Δημήτρης Πιατάς: Αξίες που κοντεύουν να ξεχαστούν

Posted: Οκτώβριος 17, 2009 in Πιατάς Δημήτρης

  • Με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατο του αείμνηστου Δημήτρη Ψαθά, το θέατρο Γκλόρια, παρουσιάζει από σήμερα τη θεατρική παράσταση «Το στραβόξυλο» με το Δημήτρη Πιατά στον ιστορικό ρόλο του «Στραβόξυλου».
Ο Δημήτρης Πιατάς όπως θα εμφανιστεί στο «Στραβόξυλο» του Δημήτρη Ψαθά.

Μαζί του (στο Θέατρο «Γκλόρια», στην Ιπποκράτους 7) κι ένα καλλιτεχνικό επιτελείο εκλεκτών ηθοποιών, -Τάκης Παπαματθαίου, Νικολέττα Βλαβιανού, Κώστας Φλωκατούλας, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Γρηγόρης Σταμούλης, Γεωργία Καλλέργη, Γεννάδιος Πάτσης, Λουκία Στεργίου και Ελένη Καρακάση-, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Κώστα Τσιάνου και τη σκηνογραφική ματιά του Άγγελου Μέντη, η παράσταση μας μεταφέρει στη μεταπολεμική Αθήνα.

Ο αγαπημένος ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς, μας μίλησε για το έργο, που παίρνοντας τη μορφή νοσταλγικού ταξιδιού, μας θυμίζει συνήθειες και αξίες που τείνουν να εξαφανιστούν στον σύγχρονο τρόπο ζωής των μεγαλουπόλεων.

  • Τι συμβολίζει για σας το στραβόξυλο;

«Το στραβόξυλο είναι ένας καθημερινός άνθρωπος, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Είναι ο γείτονας που όλοι τυχαίνει να έχουμε στην πολυκατοικία και φέρνει την αστυνομία το βράδυ της γιορτής μας…».

  • Είναι κωμική ή τραγική, καθημερινή φιγούρα;

«Και τα δύο! Είναι κωμικός γιατί με την γκρίνια, τη μουρμούρα και τις ιδιοτροπίες του, προκαλεί το γέλιο. Και τραγικός, γιατί ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να συνυπάρξει με τους άλλους, είναι καταδικασμένος να είναι δυστυχισμένος».

  • Το στραβόξυλο κυνηγάει πεισματικά την τήρηση των θεσμών, της οικογένειας, της αξιοπρέπειας. Οι σύγχρονοι άνθρωποι τι κυνηγούν σήμερα κατά τη γνώμη σας;

«Ο σημερινός άνθρωπος κυνηγάει το χρήμα. Οι θεσμοί χρησιμοποιούνται και αυτοί για το κυνήγι του χρήματος, ακόμα και σε βάρος της αξιοπρέπειας ή και της οικογένειας…».

Στη φωτογραφία ολόκληρος ο θίασος.

  • Τι κοινό, τι διαφορετικό έχει ο Πιατάς με το στραβόξυλο; Τι σας συγκινεί σ’ αυτόν τον ρόλο;

«Δεν έχω τίποτα κοινό με το «στραβόξυλο». Πιατάς-«στραβόξυλο» καμία σχέση… Αυτό που με συγκινεί, όμως, είναι η ανθρωπιά πίσω από τη σκληρότητα. Κι αυτό είναι που θέλω να δείξω μέσα από τον ρόλο, ότι πίσω και από το πιο σκληρό προσωπείο, κρύβεται ένα ανθρώπινο πρόσωπο».

  • Στην εποχή μας υπάρχουν στραβόξυλα; Ή έχουμε κάποια πιο προχωρημένη και μεταλλαγμένη μορφή;

«Φυσικά και υπάρχουν. Απλώς, έχουν πάρει άλλη μορφή. Είναι, ας πούμε, οι γραφειοκράτες…».

  • Κατά πόσο μια κωμωδία και μάλιστα μια ξεκαρδιστική κωμωδία της μεταπολεμικής Αθήνας μπορεί ακόμη να περνάει μηνύματα στο κοινό;

«Η κωμωδία είναι διαχρονική. Τα πρόσωπα του έργου είναι οικεία και αναγνωρίσιμα στον σημερινό θεατή: ο γκρινιάρης Μαρουλής -δηλαδή το «στραβόξυλο»-, η καπάτσα γυναίκα του που κρατάει τις ισορροπίες μέσα στο σπίτι, το νεαρό ζευγάρι που είναι πολύ ερωτευμένο και πάει κόντρα στο ρεύμα της συντηρητικής κοινωνίας… Διατηρώντας τη μεταπολεμική ατμόσφαιρα με τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα τραγούδια της εποχής, θελήσαμε να θυμίσουμε στον θεατή μια Αθήνα που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, όχι χωρίς μια μικρή δόση νοσταλγίας, ίσως και μελαγχολίας…».

  • Πότε ανέβηκε για πρώτη φορά το έργο, και με ποιους συντελεστές;

«Το 1940, με τον Βασίλη Αργυρόπουλο στο ρόλο του «στραβόξυλου». Ο Αργυρόπουλος, εκείνη την εποχή, ήταν το «αντίπαλον δέος» του Λογοθετίδη. Βέβαια, στον κινηματογράφο τον ίδιο ρόλο έπαιξε ο Γκιωνάκης».

  • Είναι η πρώτη φορά που ανεβάζετε Ψαθά;

«Όχι, είναι η δεύτερη. Η πρώτη ήταν το «Ένας βλάκας και μισός»».

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΛΟΥΒΑΡΗΣ, Η Ναυτεμπορική, 17.10/2009

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s