Σπουδή στο φάσμα της βίας. Συνέντευξη στη «Ν» του σκηνοθέτη Ιάκωβου Δρόσου

Posted: Ιανουαρίου 16, 2010 in Δρόσος Ιάκωβος
Σκηνή από το έργο «Σπουδή στη βία» με τους Γιώργο Αραχωβίτη και Δώρα Θωμοπούλου.

Το έργο «Σπουδή στη Βία», βασισμένο στο θεατρικό του Ζαν -Λυκ Λαγκάρς «Η Θέση του Άλλου», παρουσιάζεται σε παγκόσμια πρώτη στο θέατρο Οδού Παραμυθίας (Παραμυθίας 27 & Μυκάλης, Κεραμεικός). Ο σκηνοθέτης της παράστασης Ιάκωβος Δρόσος, μας μίλησε για το έργο που ανεβαίνει από την από τη θεατρική ομάδα «Σύρραξις».

Πρόκειται για μια σπουδή στην ψυχολογική και τη σωματική βία, μέσα από μια μπεκετική αντιμετώπιση που φθάνει μέχρι τα όρια του παραλόγου. Στο επίκεντρο της υπόθεσης συναντάμε μια γυναίκα και έναν άντρα. Τα δύο «τραυματισμένα» άτομα, βρίσκονται στο πουθενά, με μόνα αντικείμενα μια καρέκλα, ένα χαλασμένο τρανζίστορ και μια αλυσίδα και προσπαθούν να επιβιώσουν και να επιβληθούν ο ένας στον άλλο.

Ιάκωβος Δρόσος: «Κάθε θεατρικό έργο φωτίζει μια πλευρά του εαυτού μας, είτε αυτή είναι ορατή είτε είναι κρυμμένη στα κατάβαθα της ψυχής μας».

Όταν δεν το καταφέρνουν, καταφεύγουν σε ακρότητες που μερικές φορές ξεπερνάνε τα επιτρεπτά όρια. Δύο επιπλέον άτομα θα γίνουν μάρτυρες αυτής της ανείπωτης βίας, δύο άτομα που εκπροσωπούν όλους εμάς, τους εφησυχασμένους θεατές.

-Το έργο ρίχνει φως στο σκοτεινό εαυτό μας;

«Όπως κάθε θεατρικό έργο φωτίζει μια πλευρά του εαυτού μας, είτε αυτή είναι ορατή είτε είναι κρυμμένη στα κατάβαθα της ψυχής μας. Πόσο μάλλον όταν διαπραγματεύεται αυτό που «είμαστε» στη καθημερινή μας ζωή. Δηλαδή το θύμα και ο θύτης».

-Αν η βία σπουδάζεται, ποιος είναι ο δάσκαλός της;

«Προσωπικά πιστεύω πως όχι. Δεν υπάρχει σχολή. Αν θεωρηθεί δάσκαλος η κοινωνία στην οποία ζούμε, τότε σίγουρα κάνω λάθος».

-Η εξουσία και η επιβολή, είναι η ασφαλέστερη κρυψώνα της ανασφάλειας μας;

«Εξαρτάται από το χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Εγώ, αναφέρομαι στον εαυτό μου -γιατί τον γνωρίζω πολύ καλά, ή ίσως έτσι νομίζω- και δεν τις έχω ποτέ χρησιμοποιήσει, μέχρι τώρα τουλάχιστον. Και οφείλω να ομολογήσω πως μου δόθηκαν πολλές ευκαιρίες!»

-Πόσο αδυσώπητες μπορούν να γίνουν οι τραυματισμένες ψυχές στο κυνήγι της αποδοχής και της δικαίωσης;

«Σίγουρα μπορούν να οδηγήσουν στα άκρα. Ωστόσο, όλα είναι θέμα χαρακτήρα. Μπορώ να μιλήσω για μένα μονάχα και μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά πως ποτέ δεν επεδίωξα την αποδοχή και την δικαίωση με ανορθόδοξους τρόπους, παρ’ όλο που έχω πολλές φορές πληγωθεί. Άλλωστε, η πορεία μου στο χώρο, μου φαίνεται πως είναι ένα αποδεικτικό στοιχείο για όσα πρεσβεύω».

  • Οι συντελεστές

Τα σκηνικά της παράστασης είναι της Παναγιώτας Κοκκορού και οι φωτισμοί του Παναγιώτη Μανούση. Βοηθός σκηνοθέτη είναι η Γιώτα Τρανοπούλου. Παίζουν οι Δώρα Θωμοπούλου και Γιώργος Αραχωβίτης και οι μουσικοί Γιάννης και Χρήστος Γαλίτης.

Ο συγγραφέας του έργου Ζαν -Λυκ Λαγκάρς (1957-1995) -που συστήνεται στο ελληνικό κοινό για πρώτη φορά-, ήταν λάτρης του Μπέκετ και του Ιονέσκο και μάλιστα πολλά έργα του, είναι άμεσες αναφορές σ’ αυτούς τους δύο δημιουργούς. Για τους θεωρητικούς ο Λαγκάρς είναι πολύ ανώτερος του Κολτές, διότι χειρίζεται τη γλώσσα με μοναδική μαεστρία. Έγινε γνωστός μετά τον θάνατο του. Σήμερα, στο Παρίσι είναι ο πιο πολυπαιγμένος θεατρικός συγγραφέας και καταλαμβάνει τη τρίτη θέση, μετά τον Σαίξπηρ και τον Μολιέρο.

  • ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΚΟΥΛΟΥΒΑΡΗΣ, Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, Σαββατο, 16 Ιανουαριου 2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s