Αρης Λεμπεσόπουλος: «Τα παιδιά μου μ’ έσωσαν από την αγωνία ν’ αρέσω»

Posted: Μαρτίου 29, 2010 in Λεμπεσόπουλος Αρης
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
  • Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Ο Αρης Λεμπεσόπουλος τους τελευταίους μήνες έζησε συγκινήσεις πρωτόγνωρες. Και στη ζωή και στη σκηνή. Δεν έγινε μόνο πατέρας, για πρώτη φορά, δυο δίδυμων γιων. Ταυτόχρονα δούλευε για μια παράσταση του Εθνικού, την «Κυρία από τη θάλασσα» του Ιψεν, σε μια διαδικασία παραδόξως «λυτρωτικά» χαρμόσυνη.

«Ενα παιχνίδι», την αποκαλεί ο πρωταγωνιστής. «Ο σκηνοθέτης Εϊρικ Στούμπε ούτε με στρίμωξε ούτε με στραμπούληξε ψυχολογικά. Δυστυχώς, στην Ελλάδα πρέπει να βασανιστείς. Δεν επέλεξα αυτή τη δουλειά για να είμαι δυστυχής. Και στο ελληνικό θέατρο όλοι δυστυχείς είναι. Παίρνουν χάπια. Πάνε σε ψυχιάτρους. Πίνουν… Μου είχε λείψει λίγη υγεία και η αγάπη για τον Ελληνα ηθοποιό. Εχουμε πολλούς …βρικόλακες…»! Μέσα από ένα υγιές παιχνίδι, που έκρυβε βαθιά γνώση -ο Νορβηγός σκηνοθέτης ειδικεύεται στον συμπατριώτη του δραματουργό- προέκυψε μία από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς. Ενας λιτός, ουσιαστικά σύγχρονος Ιψεν, με «Κυρία» τη Μαρία Ναυπλιώτου.

«Υπάρχει αγάπη στην «Κυρία από τη θάλασσα». Υπάρχουν και εγωισμοί. Δεν αγαπάς χωρίς εγωισμό. Και παρ’ ότι τα πράγματα είναι πολύ μετέωρα, τελικά η γυναίκα επιστρέφει στον άνδρα», λέει ο Αρης Λεμπεσόπουλος για το έργο.

Ο Ιψεν, όμως, ρίχνει όλους τους «προβολείς» του στην Κυρία και αφήνει τον Βάνγκελ, τον σύζυγό της, τον οποίο υποδύεστε, στη σκιά. Ποτέ δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει στην ψυχή του.

«Δεν έδειξε ιδιαίτερη φροντίδα ο Ιψεν για τους άνδρες. Δεν είναι τυχαίο που ανεβαίνει τόσο συχνά στην Ελλάδα. Ανεβαίνει για να παίξουν οι Ελληνίδες πρωταγωνίστριες τον επόμενο επώνυμο ιψενικό ρόλο. Σημασία στην Ελλάδα έχει ο επώνυμος ρόλος!».

Πώς προσεγγίσατε τον Βάνγκελ;

«Θα σας πω πολλά «δεν ξέρω». Πριν από μερικά χρόνια είχα παίξει στην «Αγριόπαπια». Και ξαφνικά, μετά από χρόνια, μια μέρα είπα, «κοίταξε να δεις τι ήθελε να πει αυτό το έργο!». Στον Βάνγκελ με συγκινούσε η αμηχανία του. Με συγκινούσε το αδιέξοδό του. Με συγκινούσε το ότι είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις καίριες. Μπορεί να πιάνω τώρα ψήγματα του χαρακτήρα. Μετά από καιρό ίσως να μπορώ να πω τι ακριβώς ήθελε».

Βλέπετε μια συνέπεια του χαρακτήρα του στον τρόπο που αντιμετωπίζει το άλλο φύλο, τη γυναίκα του και τις κόρες του;

«Ναι. Εχει να κάνει με την αμηχανία του προς το άλλο φύλο. Που μπορεί να έχει να κάνει και με την αμηχανία του Ιψεν προς το άλλο φύλο».

Ο Βάνγκελ δεν είναι ευτυχισμένος.

«Είναι ένας θλιμμένος ήρωας, όπως όλοι οι χαρακτήρες στο έργο. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Στούμπε προσπαθεί να απαλύνει την ατμόσφαιρα και να δώσει μια τσεχοφική διάθεση. Γιατί πάντα με βάραινε, και ως θεατή και ως ηθοποιό, ο Ιψεν. Ο σκηνοθέτης μάς είπε «ξεχάστε ό,τι νομίζατε για τον Ιψεν»».

Ηταν εύκολη η συνεργασία σας με έναν Νορβηγό;

«Πάντα αισθάνεσαι αμήχανα με έναν άνθρωπο που κουβαλά άλλη κουλτούρα. Στην πρώτη πρόβα είπε «είστε για μένα πιο σημαντικοί από τον ρόλο που έχετε μπροστά σας». Ξέρετε τι είναι κάθε φορά στην πρόβα να σου λέει ο σκηνοθέτης σου «ευχαριστώ»; Το έχω ξανακούσει πάλι από έναν ξένο, τον Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς. Δεν ξέρω αν είναι θέμα άλλης κουλτούρας».

Το γεγονός ότι την περίοδο των προβών αποκτήσατε τα πρώτα σας παιδιά, επηρέασε το «χτίσιμο» του Βάνγκελ;

«Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Στο έργο έχω δύο κόρες και εγώ απέκτησα δύο γιους. Εχω παίξει και άλλες φορές τον πατέρα, αλλά για πρώτη φορά νιώθω ένα αντίκρισμα».

Αλλάξατε;

«Είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα έγινε στροφή 360 μοιρών. Η έγνοια μου πλέον είναι αυτά τα δύο πλασματάκια. Σίγουρα η παρουσία ενός παιδιού σώζει από αυτό το επάγγελμα. Γιατί έχω δει ανθρώπους στα 69 και στα 70 τους, χορτασμένους και με το μύθο τους πια, να ρωτάνε με αγωνία «πώς σου φάνηκα;». Είναι δυνατόν ακόμα να ρωτάς «σου άρεσε η παράσταση;» Εδώ και χρόνια την έχω κόψει αυτή την ερώτηση. Δεν μπορεί να έχεις εφ’ όρου ζωής την αγωνία «άρεσα;»! Η δουλειά είναι δουλειά. Την αγαπώ στο μέτρο του δυνατού. Ποτέ δεν ήμουνα όμως φανατικός. Δεν θέλω 24 ώρες το 24ωρο να ασχολούμαι με το τι είπε ο Ιψεν. Υπάρχουν ηθοποιοί που το κάνουν».

Πώς νιώθετε με την κατάσταση της χώρας μας; Μπορείτε να είστε αισιόδοξος για το μέλλον της;

«Είμαι μάχιμα απαισιόδοξος. Αισιόδοξα απαισιόδοξος. Μακάρι η έξωθεν πίεση να οδηγήσει σε αποτελέσματα. Αλλά όταν μια χώρα χρωστάει τόσα χρόνια, δεν ξέρω τι μπορεί να ανατραπεί. Τι να αλλάξει όταν έρχεται ο κλειδαράς και δεν σου δίνει απόδειξη; Πώς μπορεί να αλλάξει ο Ελληνας όταν γνωρίζει ότι το κράτος δεν τον σέβεται; Αλήθεια, γιατί κάναμε τους Ολυμπιακούς αφού χρωστάγαμε; Και τι έγινε που τους κάναμε; Ρημάζουμε! Δυστυχώς είχαμε πολλούς αιώνες Τούρκους. Και κάτι χάλασε. Αλλά οι Τούρκοι σήμερα μας ξεπερνάνε. Οι Βούλγαροι και οι Ρουμάνοι θα μας περάσουν. Η Αλβανία κατάφερε να ξεφύγει από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πώς από τα γαλλικά βαλσάκια που τραγουδούσαμε, γίναμε η «Ελλάδα της Ιεράς Οδού», μια χυδαιότητα, δεν μπορώ να το συλλάβω!».*

Info: Ωρες και μέρες παραστάσεων: 11, 14, 24, 25, 28 Απριλίου στις 5 μ.μ. και 7, 9, 15, 17, 18, 21, 23, 29 Απριλίου και 2 Μαΐου στις 9 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 26, 23 και 15 ευρώ φοιτητικό.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η ειρηνη Βάγια λέει:

    Άρη είμαι καλαμακιώτισσα φίλη της μαμάς σου. Στο σπίτι μας όταν αναφερόμαστε σε σένα δεν λέμε Άρης Λεμπεσόπουλος. λέμε μπράβο στον Αρούκο το καλαμακιωτάκι μας! τα κατάφερε τέλεια! Όταν πάρεις τηλέφωνο τη μαμά σου πες της χαιρετίσματα από την Ειρήνη και τον Σεραφείμ. Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου. Είναι σπουδαίο που το είδες το δώρο που σου έστειλε η φύση λυτρωτικό.
    Ευχές για όπου τις χρειάζεσαι. Ειρήνη Βάγια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s