Ρέππας-Παπαθανασίου: Το «όλοι είναι πουλημένοι» δείχνει υπεροψία

Posted: Οκτώβριος 3, 2009 in Παπαθανασίου Θανάσης, Ρέππας Μιχάλης

Το περίφημο συγγραφικό δίδυμο όχι μόνο θα πάει αύριο να ψηφίσει, αλλά και δεν έχει πια τις ψευδαισθήσεις τού στιλ «αλλαγή» και «σοσιαλισμός». «Καλύτερη διαχείριση» και «έλεγχο της φαυλότητας» προσδοκούν. Τέτοιο μέτρο και ωριμότητα, πάντως, θα τους ήταν άχρηστα όταν έγραφαν την πρώτη τους, ύστερα από 17 χρόνια, επιθεώρηση, το «Ζωή σ’ ελόγου μας», που κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή. Εκεί το πάνω χέρι έχουν η υπερβολή και το χιούμορ. Και το «Ελεύθερο θέατρο», του οποίου δηλώνουν «μαθητές»

«Αύριο θα ψηφίσουμε τους λιγότερο "ελαττωματικούς"», λένε οι Θ. Ρέππας και Μ. Παπαθανασίου

«Αύριο θα ψηφίσουμε τους λιγότερο «ελαττωματικούς»», λένε οι Θ. Ρέππας και Μ. Παπαθανασίου Ο Πασόκος και ο σοσιαλιστής είναι «ο δεξιός που ντρέπεται να το πει στα ίσια». Ο Σύριζα/Ξύριζα «καρέ του φλου. Κάτι πιο ανάερο, πιο ανέμελο, που κατσαρώνει λίγο στις άκρες». ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ είναι «δύο ειδών κομμουνιστές: με πολλά λιπαρά και με λίγα». Και ο ΛΑΟΣ «ό,τι κάτσει, ό,τι περισσέψει». Ο Κωστάκης, πάλι, είναι «καλό παιδί, αλλά…άτυχο».

Καυτό πολιτικό υλικό, ημέρες εκλογών, τοποθετημένο στο ιδεωδέστερο «σκηνικό»: ένα κομμωτήριο. Αλλωστε, για τη νέα επιθεώρηση των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου πρόκειται, που έχει κι έναν σημειολογικά εύγλωττο τίτλο: «Ζωή σ’ ελόγου μας». Η πρεμιέρα της θα δοθεί την Παρασκευή στην «Πειραιώς 131».

Το συγγραφικό δίδυμο δεν βρίσκεται, πάντως, σε κατάσταση τρέλας μόνο στο θέατρο της Πειραιώς -σκηνοθετούν οι ίδιοι την καυστική επιθεώρησή τους. Ξημεροβραδιάζονται και στο θέατρο «Εμπορικόν» στου Ψυρρή, όπου θα ανεβεί επίσης σε δική τους σκηνοθεσία (πρεμιέρα 28 Οκτωβρίου) ένα ακόμη έργο τους. Το πρώτο τους για τη γενιά και την τάξη τους. Την τάξη που «αγόρασε σπίτια και εξοχικά, έκανε καριέρες, οικογένειες, ψηφίζει τις κυβερνήσεις και πληρώνει τα διόδια στην Αττική Οδό». Εξ ου και ο τίτλος «Αττική Οδός».

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Ξαφνικά βρεθήκαμε μπλεγμένοι ταυτόχρονα σε δύο «μέτωπα». Το μεγάλο όμως στοίχημα για μας είναι το «Ζωή σ’ ελόγου μας»».

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: «Το ότι ξανακάνουμε επιθεώρηση ύστερα από 17 χρόνια».

Γιατί αργήσατε τόσο πολύ;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Γιατί νομίζαμε ότι η επιθεώρηση είναι πεθαμένη. Οτι το κοινό είναι απομακρυσμένο από τον προβληματισμό για τα κοινά».

  • Αυτό βλέπετε να άλλαξε σήμερα;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Τον τελευταίο καιρό ο κόσμος ξαναρχίζει να μιλάει για πολιτική».

  • Πού αποδίδετε τη στροφή;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Το πρόβλημα, η οικονομική κυρίως κρίση, άρχισε να του χτυπάει την πόρτα με δυναμικό τρόπο».

«Ζωή σ' ελόγου μας». Ολη η επιθεωρησιακή ομάδα, με επικεφαλής την Αννα Παναγιωτοπούλου και τον Γιάννη Ζουγανέλη, κατευθύνεται σε δύο κηδείες: του Πασόκου και του Νεοδημοκράτη ψηφοφόρου

«Ζωή σ’ ελόγου μας». Ολη η επιθεωρησιακή ομάδα, με επικεφαλής την Αννα Παναγιωτοπούλου και τον Γιάννη Ζουγανέλη, κατευθύνεται σε δύο κηδείες: του Πασόκου και του Νεοδημοκράτη ψηφοφόρου

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Ετσι κι αλλιώς δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με την επιθεώρηση όσο ο Σταμάτης (Φασουλής) ή η Αννα (Παναγιωτοπούλου) -έχουμε πάντως γράψει νούμερα και για τους δύο. Γράφοντας νούμερα ξεκινήσαμε».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Δεν είμαστε παιδιά της επιθεώρησης».

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Ομως, το χιούμορ μάς το δίδαξε το Αλσος Παγκρατίου».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Είμαστε μαθητές του Αλσους Παγκρατίου. Αλλά η ευαισθησία μας, το ταμπεραμέντο μας, οι ροπές μας κύλησαν πολύ γρήγορα προς τη μυθοπλασία και την πρόζα. Είκοσι χρόνια πρόζα γράφουμε».

  • Η συζήτηση για τη μετ-επιθεώρηση, τη μετεξέλιξη της παραδοσιακής επιθεώρησης, σας απασχόλησε;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Εμείς δεν κάνουμε ποτέ «μετά» ούτε «πριν»».

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Γράψαμε απλώς μια επιθεώρηση. Η μοναδική πρωτοτυπία της είναι ότι δεν έχει την κλασική δομή τραγούδι-νούμερο-τραγούδι. Είναι 14 σκετς πρόζας».

ΜΙΧ. ΡΕΠΠΑΣ:

«Αλλά με καθαρούς επιθεωρησιακούς χαρακτήρες. Δεν είναι δηλαδή 14 μονόπρακτα. Είναι 14 σκετσονούμερα, στα οποία ο ήρωας του ενός εισχωρεί στο επόμενο. Και γίνεται ένα ρόντο σκηνών».

  • Ποιον θάβετε; Από πού προκύπτει το «Ζωή σ’ ελόγου μας»;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Ξεκινάμε με την κηδεία ενός ψηφοφόρου του ΠΑΣΟΚ, που τον κλαίει η χήρα του, και κλείνουμε με την κηδεία ενός οπαδού της Ν.Δ., που επίσης κλαίει η χήρα του».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Το «Ζωή σ’ ελόγου μας» έχει να κάνει γενικότερα με την περίοδο που περνάμε, η οποία δεν είναι και ανθηρή. Είναι μια ειρωνική ματιά για ό,τι συμβαίνει γύρω μας».

  • Στην επιθεώρησή σας προτείνετε να πολιτευτούν η Τζούλια Αλεξανδράτου, η Σάσα Μπάστα και η Πετρούλα. Παρωδείτε μια πολιτική μόδα;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Το νούμερο το είχαμε γράψει προτού γίνει η πρόταση στον Ψινάκη».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Είναι ένα νούμερο που μέσα από την υπερβολή του σατιρίζει μια τακτική που γίνεται καθεστώς. Μια λογική απαράδεκτη. Κάποιοι εκμεταλλεύονται την προερχόμενη από άσχετο χώρο διασημότητά τους για καθαρή ψηφοθηρία».

  • Το σκετσονούμερο για τον γιο αριστερών και εγγονό Μακρονησιώτη, που μπλέχτηκε με αναρχικούς και κουκουλοφόρους, είναι ένα έμμεσο σχόλιο στα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Μετανιώνουν που παραήταν δημοκράτες και το παιδί άρχισε να σπάει βιτρίνες. Θεωρούν ότι το «χάλασαν» βάζοντάς το να ακούει Θεοδωράκη και τις ιστορίες του παππού του από την εξορία στη Μακρόνησο».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Είναι λίγο περίεργο αλλά η ιδέα προέκυψε από τον «Καταδότη» του Μπρεχτ. Το δικό μας νούμερο δεν είναι τόσο ζοφερό, αλλά ένα πολύ αστείο κομμάτι, που κάνει μια κοροϊδευτική ανατομία στη γενιά μας, στο παρελθόν μας και στον τρόπο που το αρνηθήκαμε. Το φαινόμενο της κουκούλας και της σπασμένης βιτρίνας είναι άμεση έκφραση του μηδενός. Η γενιά μου το μηδέν προσφέρει. Η γενιά των γονιών, δηλαδή, αυτών που τα σπάνε, έχει θεοποιήσει το τζιπ και την εντοιχισμένη κουζίνα. Και τα παιδιά, όντας πιο ορμητικά, αντιγυρίζουν το μηδέν που τα ταΐζουν με σπασμένα καταναλωτικά σύμβολα. Κατεβαίνουν στο κέντρο και τα θρυμματίζουν όλα».

  • Στα πολιτικά σκετσονούμερα τους αποδομείτε όλους. Θα ψηφίσετε αύριο;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε με τη γλώσσα των τύπων της επιθεώρησης. Θα ψηφίσουμε φυσικά».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Δεν θα ψηφίσω κάποιο κόμμα επειδή το πιστεύω. Δεν θα ψηφίσω κάποιον επειδή και καλά θεωρώ ότι θα σώσει τη χώρα. Οπως δεν συνεργάζομαι με κάποιον που και καλά θα παντρευτώ. Θα συνεργαστώ κάνοντας focus στα θετικά στοιχεία του. Το ίδιο θα κάνω αύριο στην κάλπη. Γιατί αν αρχίσεις και κάνεις «σβου» σε ό,τι δεν σου πάει, τότε θα τα σβήσεις όλα. Ποιος είμαι εγώ που θα σβήνω ανθρώπους και κόμματα; Ακόμα και το «όλοι είναι πουλημένοι» το θεωρώ μια υπεροψία. Αρνητικά έχουν όλα τα κόμματα, αλλά τι να κάνουμε. Αυτοί είμαστε. Αυτοί είναι οι Ελληνες και σε αυτή την Ελλάδα ζούμε. Καλούμαι να ζήσω εδώ και γι’ αυτό θα ψηφίσω αυτούς που βρίσκω λιγότερο…».

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: « … ελαττωματικούς».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Ακριβώς. Ωστε να γίνεται μεγαλύτερος έλεγχος της φαυλότητας. Γιατί κι εγώ δεν είμαι ο ολόσωστος».

  • Μπορείτε να ελπίζετε για την επόμενη ημέρα των εκλογών;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Μόνο για μια, ει δυνατόν, καλύτερη διαχείριση. Είμαστε πια μεγάλοι για να πιστεύουμε σε κάτι, όπως το ’81 που ερχόταν στην Ελλάδα ο σοσιαλισμός. Δεν μπορείς να πιστέψεις σήμερα με την έννοια που πίστευες στη Μεταπολίτευση».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Δεν είμαστε μόνο εμείς μεγάλοι. Μεγάλη είναι και η Ιστορία. Θα ήταν ανοησία να πιστέψεις ότι θα υπάρξει την επομένη των εκλογών αλλαγή. Αλλά μπορεί να υπάρξει βελτίωση. Βελτίωση έτσι κι αλλιώς υπάρχει. Οι περισσότερες εταιρείες εργάζονται σήμερα νομότυπα. Οταν εγώ μπήκα στο θέατρο τα ένσημα ήταν ρουλέτα -θα σου τα βάλουνε ή όχι; Σήμερα είναι αυτονόητο ότι θα σε ασφαλίσουν. Ε, είναι πρόοδος αυτό. Μην τα κάνουμε κι όλα ίσωμα». *

info:Η επιθεώρηση «Ζωή σ’ ελόγου μας» ανεβαίνει την Παρασκευή στην «Πειραιώς 131», με τους Αννα Παναγιωτοπούλου, Γιάννη Ζουγανέλη και επταμελή νεανικό θίασο.

*Η «Αττική Οδός» ανεβαίνει την 28η Οκτωβρίου στο «Εμπορικόν», με τους Τζένη Ρουσσέα, Ελένη Γερασιμίδου, Γιώργο Τζώρτζη, Σταύρο Ζαλμά, Δάφνη Λαμπρογιάννη, Γιάννη Τσιμιτσέλη κ.ά.

Η Ιστορία «γράφεται» από τους μεσοαστούς

Η Τζένη Ρουσσέα είναι η μητέρα του 50άρη Σταύρου Ζαλμά στην «Αττική Οδό».

Η Τζένη Ρουσσέα είναι η μητέρα του 50άρη Σταύρου Ζαλμά στην «Αττική Οδό».

  • Στις σκέψεις που παραθέτετε ως εισαγωγή στο κείμενο της «Αττικής Οδού», εκφράζετε την επιθυμία να καλύψετε με το έργο ένα κενό. Γράφετε ότι σκοπεύατε να ασχοληθείτε για πρώτη φορά με ήρωες που δεν είναι λούμπεν κι απόβλητοι, όπως στο «Ο Εβρος απέναντι», αλλά αστοί. «Εμείς».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Ακριβώς. Την ώρα που γράφαμε τον «Εβρο», είπαμε, «Κοίτα που κάναμε κι εμείς αυτό που γίνεται πάντα!». Αποφεύγοντας τη διάθλαση του χιούμορ, πήγαμε κι εμείς στο ίδιο… σκηνικό. Σ’ ένα φτωχόσπιτο με εξαθλιωμένους ήρωες. Ο,τι συμβαίνει στην ελληνική δραματουργία από το ’60 και μετά. Και τότε μας μπήκε ο καημός να γράψουμε τη δική μας ιστορία. Μας κόλλησε ν’ ασχοληθούμε κατευθείαν με εμάς. Να δούμε κατάματα τους εαυτούς μας και τον κοινωνικό χώρο όπου ανήκουμε».

  • Οι ήρωες των υπόλοιπων έργων σας δεν ήταν, δηλαδή, «εμείς»;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Ζουν ανάλογα με εμάς, έχουν ανάλογα προβλήματα με εμάς, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι εμείς. Στον «Εβρο» ούτε ο Κούρδος είμαστε ούτε οι Ελληνες που τον φιλοξενούσαν. Στην «Αττική Οδό» οι ήρωες είναι σαν τους γονείς μας και σαν εμάς».

  • Τι ακριβώς θέλετε να πείτε, να υπογραμμίσετε με τις ζωές τους;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Η Ιστορία «γράφεται» από τους μεσοαστούς. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε για πρώτη φορά αυτούς που στηρίζουν τις κυβερνήσεις, εκείνους που στηρίζουν τις καταστάσεις και το κατεστημένο. Οχι τους παρίες του κοινωνικού περιθωρίου. Οι ήρωες της γενιάς μας στην «Αττική» είναι ευκατάσταστοι αρχιτέκτονες. Μιλάμε για εξοχικά στην Πάτμο και δουλειές στο Ντουμπάι. Δυσκολεύονται με την κρίση, αλλά μόνο στο επίπεδο του τζιπ και της πισίνας. Είναι άνθρωποι που έχουν βγει από τη γενιά της Μεταπολίτευσης, με όλους τους προβληματισμούς της και με μια συγκεκριμένη τεθλασμένη σε σχέση με τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Λίγο περίεργη, διότι φαίνεται ότι κατάγονται από την Αριστερά. Αν θέλεις, η «Αττική» φωτογραφίζει το αίνιγμα, φωτογραφίζει το πρόβλημα. Δεν δίνει απάντηση. Δεν βιαζόμαστε να δώσουμε απάντηση. Γιατί η «Αττική» δεν είναι ένα έργο κριτικής. Είναι ένα έργο στοργής για όλες τις γενιές. Μπορεί η γενιά μας να μην άφησε πίσω της έργο, μπορεί να ξεκινήσαμε με πάρα πολύ σημαντικές προθέσεις και να καταλήξαμε να στήνουμε τη γενιά της κατανάλωσης, της τηλεόρασης και της διαφήμισης. Αλλά η γενιά μας, η γενιά των 50άρηδων, δεν είναι και το… τίποτα».

  • Το είδος που κυρίως υπηρετείτε είναι η κωμωδία. Τι βλέπετε να έχει αλλάξει στους κώδικές της μέσα στα χρόνια;

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Η αγάπη του κόσμου στην παλιά κωμωδία -ο «Μπακαλόγατος», για παράδειγμα, θα πάει φέτος για τρίτη χρονιά- δείχνει ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά. Εκτός από τη γλώσσα».

Θ. ΠΑΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Και το ύφος».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Φυσικά, και τους χαρακτήρες. Δηλαδή, δεν μπορεί ο μπακάλης της γειτονιάς να υφίσταται σήμερα και μαζί δεν μπορεί και ο μπακαλόγατος».

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Εδώ δεν υπάρχει σούπερ μάρκετ της γειτονιάς πια. Φαντάσου»!

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Τώρα είναι τα mega super. Εχει αλλάξει το σκηνικό. Εχουμε κινητά τηλέφωνα. Δεν μεθάει σήμερα ένας νεολαίος με ποτό, θα καπνίσει μπάφο. Ωστόσο, μη νομίζουμε ότι ο πυρήνας του Ελληνα έχει αλλάξει απ’ την «Αυλή των θαυμάτων» και τον «Ηλία του 16ου». Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Γι’ αυτό μιλάμε τόσο πολύ για το «Τάβλι» του Κεχαΐδη. Σε πάρα πολλά έργα μας έχουμε επαναλάβει το δίδυμό του. Και στο «Μπαμπάδες με ρούμι» και στους «Συμπέθερους απ’ τα Τίρανα». Ακόμα και στο «Ζωή σ’ ελόγου μας», οι δύο κουνιάδοι είναι το ντουέτο από το «Τάβλι»».

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Υπάρχει πάντα ο Ελληνάρας, που θέλει να την κάνει εύκολα και γρήγορα».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Στο «Ζωή σ’ ελόγου μας» θέλει να ανοίξει φαστφουντάδικα στην Κίνα με σουσογάρδουμπα».

  • Είστε συγγραφικό δίδυμο δύο δεκαετίες. Αντέχετε τόσα χρόνια ο ένας τον άλλο;

Θ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Σήμερα, σίγουρα περισσότερο από παλαιότερα. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα».

Μ. ΡΕΠΠΑΣ: «Μετά γερνά μαζί σου και το πρόβλημα. Κανά «καντήλι» κατεβαίνει ακόμα. Αλλά όχι όπως παλιά. Αλλο να είσαι 30άρης κι άλλο να είσαι 50άρης».

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s