Μαριάννα Πολυχρονίδη: «Δεν γίνεσαι ηθοποιός για να μη σε μάθει κανείς»

Posted: 22 Μαρτίου, 2010 in Πολυχρονίδη Μαριάννα
  • Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Η Μαριάννα Πολυχρονίδη είναι ένα φρέσκο, ζωντανό και χαρούμενο κορίτσι -το ίδιο και η Κάθριν, η ηρωίδα που ενσαρκώνει φέτος στο «Ψηλά από τη γέφυρα» του Αρθουρ Μίλερ, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Βαλτινού, στο θέατρο «Βρετάνια».

Ο φακός αγαπά τη νεαρή ηθοποιό, στο σανίδι λάμπει. Από κοντά είναι ακόμα πιο όμορφη. Ερχεται στο ραντεβού ντυμένη απλά, χωρίς ίχνος μακιγιάζ και μου φέρνει στο μυαλό τις ηρωίδες της κρητικής αναγεννησιακής λογοτεχνίας- από την Κρήτη, άλλωστε, κατάγεται.

Μιλά για τη δεκάχρονη διαδρομή της στον χώρο -αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Εθνικού το 2001- με ενθουσιασμό. «Νιώθω τυχερή. Εχω ήδη συνεργαστεί με ανθρώπους που θαύμαζα πολύ». Τον Μιχάλη Κακογιάννη -μόλις 23 ετών έπαιξε την Οφηλία στον «Αμλετ» του, στο Εθνικό- τον Σταμάτη Φασούλη, την Κάρμεν Ρουγγέρη.

Παράλληλα -και ισότιμα- διατηρεί και την ιδιότητα της τραγουδίστριας. Μεγαλωμένη με τους ήχους του «Μεγάλου Ερωτικού» του Μάνου Χατζιδάκι, που ο πατέρας της έβαζε κάθε Κυριακή πρωί, ήταν αδύνατον να ξεφύγει. Πέρα από τις κλασικές μουσικές σπουδές της, μετρά αρκετές συναυλίες, οι περισσότερες με τον Λουδοβίκο των Ανωγείων, με τον οποίο συνεργάστηκε για πέντε χρόνια (2000- 2005), και τον Νίκο Κυπουργό. Πέρσι εμφανιζόταν στον «Ζυγό» με τον Σωκράτη Μάλαμα, ενώ στις δισκογραφικές συμμετοχές της πρόσφατα προστέθηκε και το τραγούδι «Η κατάρα του ροκά» (με τους Μουζουράκη, Μπαλάφα, Μυλωνά) στο δίσκο «Ερωτας είναι ο Γιάννης» του Γιάννη Ζουγανέλη.

Με το ρόλο τής Κάθριν κάνει φέτος το ντεμπούτο της στο θέατρο και η Σκάρλετ Γιόχανσον. Τι σκεφτήκατε όταν το μάθατε;

«Είναι πολύ μακριά για να με αγγίξει κάτι τέτοιο. Θεωρώ, πάντως, πως είναι πολύ δύσκολος ρόλος για να είναι η πρώτη σου θεατρική δουλειά. Χρειάζεται μια έμπειρη ηθοποιό, που να φαίνεται βέβαια μικρή στην ηλικία».

Εσείς ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

«Η Κάθριν στη διάρκεια του έργου ωριμάζει απότομα. Στην αρχή είναι χαρούμενο κι ανέμελο κορίτσι και καταλήγει γυναίκα και, μάλιστα, πονεμένη. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να έρθει ομαλά αυτή η ωρίμανση. Πέρα από την ψυχολογική προσέγγιση του ρόλου υπήρξαν και τεχνικά θέματα. Η φωνή, για παράδειγμα. Στην αρχή είναι ψηλά τοποθετημένη και σιγά σιγά κατεβαίνει».

Θεωρείτε πως συμβάλλει στην καταστροφή του ήρωα ή είναι αμέτοχη;

«Δεν την έχω για εντελώς αμέτοχη. Δεν προκαλεί, βέβαια, ερωτικά τον θείο της. Είναι όμως στη φάση που προσπαθεί να ανακαλύψει αν μπορεί να προσελκύσει κάποιον. Κάνει ένα αθώο παιχνίδι χωρίς να το συνειδητοποιεί. Και βέβαια, επειδή αυτός είναι ερωτευμένος, το παίρνει αλλιώς».

Από τη διαδρομή σας μέχρι σήμερα, φαίνεται να μην μπορείτε να διαλέξετε μεταξύ θεάτρου και μουσικής.

«Ετσι είναι. Οταν κάνω το ένα, μου λείπει το άλλο. Φέτος μου λείπει πάρα πολύ το τραγούδι. Κι όσο περνούν τα χρόνια, νιώθω έντονα την ανάγκη να ασχοληθώ με αυτό. Ισως επειδή είναι ακόμα μια ανεξερεύνητη περιοχή του εαυτού μου. Στην υποκριτική έχω τριφτεί περισσότερο. Βέβαια ξέρω πως αν βρεθώ να ασχολούμαι για δύο χρόνια με το τραγούδι, θα μου λείψει πολύ η υποκριτική».

Δηλαδή, θα μπορούσατε στο μέλλον να αφοσιωθείτε μόνο στο τραγούδι;

«Το ιδανικό θα ήταν να κάνω μια σειρά στην τηλεόραση -γιατί ανήκω στους ηθοποιούς που τους αρέσει η τηλεόραση- και παράλληλα τα βράδια να κάνω κάτι μουσικό. Ηδη του χρόνου σκέφτομαι να ετοιμάσω κάτι δικό μου σε μια μουσική σκηνή».

Βλέπατε από την αρχή με καλό μάτι την τηλεόραση;

«Δεν πιστεύω πως υπάρχει ηθοποιός που να μην τον ενδιαφέρει η αναγνωρισιμότητα. Δεν ξεκινάς αυτήν τη δουλειά για να μη σε μάθει ποτέ κανείς. Προσέχω, βέβαια, να μην υπερεκτίθεμαι. Την αξία της τηλεόρασης τη συνειδητοποίησα το καλοκαίρι του 2007, όταν περιοδεύοντας με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης παίζαμε τον «Καπετάν Μιχάλη» σε πολλά απομονωμένα χωριά σε όλη την Ελλάδα. Είχε προηγηθεί το σίριαλ «Της αγάπης μυστικά». Οι εκδηλώσεις του κόσμου ήταν πολύ συγκινητικές. Εκλαιγαν και μας έλεγαν: «Ησουν η συντροφιά μου όλο τον χειμώνα. Δεν έχουμε τίποτα εμείς εδώ». Το θέμα, βέβαια, με την τηλεόραση είναι να ξέρεις καλά τι σου προσφέρει, τι κάνεις εσύ μέσα σε αυτήν και να μην την υπερεκτιμήσεις. Οπως και το θέατρο. Θέλω να πω πως δεν θεωρώ τη δουλειά αυτή το σημαντικότερο πράγμα του κόσμου. Οι γιατροί που σώζουν ζωές τι να πουν;»

Πέρα από τη δουλειά, τι άλλο σας αρέσει να κάνετε;

«Φτιάχνω κοσμήματα, πλέκω μέχρι και βελονάκι. Ειδικά τώρα που δουλεύω πολλές ώρες, με ηρεμεί. Υπάρχουν μέρες που γυρίζω δεκαπέντε σκηνές για τα «Μυστικά της Εδέμ» και έχω διπλές παραστάσεις μετά».

Η Κρήτη σάς λείπει;

«Εχω φανταστεί τα παιδιά μου να μεγαλώνουν εκεί. Πιστεύω ότι όλα γίνονται. Μου έχουν έρθει βολικά μέχρι τώρα και μπορώ να το πιστεύω».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s