Σπύρος Παπαδόπουλος: «Είμαι αντι-αρχειακός τύπος»

Posted: Φεβρουαρίου 27, 2010 in Παπαδόπουλος Σπύρος
  • «Το Φιόρο του Λεβάντε»
  • ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010 | SUNDAY

Η παράσταση «Το Φιόρο του Λεβάντε» ανεβαίνει από την Τετάρτη 3 Μαρτίου έως την Κυριακή 28 Μαρτίου στο θέατρο «Ράδιο Σίτυ», Παρασκευοπούλου 9 και Βασιλίσσης Όλγας, τηλ. 2310 824970 και 2310 819153.

Λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν οι παραστάσεις του «Φιόρο του λεβάντε», ο Σπύρος Παπαδόπουλος μιλά στο «S».

Είναι ευγενής και με φοβερή αίσθηση του χιούμορ. Μετακινείται με μοτοσικλέτα, δε βλέπει ποτέ τηλεόραση, ούτε καν τον εαυτό του, και λατρεύει τον Ολυμπιακό. Τα τελευταία χρόνια «τσουγκρίζει» μαζί μας από τη συχνότητα της κρατικής τηλεόρασης και θεατρικά επιλέγει το ρομαντισμό, που τον φέρνει για δεύτερη φορά με το ίδιο έργο στη Θεσσαλονίκη…

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Κατερίνα Γιοσμά
  • Όταν κανείς μιλά για ηθοποιούς και λέει «ο Σπύρος», το μυαλό των περισσοτέρων πηγαίνει σε σας… Φέρουν μερίδιο ευθύνης οι «Απαράδεκτοι» γι’ αυτό;

Απολύτως! Από εκεί ξεκίνησε άλλωστε.

  • Η διάθεση των επεισοδίων τους μέσω εβδομαδιαίου περιοδικού πώς σας φαίνεται;

Κατ’ αρχάς, είμαι ενάντιος σε ό,τι μοιράζεται. Για να είμαι ειλικρινής δεν το είχα πάρει χαμπάρι όλο αυτό, δεν πολυασχολούμαι. Η Δημητρούλα μού το είπε. Ούτε κρύο μού κάνει, ούτε ζέστη. Το ότι οι πιτσιρικάδες αγαπούν πολύ τους «Απαράδεκτους» δεν περιμέναμε να το δούμε από εδώ. Και πάλι η Δημητρούλα μ’ ενημέρωσε ότι στο Διαδίκτυο γίνεται χαμός από downloads. Κι έρχονται και μου φέρνουν αντίγραφα στο καμαρίνι, γιατί εγώ δεν κρατάω αρχείο. Είμαι αντιαρχειακός τύπος.

  • Είχε ακουστεί ότι με αφορμή τα 20 χρόνια του MEGA θα γυρίζονταν νέα επεισόδια. Αλλά τότε θα έλειπε, όπως όλοι ξέρουμε, ένας από την παρέα…

Κανείς μας δεν το ήθελε έτσι. Και η Δήμητρα δεν είχε καμία όρεξη να γράψει…

  • «Το Φιόρο του Λεβάντε» του Γρηγόριου Ξενόπουλου φαίνεται πάντως πως γράφει τη δική του ιστορία κι έρχεται για δεύτερη φορά στη Θεσσαλονίκη. Αλλάζει κάτι στην απόδοση του έργου πέρα από τη διανομή;

Όχι, η ιστορία είναι η ίδια. Βρισκόμαστε στην Αθήνα του 1914, όπου η ηθική, οι συνήθειες και η καθημερινότητα είναι τελείως διαφορετικές από αυτές του χωριού. Σ’ ένα τέτοιο σκηνικό έρχεται ο Νιόνιος ο Νιονιάκης από τη Ζάκυνθο, ο οποίος αγαπάει τρομερά την πατρίδα του, αλλά, επειδή φοβάται τους σεισμούς εκεί, μετακομίζει στην πρωτεύουσα, για να βρει δουλειά. Η οικογένεια που τον προσλαμβάνει δεν τον πολυχρειάζεται, αλλά τον κρατάει στο σπιτικό της. Στο τέλος, ωστόσο, με την εξυπνάδα του και τα κόλπα του, αποκαθιστά την τάξη σε όλα και τους γίνεται απαραίτητος. Παρ’ όλα αυτά, δεν αντέχει άλλο την Αθήνα και φεύγει… Η ιστορία κινείται στο γνωστό μοτίβο του παγκόσμιου ρεπερτορίου κατά το οποίο έρχεται ένας εξωτερικός καταλύτης και βάζει τα πράγματα σε μια σειρά. Όταν φεύγει, όμως, ισχύει το περιβόητο: «Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;»…

  • Τι συνδέει τους ανθρώπους που γεννιούνται ή κατοικούν κοντά στη θάλασσα;

Είναι αλήθεια ότι οι νησιώτες έχουν πολύ μεγάλη διαφορά ως προς τη συμπεριφορά τους σε σχέση με τους βουνίσιους. Γιατί από τη μια, δε σταματά το μάτι σου, τα βουνά δεν κλείνουν τον ορίζοντα κι έτσι οργιάζει η φαντασία! Από την άλλη, έχεις αυτό το πηγαινέλα με τα καράβια μέσω των οποίων εκτός από ανθρώπους μεταφέρονται και άλλοι πολιτισμοί, με τους οποίους μπορεί ο ίδιος να μην έχεις έρθει ποτέ σ’ επαφή. Ταυτόχρονα, βέβαια, ο αναγκαστικός αποκλεισμός σου σ’ ένα σημείο, λόγω κακοκαιρίας ή μη ύπαρξης δρομολογίων με το καράβι, σε κάνει και λίγο έντονο, τοπικιστή κι έτσι φτιάχνονται αλλιώς οι σχέσεις.

  • Πού αποδίδετε την πολύχρονη επιτυχία του έργου; Μήπως και στην τηλεοπτική σας παρουσία;

Δε νομίζω ότι ισχύουν πλέον αυτά, παρά μόνο σε μερικά εμπορικά θέατρα με κάποια πρόσωπα που είναι «hot» και όχι μόνο γνωστά, κοινώς που πουλάνε. Ειδικά στη δική μας παράσταση συμμετέχουν ηθοποιοί που αγαπούν πολύ το θέατρο και δεν κουβαλούν το εφήμερο της τηλεόρασης.

Στη Θεσσαλονίκη έρχονται κυρίως οι εμπορικές παραστάσεις της Αθήνας και μοιάζει σαν να μην έχουμε και άλλη επιλογή…

Ίσως η απόσταση να κάνει τον κόσμο να θέλει να δει κάποιον από κοντά, κάτι που δε συμβαίνει στην Αθήνα.

  • Το τελευταίο διάστημα έχει ξεκινήσει μια μαζική εκστρατεία συλλογής αποδείξεων. Εσείς μπήκατε στη διαδικασία να ενημερωθείτε τουλάχιστον;

Η αλήθεια είναι ότι δεν πολυέχω χρόνο ν’ ασχολούμαι με αυτά. Θα ήθελα να πω, ωστόσο, ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου έχω μια μικρή ελπίδα στην άκρη του μυαλού μου πως κάτι μπορεί να γίνει. Πολιτικά δεν έχω καμία σχέση με το χώρο, αλλά βλέπω κάποιους ανθρώπους μ’ εντιμότητα και θέληση για δουλειά, αν και είναι απογοητευμένοι. Προσπαθούν να εφαρμόσουν μέτρα, βρίσκουν, όμως, τον κόσμο αντιμέτωπο. Από τη στιγμή που φοροδιαφεύγουν οι 9 ½ στους 10, τι περιμένεις; Προσωπικά, είμαι πολύ θυμωμένος με τους βιομήχανους, αλλά παράλληλα θεωρώ ότι είμαστε λίγο πολύ όλοι υπεύθυνοι για το κράτος, γιατί εμείς είμαστε το κράτος.

  • Ξέρετε ότι με την αμοιβή από την εκπομπή «Στην Υγειά σας» της κρατικής τηλεόρασης θα πρέπει να το σκεφτείτε καλύτερα;

Δεν ασχολούμαι με αυτά, όπως προσπαθώ να μην ασχολούμαι και με όλα αυτά που λένε κάποιοι. Τελείως ενημερωτικά, να πω ότι δεν είναι αυτές οι χιλιάδες ευρώ η καθαρή αμοιβή μου. Και τα διπλά και τριπλά να έπαιρνα, θεωρώ ότι δεν αφορά κανέναν. Η αγορά είναι ελεύθερη και κανείς δε χαρίζεται σε κανέναν. Να είστε σίγουρη πως αν αυτά τα λεφτά δεν επέστρεφαν, θα είχα εκπαραθυρωθεί προ πολλού. Δεν είμαι μόνιμος υπάλληλος.

  • Θεωρείτε ότι υπάρχει δόλος στην ανακοίνωσή τους;

Ας είμαστε σοβαροί, αυτοί οι άνθρωποι δεν πονάνε το δημόσιο χρήμα… Κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, είναι γνωστοί κλέφτες, που θέλουν να χτυπήσουν συγκεκριμένους ανθρώπους, είτε για πολιτικούς λόγους, είτε γιατί θέλουν να μπουν στην ΕΡΤ, είτε γιατί είναι συνδικαλιστές της ΕΡΤ που παίζουν περίεργο ρόλο κτλ. Δεν είναι προσωπικό, αν και εξελίχθηκε έτσι.

  • Αν σας πρότεινε η ΕΡΤ να παρουσιαστούν όλα τα υποψήφια τραγούδια της Eurovision στην εκπομπή σας, για να γνωρίσει ο κόσμος τους διαγωνιζομένους, θα το κάνατε;

Όχι, είμαι ενάντια στο θεσμό και δε μου αρέσει αισθητικά καθόλου. Δε με αφορά όλο αυτό το γυαλιστερό πραγματάκι με τα τραγουδάκια που συνήθως δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Τα νέα παιδιά καλά κάνουν και συμμετέχουν. Ούτε και ο φανατισμός με αφορά, που φτάσαμε να βγαίνουμε στους δρόμους, πανηγυρίζοντας μ’ ελληνικές σημαίες για την τότε νίκη μας, λες και πήραμε κι εγώ δεν ξέρω τι…

  • Αν πάρει, όμως, ο Ολυμπιακός το νταμπλ ή κερδίσει το Champions League… αλλάζουν τα πράγματα;

Α, μην μπερδεύουμε τη θρησκεία τώρα!

  • Φέτος δεν πάτε καλά, πάντως…

Ναι, νομίζω ότι η ομάδα κουράστηκε από τα πολλά πρωταθλήματα και είπε να κάνει ένα διάλειμμα!

  • Από τις ομάδες της Θεσσαλονίκης φαντάζομαι ότι είστε ΠΑΟΚ…

Α, το έχω πει και ξαναπεί πώς, εάν ήμουν Θεσσαλονικιός ή Μακεδόνας, δε θα μπορούσα να είμαι τίποτα άλλο εκτός από ΠΑΟΚ!

  • Πέρα από τις… οπαδικές είναι γνωστές και οι πολιτικές σας πεποιθήσεις. Η πολιτική είναι κάτι που θα σας ενδιέφερε στο μέλλον;

Πιστέψτε με, αν ήθελα, θα το είχα κάνει. Με βάση το χαρακτήρα μου την επόμενη μέρα θα έχω πλακωθεί με όλους! Ούτε τα κόλπα μπορώ, ούτε τα ψεύτικα, τα πολιτικάντικα. Υπάρχουν, βέβαια και σοβαροί άνθρωποι, αλλά έτσι όπως είναι τα πράγματα στημένα, κάποια στιγμή απογοητεύονται και τραβιούνται στην άκρη. Λίγοι είναι οι πεισματάρηδες με αντοχές, οι οποίοι και παραμένουν ερασιτέχνες.

  • Στο επάγγελμα του ηθοποιού θα πρέπει να υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές; Εννοώ, συμφωνείτε με το πάτημα στο θεατρικό σανίδι ανθρώπων από άλλους χώρους;

Δε συμφωνώ. Αν μιλάμε, όμως, για τη showbiz, δε διαφωνώ, γιατί διαχωρίζω το καθαυτό θέατρο από όλο το άλλο. Εκεί δε χρειάζεται να μπαίνουν ταμπέλες και να λες: «μα είναι μοντέλο ή τραγουδιστής, πώς;» Υπάρχει τρομερή «δημοκρατία» στον εν λόγω χώρο. Αυτό δε συμβαίνει στον αθλητισμό. Αν δε βάζεις καλάθια στο μπάσκετ, δεν είσαι καλός. Στη showbiz κάποιοι νομίζουν ότι τα βάζουν! Και με αυτήν την έννοια χωράει ο καθένας. Δεν τους εκτιμώ αυτούς τους ανθρώπους, γιατί δεν μπορείς να παίξεις και να συνεργαστείς. Μου έχει τύχει να βρεθώ κάποια στιγμή στην τηλεόραση για μια σκηνούλα μαζί τους και νόμιζα ότι κάναμε άλλη δουλειά! Είναι σαν να παίζει ο άλλος ποδόσφαιρο κι εσύ τάβλι.

  • Εσάς τι σας κρατάει προσγειωμένο στη γη, για να μη… γίνετε κομμάτι της showbiz;

Η έλξη της γης, ο μαγνητισμός, η βαρύτητα…

  • Info

Η παράσταση «Το Φιόρο του Λεβάντε» ανεβαίνει από την Τετάρτη 3 Μαρτίου έως την Κυριακή 28 Μαρτίου στο θέατρο «Ράδιο Σίτυ», Παρασκευοπούλου 9 και Βασιλίσσης Όλγας, τηλ. 2310 824970 και 2310 819153.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ

Μουσική: Παναγιώτης Καλατζόπουλος

Χορογραφία: Φωκάς Ευαγγελινός

Φωτισμοί: Ανδρέας Μπέλλης

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Σπύρος Παπαδόπουλος, Φωτεινή Τσακίρη, Γιώργος Ψυχογιός, Ίρις Πανταζάρα, Στέλιος Πέτσος, Ελίνα Μάλαμα, Αντώνης Δημητροκάλης, Άλκηστις Βούλγαρη, Νίκη Δραγούμη, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Μαρία Καντιφέ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s