Γιώργος Διαλεγμένος: Τα έργα μου αρέσουν γιατί έχουν την τρέλα μου

Posted: Οκτώβριος 24, 2009 in Διαλεγμένος Γιώργος

Κοντά τρία χρόνια απ’ την παράσταση του συγκλονιστικού θεατρικού του έργου «Μπέλα Βενέτσια», στο θέατρο της «Οδού Κυκλάδων», ο Γιώργος Διαλεγμένος παραμένει άφαντος. Χωρίς να αυτοκαταπιέζεται, διεκδικώντας τους δικούς του χρόνους, συγγράφει το νέο, και τελευταίο, όπως τονίζει, θεατρικό του «Αυτόκλητες παραστεκάμενες», για το οποίο διατείνεται απερίφραστα: «Θα είναι το καλύτερό μου».

Στο μεσοδιάστημα, ολοκλήρωσε με τα προκομμένα χεράκια του τη μετατροπή 17 άχαρων τετραγωνικών στην ταράτσα του σπιτιού του σε έναν κλειστοφοβικό χώρο, που μπορεί να ιδωθεί σαν ένα «πειραγμένο» πολύχρωμο «έργο τέχνης». Δεν έχει αφήσει χιλιοστό κενό: εικόνες ηρώων του ’21, γυαλάκια, μπίλιες, βαμμένα ξυλαράκια και καθρεφτάκια συνθέτουν ένα σύμπαν αλλόκοτο σαν τον ίδιο.

Αυτές τις μέρες στο θέατρο «Βεάκη» έκανε πρεμιέρα το «Μάνα μητέρα μαμά», ένα έργο-μύθος της νεοελληνικής δραματουργίας. Μεταπολίτευση. Η γριά μάνα πιέζεται από τα παιδιά της να δοθεί το σπίτι τους για αντιπαροχή. Ευφυές και σαρκοβόρο το «πορτρέτο» της παθογενούς ελληνικής οικογένειας, που φιλοτέχνησε για τη σκηνή ο Διαλεγμένος και παραμένει έως σήμερα εφιαλτικά επίκαιρο. «Το μοναδικό θεατρικό, από όσα έγραψα, που θα αντέξει στο χρόνο», πρεσβεύει ο ίδιος.

  • Είστε εξαφανισμένος το τελευταίο διάστημα.

«Ακολουθώ τη συμβουλή του Κολοκοτρώνη «Καλύτερα να σε ακούνε, παρά να σε βλέπουνε»».

  • Ούτε σας βλέπουμε, όμως, ούτε σας ακούμε. Κάνετε κάτι;

«Δύο χρόνια παλεύω μ’ αυτό το δωματιάκι, αυτά τα 17 τετραγωνικά. Οταν αναλαμβάνω κάτι, πρέπει να γίνει τέλειο. Αν μου πεις «Γιώργο, θέλω να μου σκάψεις ένα βόθρο», όταν τελειώσω θα σου πω: «Να βάλω λίγο ψηφιδωτό γύρω γύρω να ομορφύνει;». Σε τέτοιο βαθμό! Εγώ δεν είμαι πνευματικός άνθρωπος. Ενας χειρώνακτας είμαι».

  • Ακόμα και όταν γράφετε τα εξαιρετικά θεατρικά έργα σας;

«Ακριβώς. Κατά λάθος πήρα αυτό τον δρόμο. Ο Τζέιμς Ντιν με πήρε στο λαιμό του. Θα μπορούσα να έχω ένα χωράφι και να σκάβω. Το θέατρο είναι «αέρας». Πήγα σ’ αυτό, επειδή ήταν μια δουλειά που δεν απαιτούσε εργαλεία -δεν είχα, βλέπεις, τα λεφτά να αγοράσω. Αν με έπιανε ένα χέρι και μου έλεγε «θα πας στα ναυπηγεία», θα έτρεχα».

  • Μπλέξατε, το λοιπόν, με τη θεατρική συγγραφή. Ομως μονάχα εύκολη υπόθεση δεν είναι.

«Βάσανο είναι. Πήρα όχι τον κακό δρόμο, τον κάκιστο. Για όλα φταίει η γυναίκα μου η Σοφία. Εμένα, μάτια μου, δεν με ενδιέφερε ποτέ το γράψιμο. Και τώρα, 2-3 χρόνια, την έχω κοπανήσει! Με βάζει η Σοφία με το ζόρι να γράφω. Μου χαλάει την ημέρα όταν μου λέει: «Θα κάτσεις το βραδάκι με τα γραπτά σου;»».

  • Τα βράδια μόνο γράφετε;

«Αν δεν πέσει η νύχτα… Φοβάμαι ότι θα χάσω την ημέρα. Ο,τι περισσεύει από τη μέρα θα το δώσω στο γράψιμο. Δεν περίσσεψε; Πάω για ύπνο. Το έργο που γράφω τώρα θα είναι και το τελευταίο μου».

  • Εχουμε ακούσει να το λένε αυτό πολλοί.

«Εγώ δεν είμαι σαν τους ηθοποιούς, που βγαίνουν κάθε φορά και μας απειλούν «σταματάω το θέατρο». Και μετά τους ξαναβλέπουμε στη σκηνή. Εγώ αυτό που λέω το εννοώ, πάντα. Επειτα, ξέρω τον εαυτό μου. Για να ολοκληρωθεί το συγκεκριμένο έργο γράφτηκαν όλα τα προηγούμενα. Να μαζέψεις και να τα στύψεις όλα, δεν θα βγάλεις ένα τέτοιο έργο. Φυσικά, μπορεί να βγει μια «πατάτα». Δεν είμαι τρελός. Είμαι 69 χρόνων. Ωσπου να το τελειώσω θα πάω 71, 72. Μπορεί να πάω και 100. Δεν ξέρω. Το μυαλό κουράζεται. Δεν γεννάει, δεν αποδίδει. Επειδή είμαι ο συγγραφέας που έχω κάνει τις επιτυχίες που έκανα, πρέπει οπωσδήποτε να ξαναγράψω; Δεν υπάρχει περίπτωση να μου επιτρέψω να καταρρεύσω. Θα σταματήσω. Οχι αυτό που κάνουν κάποιοι, ο Μπιθικώτσης, για παράδειγμα, που έφτασε να ξεφτιλιστεί! Γιατί ρε; Αφού ήσουνα number one; Είχες τη φωνάρα σου; Γιατί θέλεις να ξεφτιλιστείς για να φύγεις; Εγώ είχα την ατυχία με το πρώτο έργο να ανεβώ το τελευταίο σκαλί. Και δεν είχα πού να πάω μετά. Δεν μπορούσα να γράψω ένα έργο που να είναι κατώτερο από το «Χάσαμε τη Θεία στοπ». Πήρα μια ευθύνη που δεν μπορούσα να τη σηκώσω. Και παρ’όλα αυτά, ακολουθεί το «Μάνα μητέρα μαμά». Και πατάω σε μια σκάλα που δεν έχει σκαλιά. Γι’ αυτό έχω τη φιλοδοξία αυτό το έργο μου να ξεπεράσει όλα τα άλλα».

  • Σε τι; Δραματουργικά; Στη γλώσσα;

«Στην… τρέλα! Ο κόσμος λέει «ο τρελός!». Εάν, όμως, γράφω αυτά τα έργα και αρέσουν, είναι γιατί είμαι τρελός. Βλέπω συγγραφείς περήφανους, που τους δίνει το χέρι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Γι’ αυτό δεν θα γράψουν ένα έργο πάνω από το μέσο όρο. Εγώ δεν πήγα να παραλάβω το Βραβείο Κουν. Τα έργα μου έχουν άμεση σχέση με τον χαρακτήρα μου».

  • Πώς δουλεύετε τώρα για το τελευταίο θεατρικό σας;

«Εχω ένα μεγάλο τσουβάλι γεμάτο με πολύ πολύ μικρά γυαλάκια, που πρέπει να τα πιάσω με το τσιμπιδάκι των φρυδιών και να τα κάνω παζλ και πίνακα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ακόμα και στη γλώσσα παλεύω πολύ. Αν έχουμε φτωχή δραματουργία, αυτό οφείλεται στο ότι όλοι οι συγγραφείς γράφουν όπως σκέφτονται».

  • Δεν είστε γενναιόδωρος με τους νεότερους θεατρικούς συγγραφείς.

«Το παραδέχομαι. Αδιόρατα έχω μια σνομπαρία. Γιατί όμως; Γιατί οι συγγραφείς είναι σαν να μην έχουν φαντασία. Δεν παίρνουν μια απλή καθημερινή ιστορία να την απογειώσουν. Ας πούμε, το «Μπέλα Βενέτσια» τι είναι; Μια ιστορία που θα μπορούσε να την έχει γράψει και ο Δαλιανίδης. Εχουμε μια κοπέλα, που στο σπίτι τής κολλάει ο πατριός. Στη «Νύχτα της Κουκουβάγιας», η ανιψιά τα έχει με το θείο της. Αλλά όλο αυτό «απογειωνόταν». Πρέπει να παίρνεις μια καθημερινή κατάσταση και να βάζεις την τρέλα σου μέσα. Αυτό που κάνω τώρα γράφοντας».

  • Δεν θέλετε να προδώσετε το στόρι του έργου;

«Τρελός είμαι; Για να το κλέψει κάποιος άλλος; Μόνο τον τίτλο μπορώ να πω: «Αυτόκλητες παραστεκάμενες»».

  • Τον κεντρικό ήρωα, που θα είναι ηθοποιός στην ηλικία σας πάνω-κάτω, δεν σας ιντριγκάρει να τον παίξετε εσείς;

«Οχι. Βλέπω για το ρόλο τον Αντωνόπουλο. Το έργο θα το προτείνω, φυσικά, στον Βογιατζή, γιατί είναι ο ανώτατος, αλλά για τον ήρωα βλέπω τον Αγγελο. Κουβαλά αυτό που θέλω άμα τη εμφανίσει του. Είναι ο ωραιοπαθής γόης με την ωραία φωνή, που είναι σίγουρος ότι όλες οι γυναίκες είναι έτοιμες να πάνε στο κρεβάτι του. Εχει τη δική του αυτόκλητη παραστεκάμενη. Εχει πολύ ζουμί η σχέση τους. Δεν θέλω να κάνω ένα έργο με ωραίες εικόνες. Θέλω να μπαίνεις κατευθείαν στην ψυχή του ήρωα».

  • Δεν έχετε σκεφτεί να το σκηνοθετήσετε ο ίδιος, αφού πάντα σας βασανίζει το ανέβασμα των έργων σας;

«Οχι. Λέμε «σκηνοθεσία Τάδε Ταδόπουλος». Δεν υπάρχει, όμως, σκηνοθεσία στα έργα. Αυτό έλεγα στον Βογιατζή. «Λευτέρη μου, εσύ είσαι ένας υπέροχος διεκπεραιωτής. Οταν λες σκηνοθεσία, τι εννοείς; Η σκηνοθεσία είναι γραμμένη ακόμα και στο χειρότερο έργο». Είναι άλλο πράγμα η διδασκαλία και η παράσταση. Ο Λευτέρης κάνει καλή διδασκαλία και πιάνει την ατμόσφαιρα των έργων. Αλλά δεν δέχομαι από κανέναν ότι κάνει σκηνοθεσία. Ολοι οι συγγραφείς σκηνοθετούν τα έργα, αφ’ ης στιγμής τα γράφουν. Εγώ βάζω και τη μουσική. Καμιά φορά, που θέλω να πειράξω τον Λευτέρη, του λέω: «Αγάπη μου, εσένα ποιος θα σε θυμάται μετά από 25 ή 50 χρόνια; Θυμάται κανείς ποιος ανέβασε και έπαιξε τον Σέξπιρ; Τον Σέξπιρ ξέρουν όλοι. Και τον Πιραντέλο. Ε, λοιπόν, εμένα θα ξέρουνε»».

  • Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι το «Μάνα μητέρα μαμά» ανεβαίνει πάλι;

«Ως καλλιτεχνικό γεγονός, με αφήνει αδιάφορο. Αν κολλήσω στο καλλιτεχνικό σκέλος, μετά την παράσταση που κάναμε με τον Βουτέρη και την Ντενίζ Μαλτσαβιά, δεν θα έπρεπε να το ξαναδώσω πουθενά. Αυτή τη φορά υπάρχει, όμως, ένα πολύ καλό καστ ηθοποιών. Μπορεί να γίνει μια ωραία δουλειά».

  • Είναι ένα στοίχημα για σας το να αντέχει, τριάντα χρόνια από το πρώτο ανέβασμά του;

«Είναι το μόνο έργο που θα μείνει από μένα. Ούτε το «Χάσαμε τη Θεία στοπ» θα μείνει, που θα ανεβαίνει καμιά φορά, μετά από χρόνια, όπως η «Βεγγέρα» του Καπετανάκη ή η «Στέλλα Βιολάντη» του Ξενόπουλου. Ούτε τίποτα. Αλλά το «Μάνα μητέρα μαμά» θα κρατήσει. Γιατί είναι ελληνικό. Γιατί η ελληνική οικογένεια έτσι θα είναι πάντα. Αυτό το άρρωστο μόρφωμα. Η πεθερά αιώνια θα μισεί τη νύφη. Δεν αλλάζει κάτι». *

  • info:Το «Μάνα μητέρα μαμά» πρωτοπαρουσιάστηκε το 1979. Φέτος επανέρχεται στο «Βεάκη», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Μάνα, η πρώτη ερμηνεύτρια του ρόλου Ντίνα Κώνστα, η οποία κράτησε το ρόλο και στην παράσταση του Φασουλή το ’95. Συμπρωταγωνιστούν οι Πάνος Σκουρολιάκος, Γιώργος Νινιός, Ελισάβετ Μουτάφη, Βάσω Γιουλιελμάκη. Σκηνικά και κοστούμια: Γιώργος Πάτσας.

Αν ήμουν εξουσία θα πέταγα έξω όλους του ξένους

  • Δεν ψηφίσατε;

«Οχι. Μου έχω αφαιρέσει τα πολιτικά μου δικαιώματα. Τώρα σκοπεύω να του πάρω του εαυτού μου και την ιθαγένεια (γέλια). Ξέρεις τι σπουδαίο πράγμα είναι να μην είσαι τίποτα και να μη θέλεις να γίνεις τίποτα!».

  • Ολα αυτά ακούγονται ακραία. Θα λένε «ο Διαλεγμένος πάλι θέλει να προκαλέσει».

«Αν προκαλώ τώρα στα γεράματα, είναι ευχάριστο. Πάει να πει πως δεν γερνώ. Είμαι φύσει και θέσει αντεξουσιαστής. Δεν δέχομαι κανέναν πάνω από το κεφάλι μου».

  • Να υποθέσω τότε ότι ιδεολογικά σάς εκφράζει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος στο πρώτο κιόλας υπουργικό συμβούλιο δήλωσε «είμαστε οι αντεξουσιαστές της εξουσίας»;

«Αυτό ήτανε πλάκα. Είναι σχήμα οξύμωρο. Τον Γιωργάκη τον συμπαθώ. Γλυκό παιδί. Αλλά έχει πολύ βεβαρημένο παρελθόν. Ο παππούς του ήτανε παπατζής. Γνωστός σε όλη την Ελλάδα. Κι αν έβγαλε το όνομα «Γέρος της Δημοκρατίας» είναι γιατί οι νεότεροι δεν ξέρουν να διαβάζουν Ιστορία. Ο Ανδρέας μάς ξεφτίλισε παγκόσμια με μία γκόμενα. Ελπίζω ο Γιώργος, γιατί φαίνεται πολύ σεμνό και τίμιο παιδί, να μπορέσει να αποποινικοποιήσει το όνομά του. Αν δω ότι το καταφέρνει, στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Παπανδρέου «δαγκωτό»».

  • Ο Κώστας Καραμανλής, που έχει συνδεθεί με τόσα σκάνδαλα, πώς θα αποποινικοποιήσει το δικό του όνομα;

«Καλά έκανε. Εδώ τον βγάλαν αρχηγό χωρίς να έχει καν τα τυπικά προσόντα. Τον κάνανε πρωθυπουργό. Τους το χρωστούσε. Καταλαβαίνεις; Και η κυβέρνησή του τα διέλυσε όλα. Βεβαίως, πήρε την υποδομή από το ΠΑΣΟΚ. Την αποτελείωσε όμως με μεγαλύτερο ζήλο και αδηφαγία».

  • Οι πρώτες εξαγγελίες του Παπανδρέου πώς σας φαίνονται;

«Λόγια! Εδώ ο Καρατζαφέρης έφτασε το 5,5 % μόνο με τα λόγια. Βεβαίως, κι εγώ αν ήμουν εξουσία θα τους πέταγα όλους τους ξένους έξω. Σε λίγο, όπως πάμε, θα είμαστε μειονότητα οι Ελληνες!».

  • Δεν είναι θλιβερό να ταυτίζεστε στο θέμα των μεταναστών με τον Καρατζαφέρη;

«Καθόλου. Είναι απλό. Είναι σαν να έχω το μικρό μου σπιτάκι και να έχουν μαζευτεί μέσα σ’ αυτό 150 άσχετα άτομα, ενώ στην οικογένεια είμαστε μόνο 20. Εχει διαλυθεί το κράτος με τους ξένους. Τον Γιώργο τον περιμένω να κρατήσει το λόγο του σε πολλά. Πρωτίστως, στην αποποινικοποίηση του χασισιού. Αλλιώς θα είναι συνένοχος με τους εμπόρους. Τον περιμένω να κάνει κάτι ακόμα. Να πιάσει όλους τους επίορκους της κυβέρνησης της Ν.Δ., που ενώ ορκίστηκαν ότι θα τιμήσουν το Σύνταγμα έγινε το «σώσε». Η Ν.Δ. δεν έχει δικαίωμα ούτε αντιπολίτευση να κάνει. Σε ένα τέτοιο διεφθαρμένο καθεστώς γεννιούνται μόνα τους τα πράγματα».

  • Τι εννοείτε;

«Κανείς δεν ξεκινά να πάει να γίνει σέχτα και 17 Νοέμβρη. Η διαφθορά είναι ένα δέντρο και ο ανθός του είναι αυτές οι οργανώσεις. Είδατε που κλείσαν μέσα τη 17 Νοέμβρη και οργίασαν τα σκάνδαλα και οι ρεμούλες! Αν ήταν έξω, θα έτρεμαν! Το μόνο που θα έσωζε αυτή τη χώρα είναι κάθε κωμόπολη να είχε τη δική της 17 Νοέμβρη».

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s