειδυλλιακές οι συνθήκες εργασίας. Πολλές φορές αναγκαζόμασταν να συμμετάσχουμε σε ταινίες που το σενάριό τους γραφόταν «στο πόδι» τη στιγμή των γυρισμάτων. Σίγουρα υπήρχαν μεγάλα μεγέθη, όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης ή ο Ντίνος Ηλιόπουλος, αλλά από εκεί και πέρα το ίδιο το ελληνικό σινεμά δεν ήταν ανάλογο του μεγέθους των πρωταγωνιστών.

  • Πώς κρίνετε το «ανέβασμα» παλαιότερων κινηματογραφικών ταινιών στο θεατρικό σανίδι; Σας ρωτώ με αφορμή τον «Μπακαλόγατο», που αυτές τις μέρες παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη.

Τον Πέτρο τον έχω σκηνοθετήσει στο «Λουτ» και τον γνωρίζω καλά. Δεν είναι τυχαίος. Θα τον χαρακτήριζα ως δαιμονικό ηθοποιό με σπουδαίο ταλέντο και υλικό. Είναι μία σπάνια μονάδα με μεγάλο υποκριτικό εύρος. Από εκεί και πέρα, η διάρκειά του θα πιστοποιήσει την αξία του. Είναι ένας νέος άνθρωπος, που έχει όλο τον καιρό μπροστά του να αποδείξει ότι είναι ηθοποιός του… μαραθωνίου και όχι των ταχυτήτων.

INFO: Η «Φθινοπωρινή ιστορία» κάνει πρεμιέρα στις 6 Μαΐου στο θέατρο «Αθήναιον».

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Τρίτη, 13 Απριλίου 2010 |

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s