Βασίλης Mαυρογεωργίου O παραμυθάς

Posted: Οκτώβριος 13, 2009 in Μαυρογεωργίου Βασίλης

  • Σε μόλις λίγα χρόνια έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με δυνατές θεατρικές στιγμές. Με αφορμή την ταινία στην οποία θα πρωταγωνιστήσει εφέτος, μαθαίνουμε ότι τελικά αυτό που αγαπάει πιο πολύ από όλα είναι τα παραμύθια.

Eίναι μόλις 30 χρόνων και ησυχία δεν έχει. Από την πρώτη επιτυχία της «Κατσαρίδας» του, πριν από τρία χρόνια, στο θέατρο του Νέου Κόσμου με τον Κώστα Γάκη, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου παίζει, σκηνοθετεί και γράφει κείμενα για το σανίδι. Απόφοιτος της Σχολής του Σπύρου Ορνεράκη (σκίτσο) και της Δραματικής Σχολής της Νέλλης Καρρά, έχει μάθει να μοιράζεται ανάμεσα σε πολλά. Ενα από αυτά το έργο «Στο βάθος κήπος», σε σκηνοθεσία Κλεάνθη Δανόπουλου, στο οποίο πρωταγωνιστεί εφέτος, στον ρόλο ενός wannabe πατέρα που προσπαθεί εις μάτην να ελέγξει τη ζωή του. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι και η συνέντευξή μας ορίστηκε ακριβώς μετά. Στο τηλέφωνο όμως δεν απαντούσε. Εμαθα ότι το σήκωνε μόνο αν ο αριθμός που τον καλούσε τού ήταν γνωστός. Ούτε όμως και με το SMS είχα καλύτερη τύχη. Επρεπε να ζητήσω από άλλον, με πιο… οικείο νούμερο, να μεσολαβήσει. Στο ραντεβού μας καθυστέρησε 40 ολόκληρα λεπτά. Τον πήρε ο ύπνος και «χίλια συγγνώμη, δεν μου έχει ξανασυμβεί, αλλά φαίνεται ότι μου βγαίνει όλη η κούραση». Παραλίγο και θα είχα πιστέψει ότι επρόκειτο για προβαρισμένα σταριλίκια, αλλά μιλώντας μαζί του άλλαξα εντύπωση. Ο «κύριος Κατσαρίδας» προθυμοποιήθηκε να έρθει στη δική μου γειτονιά με το ποδήλατό του. Το δίπλωσε προσεκτικά (έχει από εκείνα τα φορητά ποδήλατα που κλείνουν σαν παιδικό αντίσκηνο), το πήρε στο χέρι και με ακολούθησε σε ένα από τα καφέ της Νέας Σμύρνης. Παρήγγειλε φρέντο για να ξυπνήσει, ήπιε δυο γουλιές, έτριψε τα μάτια του. Τώρα μάλιστα· ήταν έτοιμος να δώσει απαντήσεις υπό το ανακριτικό φως του πρωινού ήλιου.

* Ως παιδί ήμουν στην αφάνεια. Το ότι έκανα όλα αυτά ως τα 30 μου έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με το ότι ήθελα να ξεχωρίσω. Οταν άρχισα να παίζω ένιωσα ανακούφιση, διότι επιτέλους με πρόσεξαν. Οταν είσαι μπροστά στο κοινό, κάτι γίνεται μέσα σου, είναι σαν ναρκωτικό. Αλλά το γιατρικό της ματαιοδοξίας είναι η δουλειά. Αν αφιερώσεις πολλές ώρες στο αντικείμενό σου, στο τέλος θα σε ενδιαφέρει πιο πολύ η ίδια η δημιουργία παρά ο εαυτός σου.

* Δεν υπάρχει ταλέντο. Δεν πιστεύω σε αυτό. Πιστεύω στη σκληρή δουλειά. Θα μου άρεσε να υπάρχει και η τύχη. Αν δεν είχα συναντήσει τον φίλο μου τον Κώστα (Γάκη) που ακούγαμε μαζί μουσική σε όλη μας την εφηβεία – η μουσική και ζώον να είσαι θα αρχίσει να σε εμπνέει. Αν δεν είχα συναντήσει στη δραματική σχολή τον Γιάννη Νταλιάνη, που για μένα ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος, αν δεν υπήρχε και ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο οποίος κάποια στιγμή μας πήρε τηλέφωνο για να μας πει: «Εμαθα ότι κάτι ετοιμάζετε, θέλετε να μου το δείξετε;»… Δεν ξέρω τι να σου πω. Υπάρχει και η άποψη ότι τα γεγονότα εσύ επιλέγεις να τα δεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο και ότι αν θες να κάνεις κάτι πολύ, θα βρεις τον τρόπο.

* Τη μοίρα μας ίσως τη φτιάχνουμε υποσυνείδητα. Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Είσαι ας πούμε σε μια σχέση που υπάρχουν προβλήματα. Δεν καταλαβαίνεις κάποια στιγμή ότι υποσυνείδητα τα έχεις ο ίδιος δημιουργήσει; Το να μην μπαίνεις σε έναν επαγγελματικό χώρο ή να μην προχωράς σε αυτόν που είσαι, μήπως τελικά είναι κάτι που το προκαλείς εσύ, διότι στο βάθος δεν το θέλεις και τόσο; Ο Ντέιβιντ Σεντάρις ήταν ένας μέτριος ως αποτυχημένος εικαστικός έως ότου έγινε ένας επιτυχημένος συγγραφέας. Δηλαδή, το σχέδιο δεν του έβγαινε, ώσπου κατάλαβε ότι υπήρχε λόγος. Ηταν φτιαγμένος για κάτι άλλο.

* Ζηλεύω πολύ τον ντέιβιντ σεντάρις. Θα ήθελα να καταφέρω να γράψω όπως αυτός. Μέχρι στιγμής ό,τι έχω γράψει είναι για δουλειά θεατρική, είναι σε συνεργασία με τους ηθοποιούς, είναι άλλη φάση. Αναρωτιόμουν πώς οι συγγραφείς κάθονται σπίτι και γράφουν. Πώς ενεργοποιούνται δηλαδή; Θεωρώ ότι χρειάζεται μεγάλη πειθαρχία. Εμένα μου φαίνεται δύσκολο να ενεργοποιηθείς με deadline. Πόσο μάλλον να το κάνεις χωρίς deadline. Αυτό μου φαίνεται ακατόρθωτο.

* Θέλω να λέω ιστορίες στον κόσμο. Μου κάνει καλό. Δεν αδρανεί η ψυχή μου. Ενας καλός παραμυθάς – και όλοι οι συγγραφείς είναι καλοί παραμυθάδες – δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει πολύ. Πρέπει όμως να μπορεί να εκφράζεται πλήρως και αναλυτικά. Να χρησιμοποιεί παρομοιώσεις, παραδείγματα. Αν στον καθημερινό μας λόγο πούμε: «Αισθάνομαι σαν να με έκοψε με έναν παγοκόφτη και ύστερα τα κομμάτια μου έλιωσαν» θα ακουστεί περίεργο. Από ένα γραπτό όμως αυτό περιμένουμε για να ταυτιστούμε και να πούμε: «Ετσι ακριβώς αισθάνομαι και εγώ!».

* Η ζωή ενός ανθρώπου μοιάζει με παραμύθι αφού πεθάνει. Αν υπάρχει μια ελπίδα να υφίσταται ζωή μετά θάνατον, ο καλλιτέχνης εργάζεται για να ζήσει στον κόσμο που έφτιαξε. Αισθάνομαι για όλους τους συγγραφείς ότι όταν πεθαίνουν πάνε σε αυτά τα μέρη για τα οποία έχουν γράψει. Μοιάζουν τόσο αληθινά, δεν μπορεί να μην υπάρχει κάπου κάτι από αυτά. Η συγγραφέας του Χάρι Πότερ θεωρώ ότι είναι φοβερή. Ο Αίσωπος, οι αδελφοί Γκριμ – τους νιώθω αυτούς τους ανθρώπους –, ο Κάφκα είναι όλοι τους σπουδαίοι παραμυθάδες. Αλλά και ο Τόλκιν. Ο «Αρχοντας των δαχτυλιδιών» μου έδωσε θάρρος για να δουλεύω πολλές ώρες. Τα παραμύθια δεν απευθύνονται μόνο στα παιδιά. Ενα καλό παραμύθι σε γιατρεύει, σου δείχνει έναν νέο δρόμο.

* Οι γυναίκες με έχουν χαρακτηρίσει σνομπ. Είναι όμως μια άμυνα που κρατάω απέναντί τους στην αρχή. Δεν έχω βρει κάποια που να πω ότι θα ήθελα να συζήσουμε. Το χειρότερο είναι να αισθάνεσαι στο σπίτι την παρουσία κάποιου που δεν θες. Μου έχει τύχει. Ασχημη αίσθηση.

* Θα ήθελα να κάνω παιδιά. Να έρθουν να αποδείξουν ότι τελικά δεν ήμουν επαναστάτης. Δεν με πειράζει. Ούτε πιστεύω ότι αλλάζεις ως άνθρωπος αν κάνεις παιδιά. Αλλά όχι τώρα. Νιώθω ακόμη παιδί ο ίδιος..

  • Δημοσιεύθηκε στο BHMAdonna, τεύχος 91, σελ. 114-116, Οκτώβριος 2009.
  • Κέλλυ Σώκου | Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009  [ 11:20 ]
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s