Πέγκυ Τρικαλιώτη: «Ό,τι είναι διαφορετικό μας φοβίζει»

Posted: Απρίλιος 13, 2010 in Τρικαλιώτη Πέγκυ

Η Πέγκυ Τρικαλιώτη μαζί με όλο το θίασο

Ο Ουίλιαμ Γκίμπσον πήρε μια αληθινή ιστορία και τη μετέτρεψε σε θεατρικό κείμενο. Από τότε, έχει παιχτεί σε θεατρικές σκηνές ανά τον κόσμο ενώ έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο. Κομβικής σημασίας είναι ο πρωταγωνιστικός ρόλος. Κι όταν υπηρετείται από μια ταλαντούχα ηθοποιό, το αποτέλεσμα μιλάει κατευθείαν στις καρδιές των ανθρώπων…

  • συνέντευξη στον Θόδωρο Γιαχουστίδη, Αγγελιοφόρος: Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010
  • Πώς αναμετρηθήκατε μ’ έναν τόσο απαιτητικό ρόλο όπως αυτόν την Άννυ Σάλιβαν;

Όπως αναμετριέμαι με όλους τους ρόλους. Έχω την τύχη, από την πρώτη στιγμή που μπήκα στο θέατρο μέχρι και τώρα, τα έργα που επιλέγω κάθε φορά να είναι δύσκολα, έντονα, δηλαδή πολύπλοκοι ρόλοι. Δεν μπορώ να σκεφτώ να έχω παίξει κάτι που να μην ήταν πολύπλοκο και ιδιαίτερο. Άρα καταβάλλω κάθε φορά την ίδια προσπάθεια και παίρνω τους ίδιους δρόμους, ψάχνομαι με τον ίδιο δύσκολο τρόπο.

  • Πιστεύετε δηλαδή ότι οι ηθοποιοί μοιάζουν με τους αθλητές κατά μία έννοια; Όσο προπονούνται γίνονται καλύτεροι;

Φυσικά. Για μένα ο ηθοποιός του θεάτρου και κυρίως τέτοιου ρεπερτορίου είναι αθλητής με την απόλυτη έννοια και μάλιστα είναι σαν να κάνει πρωταθλητισμό μια ζωή. Γιατί κάποια στιγμή οι αθλητές σταματάνε, κάνουν άλλα πράγματα. Ο ηθοποιός τέτοιων ρόλων, που μπορεί να ζει και από το θέατρο, που μπορεί να παίζει ίδια μέχρι τα εβδομήντα ή τα ογδόντα του, σημαίνει ότι αυτό το πράγμα δεν έχει ποτέ σταματημό και ποτέ ξεκούραση. Ακόμα και τον ένα μήνα που θα κάτσεις, το σώμα σου και η φωνή σου δεν μπορούν να κάτσουν. Πρέπει να είσαι σε διαρκή εγρήγορση. Για μένα καλύτερος ηθοποιός είναι αυτός που έχει πολλές ώρες πτήσεις. Όσες πιο πολλές ώρες πτήσεις έχεις πάνω στη σκηνή, τόσο τελειοποιείς τα μέσα σου που έχεις, για να παίξεις.

  • Έτσι όμως δεν αδειάζουν κάποια στιγμή οι μπαταρίες σου;

Πάντα αδειάζουν οι μπαταρίες. Πρέπει να επιβάλεις στον εαυτό σου ανά διαστήματα να μένει για κάποια σεζόν έξω. Αλλιώς δε γίνεται. Ο μόνος τρόπος να γεμίσουν οι μπαταρίες είναι να μην κάνεις τίποτα στη διάρκεια της μέρας. Ν’ ασχολείσαι μόνο με το γέμισμα των μπαταριών. Μπορείς να διαβάσεις κάποιο βιβλίο, να πας κινηματογράφο, να δεις κάποιο άλλο θέατρο. Εγώ προσπαθώ, αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα, να παίρνω ανά δύο ή τρία χρόνια δίμηνα ή τρίμηνα ξεκούρασης. Φυσικά δεν είναι πάντα εφικτό.

  • Πόσο δύσκολο είναι να εκμαιεύσει ένας ηθοποιός συγκίνηση από το θεατή χωρίς να ξεπέσει στο μελοδραματισμό;

Εγώ, σε κάθε έργο και σκηνή που παίζω, είτε είναι δραματική είτε κωμική, προσπαθώ να είμαι αληθινή, να την αισθανθώ όσο πιο βαθιά μέσα μου γίνεται. Αν αυτό βγαίνει μελόδραμα ή κάτι καλό, δεν το ξέρω. Δεν ξέρω αν υπάρχει συνταγή. Νομίζω σχετίζεται με το πώς νιώθεις τα συναισθήματά σου. Δεν υπάρχει τρόπος να είσαι ή να μην είσαι μελοδραματικός. Νομίζω μ’ αυτό έρχεσαι στη ζωή. Οι μελοδραματικοί ηθοποιοί είναι και μελοδραματικοί ως άνθρωποι στη ζωή τους.

  • Σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που ζούμε, η τέχνη ανθεί ή αντικατοπτρίζει την κρίση;

Έχω μια αίσθηση ότι ο κόσμος σε περιόδους κρίσης στρέφεται περισσότερο στην τέχνη. Αν και η τέχνη τον βοηθήσει, μειώνοντας για παράδειγμα την τιμή του εισιτηρίου, τότε στρέφεται ακόμα πιο πολύ. Έχει ανάγκη να κρατηθεί από κάπου. Φυσικά το είδος της τέχνης που ανθεί κάθε φορά είναι διαφορετικό. Τώρα ας πούμε οι άνθρωποι μπορεί να στραφούν περισσότερο στον κινηματογράφο όπου η εικόνα είναι πιο έντονη. Είναι πιο εύπεπτος γι’ αυτούς. Ακόμα και σε περιόδους πολέμου και σε όλα αυτά που έχουν συμβεί κατά καιρούς βλέπετε ότι οι άνθρωποι έχουν την τάση να πάνε προς το αληθινό και η τέχνη πολύ συχνά είναι πιο πραγματική και πιο αληθινή από την ίδια τη ζωή.

  • Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι με ιδιαίτερες ικανότητες τυγχάνουν της κατάλληλης αντιμετώπισης τόσο από το κράτος όσο και από τους υπόλοιπους συμπολίτες τους;

Όχι, καθόλου. Πιστεύω το ακριβώς αντίθετο. Τους έχουμε παρατημένους, δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου γι’ αυτούς. Ό,τι δεν είναι παραγωγικό για μας, το έχουμε εύκολα για πέταμα και το παραμερίζουμε. Ότι είναι διαφορετικό μας φοβίζει και το βάζουμε στην άκρη. Η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από τα σχολεία, από την παιδεία που παίρνουμε, να μάθουμε να δεχόμαστε το διαφορετικό στη ζωή μας.

  • Γιατί φοβόμαστε τόσο το διαφορετικό;

Πάντα ο άνθρωπος το φοβόταν. Είναι στην ιδιοσυγκρασία του. Είναι μέρος της ανθρώπινης αδυναμίας. Θεωρητικά εξελισσόμαστε όμως. Στα χρόνια που περνάνε πρέπει να ξεχωρίζουμε κάποια πράγματα και να γίνουμε καλύτεροι. Δεν πρέπει να μένουμε στις ίδιες αδυναμίες μας. Για ποιο λόγο φτάσαμε στο 2010; Δε θα έπρεπε να έχουμε εξελιχθεί και σε κάποια άλλα πράγματα;

  • Έχετε δίκιο. Και όπως λέει και ο Ντάνι ντε Βίτο στην ταινία «Ο πόλεμος των Ρόουζ», «τόσα χρόνια εξέλιξης και η ανθρώπινη καρδιά είναι μια χούφτα λάσπης»…

Ναι, γιατί προσπαθούμε να εξελιχθούμε προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα. Η πραγματική εξέλιξη είναι μόνο προς τα μέσα. Δηλαδή κοιτάμε ν’ αποκτήσουμε ένα καλύτερο αυτοκίνητο, μια καλύτερη μηχανή ή ένα σπίτι. Όλα σχετίζονται με το απ’ έξω και όχι με το μέσα. Είναι καταπληκτικό. Είναι αυτό που διδάσκουν όλες οι θρησκείες. Όλες ξεκινάνε από το μέσα μας κι όχι από το έξω. Κι εμείς ακόμα δεν το έχουμε μάθει αυτό.

  • Είστε από τους ανθρώπους που τρομάζουν από τη μοναξιά ή λειτουργείτε καλύτερα ως μονάδα παρά ως ζεύγος;

Η μοναχικότητα είναι κάτι που συνηθίζεται και, όταν το συνηθίσεις, σε βολεύει κιόλας. Εμένα μου αρέσει πολύ να λέω ότι λειτουργώ σαν ζεύγος, αλλά πολύ συχνά τη μοναχικότητά μου τη συνηθίζω και την αναζητώ. Η εξέλιξη του ανθρώπου όμως δεν είναι να ζει μόνος του. Γενικά δεν ήρθε στον κόσμο, για να ζει μόνος του.

  • Θεωρείτε ότι έχετε πετύχει όλα όσα θέλετε ή έχουν μείνει κάποια απωθημένα;

Όλοι οι άνθρωποι έχουν απωθημένα. Υπάρχουν πράγματα στα οποία έχω πετύχει και σε άλλα που έχω αποτύχει. Αλλά εγώ δε θεωρώ κάτι αποτυχία. Θεωρώ ότι είναι ελπίδα, για να έρθουν πράγματα που δεν είχα ποτέ στη ζωή μου.

  • Τι ακολουθεί μετά «Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν»;

Δεν ξέρω ακόμα. Είμαι σε φάση που θέλω να σκεφτώ τι θέλω να κάνω, είμαι σε συζητήσεις. Θέλω το καλοκαίρι να κάτσω και να ηρεμήσω και να μαζέψω τις δυνάμεις μου. Και να κοινωνικοποιηθώ πάλι. Γιατί κλείστηκα πολύ μέσα στο σπίτι, για να «φέρω βόλτα» την Άννυ. Του χρόνου το χειμώνα βλέπουμε.

  • Η υπόθεση

Σε βρεφική ακόμα ηλικία, η Έλεν Κέλλερ έχασε όραση, ακοή και φωνή και μέχρι τα έξι χρόνια ήταν ένα αγρίμι που ζούσε μέσα στη σιωπή και στο σκοτάδι. Οι γονείς της στην απόγνωσή τους κάλεσαν την Άννυ Σάλιβαν, μια εικοσάχρονη δασκάλα, που ήταν άτομο με αναπηρίες κι αυτή αφού είχε μειωμένη όραση, για να βοηθήσει το παιδί. Η Σάλιβαν με την επιμονή της και κυρίως με την αγάπη της κατόρθωσε να μετατρέψει τη μικρή Έλεν Κέλερ σ’ ένα χαρισματικό πλάσμα με σπάνιες πνευματικές αρετές. Η μικρή Έλεν ξεπέρασε όλα της τα προβλήματα και με την υπομονετική καθοδήγηση της δασκάλας της κατάφερε να μιλήσει με τη νοηματική γλώσσα, και επίσης να γράφει και να διαβάζει με τη μέθοδο Μπράιγ. Σπούδασε σε γνωστά κολέγια, όπου αρίστευσε και στη συνέχεια αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην εκπαίδευση των τυφλών και κωφών, διδάσκοντας καινούργια παιδαγωγικά συστήματα και διαφωτίζοντας γονείς και δασκάλους μέσα από την οδυνηρή της εμπειρία.

Info

  • «Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν»
  • Σκηνοθεσία: Γιάννης Διαμαντόπουλος
  • Στο ρόλο της Άννυς Σάλιβαν, η Πέγκυ Τρικαλιώτη.
  • Πρωταγωνιστούν: Θωμάς Κινδύνης, Γεωργία Μαυρογιώργη, Θεοδώρα Βουτσά, Ορέστης Σοφοκλέους και ο Πάνος Χατζηκουτσέλης.
  • Επίσης, εναλλάξ στο ρόλο της Έλεν Κέλλερ, οι μικρές Δήμητρα Δουμένη –  Αναστασία Τσιλιμπίου
  • Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
  • Παραστάσεις: Τετάρτη: 19:15, Πέμπτη και Παρασκευή: 21:15, Σάββατο και Κυριακή: 18:15 και 21:15
  • Θέατρο «Αριστοτέλειον», 2310 262051
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s