Εθνική εξόρμηση στα… νηπιαγωγεία

Posted: Νοέμβριος 21, 2009 in Χατζοπούλου Βίλια

Το Εθνικό Θέατρο για πρώτη φορά φέτος ανοίγει τα φτερά του για πιτσιρίκια-θεατές…εκτός έδρας. Ηδη κλιμάκιό του παίζει από τις αρχές Νοεμβρίου παραστάσεις σε νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς (παράλληλα λειτουργεί κανονικά η Παιδική Σκηνή του στην Πανεπιστημίου με το έργο του Ευγένιου Τριβιζά «Τα μαγικά μαξιλάρια»).

Η Γεωργία Κατσίρη τα βγάζει πέρα με όλους τους ρόλους της παράστασης, αλλά και τα παιδιά έχουν δυναμική συμμετοχή: μεταμορφώνουν τα αντικείμενα, τον χρόνο και τον χώρο

Η Γεωργία Κατσίρη τα βγάζει πέρα με όλους τους ρόλους της παράστασης, αλλά και τα παιδιά έχουν δυναμική συμμετοχή: μεταμορφώνουν τα αντικείμενα, τον χρόνο και τον χώρο Την επιμέλεια της πρώτης του εξόρμησης έχει η ηθοποιός, σκηνοθέτις και θεατρική συγγραφέας Βίλια Χατζοπούλου. Το έργο της «Νερό, νεράκι και γρήγορο αλογάκι», σε σκηνοθεσία δική της, παρουσιάζεται στο χώρο των σχολείων μικρών παιδιών από την ηθοποιό Γεωργία Κατσίρη. Είναι η ιστορία του Αργίλου με το άλογό του και τις τρεις αδελφές του, που προσπαθεί να γλιτώσει από τη φωτιά την Ελένη και να φέρει πίσω το νερό με τη βοήθεια του ήλιου, του φεγγαριού και του ανέμου.

Η Βίλια Χατζοπούλου είναι ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου των Αλλαγών, υπεύθυνη της ομάδας «Παραμύθι από μακριά» που παρουσιάζει εδώ και δέκα χρόνια παραστάσεις σε σχολεία, συγγραφέας του παιδικού έργου «Η Γαλάζια Νο» (πρώτο κρατικό βραβείο του ΥΠΠΟ το 2004) και του έργου «Βρέχει» (παίχτηκε το 2007 σε σκηνοθεσία Ακύλα Καραζήση στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών).

  • Τι το ιδιαίτερο χρειάζεται μια παράσταση για παιδιά προσχολικής ηλικίας;

«Στην προσχολική ηλικία ένα παιδί παρατηρεί, ρωτά και δίνει απαντήσεις. Το αυτονόητο δεν είναι δεδομένο. Η προσοχή και η συγκέντρωση θέλουν ακόμα εξάσκηση. Ξέρουν όμως να παίζουν. Στο παιχνίδι τους προσεγγίζουν πολύ τολμηρά το θέατρο. Το παιχνίδι τους λοιπόν ακολουθεί η παράσταση και πάνω σ’ αυτό στηρίζεται η τεχνική της».

Το Εθνικό Θέατρο με απαλλάσσει από μια προηγούμενη μοναξιά και την ανεμελιά της. Μου δίνει την ευκαιρία να δω τη δουλειά μου απέξω, πιο καθαρά» λέει η Βίλια Χατζοπούλου

Το Εθνικό Θέατρο με απαλλάσσει από μια προηγούμενη μοναξιά και την ανεμελιά της. Μου δίνει την ευκαιρία να δω τη δουλειά μου απέξω, πιο καθαρά» λέει η Βίλια Χατζοπούλου

  • Με τη δεκάχρονη εμπειρία σας πώς τα βγάζετε πέρα όταν τα παιδιά είναι ανήσυχα, άτακτα; Υπάρχουν δυσκολίες λόγω του διαφορετικού χώρου κάθε φορά;

«Δεν είναι ούτε ανήσυχα ούτε άτακτα, αν μιλήσεις στη γλώσσα που τα συγκινεί και τα τροφοδοτεί με καινούργιο ενδιαφέρον για την εξέλιξη. Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε δύσκολο. Το προσπαθείς κάθε μέρα και μαθαίνεις. Οσο για το χώρο, πρέπει να ξαναορίζεις την ιστορία και να εκμεταλλεύεσαι το απρόοπτο. Είναι προτιμότερο απ’ το να το αγνοείς».

  • Συνεργάζεστε τώρα με το Εθνικό Θέατρο. Είναι αλλιώτικα;

«Κάθε δουλειά ξεκινάει απ’ την αρχή και πρέπει να βρεις τους στόχους της και να λύσεις τους γρίφους της. Αυτό δεν αλλάζει όπου κι αν δουλεύεις. Το Εθνικό Θέατρο όμως με απαλλάσσει από μια προηγουμένη μοναξιά – που είχε μια ανεμελιά. Μου δίνει την ευκαιρία να δω απέξω τη δουλειά μου, πιο καθαρά, αφού σ’ αυτή την παράσταση δεν παίζω – έγραψα το έργο και το σκηνοθετώ. Και το σπουδαιότερο, στηρίζει την άποψη ότι τα μεικτά θεάματα, που αφορούσαν όλες τις ηλικίες από τα 4 ώς τα 12, ίσως να μην είναι ο μοναδικός τρόπος προσέγγισης στις παραστάσεις για παιδιά».

  • Ποιες οι…ευεργετικές ιδιότητες του νερού στο τωρινό έργο σας; Υπάρχει κι εδώ η αιώνια μάχη του καλού και του κακού;

«Το νερό κυριαρχεί στη ζωή και πρωταγωνιστεί στο έργο μου. Το θεωρώ αυτονόητο σύντροφο για κάθε τι ζωντανό. Και δεν είναι αρκετό ν’ αντιμετωπιστεί σαν μια φρέσκια μόδα. Τα πρόσωπα της ιστορίας δίνουν μάχη για το νερό, ξέροντας πως μόνο να την κερδίσουν μπορούν. Η μάχη δίνεται για την ισορροπία ανάμεσα στο καλό και το κακό. Και στο τέλος το νερό θα ξεπλύνει το καλό και θα δροσίσει το κακό».

  • Πώς τα βγάζει πέρα μια ηθοποιός με τόσους ρόλους;

«Τα παιδιά παίζουν τα ίδια πολλούς ρόλους για να πουν τις ιστορίες τους. Μεταμορφώνουν τα αντικείμενα, το χρόνο και το χώρο. Το πιο σημαντικό είναι…τι θα γίνει μετά; Τι θα αποκαλύψει αυτό που προηγήθηκε; Κάνοντας λοιπόν την αναζήτηση του παρακάτω ισχυρή, παίζει τους ρόλους της η Γεωργία Κατσίρη».

  • Με το νερό ή τη φωτιά τα πάτε πιο καλά; Γιατί;

«Στο έργο ο ήρωάς μου λέει: «Ο Μάγος ήθελε τη φωτιά μεγάλη και το νερό μικρό». Εγώ δεν θα ήθελα κανένα από τα δύο μεγάλο σε βάρος του άλλου. Είναι διαφορετικά ως αντίθετα και η ασφάλειά μου είναι η ισορροπία ανάμεσά τους».

  • Το παραμύθι έχει πέραση στην τεχνολογική εποχή μας; Αφορά μόνο μικρά παιδιά;

«Η τεχνολογική εποχή μας δεν μπορεί να νικήσει τη δύναμη της μνήμης που μας συνδέει με τα παραμύθια. Το παραμύθι παραμένει η φυσική μας επικοινωνία, καθώς το εκεί και το τότε, το κάποτε και το αλλού έχουν τόσο δυνατούς συμβολισμούς, που ταξιδεύει ταχύτατα στο εδώ και το τώρα. Και μάλλον αυτό μοιάζει να μας αφορά όλους».

  • Υπάρχει μια ερευνητική ματιά στη δουλειά σας; Σε τι συνίσταται;

«Παρατηρώ τα παιδιά. Τα βρίσκω πολύ εφευρετικούς θεατρίνους, όταν αυτοσχεδιάζουν. Στα πειράματά μου βάζω τη δική τους έμπνευσή και τους δικούς τους κανόνες».

* Για κρατήσεις και συμμετοχές, πληροφορίες στο Εθνικό Θέατρο, τηλ. 210-3301880 (Πασχαλιά Σιγγίκου ή Χαρά Δήμα).

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s