Γαλλική Επανάσταση με το ξυράφι

Posted: 27 Ιουνίου, 2009 in Παρτσαλάκης Γιώργος
  • Ο «ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ» ΤΟΥ ΜΠΟΜΑΡΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΡΗΤΗΣ

Ο Γιώργος Παρτσαλάκης εξορμά αυτό το καλοκαίρι ως Φίγκαρο, ως ευφυής και πολυμήχανος υπηρέτης που αποκαθιστά την ισορροπία, την τάξη των πραγμάτων. Βοηθάει με διάφορους τρόπους να πραγματοποιηθεί ο έρωτας ανάμεσα σε δύο νέους αχρηστεύοντας τις προσπάθειες του ηλικιωμένου γιατρού Μπάρτολο να παντρευτεί την όμορφη Ροζίνα, που έχει υπό την κηδεμονία του.

«Ο Φίγκαρο πιστεύει ότι αντιπροσωπεύει τον λαό», λέει ο Γιώργος Παρτσαλάκης

«Ο Φίγκαρο πιστεύει ότι αντιπροσωπεύει τον λαό», λέει ο Γιώργος Παρτσαλάκης

Πρόκειται για την κλασική κωμωδία του Μπομαρσέ «Ο κουρέας της Σεβίλλης» (1775) που παρουσιάζει σε περιοδεία το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, ξεκινώντας τη Δευτέρα από τα Χανιά. Η σκηνοθεσία είναι του Θανάση Θεολόγη, που σημειώνει ότι ο Φίγκαρο είναι ένας φιλοσοφημένος ήρωας με άποψη και λύση, αποδεικνύοντας ότι το ξυράφι του μυαλού του είναι πιο δυνατό από το ξυράφι του κουρέα. Στους βασικούς ρόλους μαζί με τον Παρτσαλάκη-κουρέα είναι οι Τάσος Παλαντζίδης (Μπάρτολο), Θάλεια Προκοπίου (Ροζίνα), Νίκος Δαδινόπουλος (Δον Μπαζίλιο), Γιάννης Αϊβάζης (κόμης Αλμαβίβα).

  • Δυο λόγια για τον κουρέα που ερμηνεύεις.

«Ο Φίγκαρο μπορεί να είναι υπηρέτης, όμως δεν είναι υπηρέτης με την έννοια του υπηρετώ, αλλά του εξυπηρετώ. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Φίγκαρο πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει το λαό. Είναι ο ίδιος ο Μπομαρσέ, ο οποίος ήθελε να πει πολλά εκείνη την εποχή, 14 χρόνια πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, γι’ αυτό χρησιμοποιεί τον Φίγκαρο, τον οποίον εξελίσσει στα δύο επόμενα έργα του».

  • Πόσο κοντά ή μακριά είναι στο δικό σου χαρακτήρα;

«Είναι ακριβώς ο χαρακτήρας που θα ήθελα να είμαι, αλλά που ο χρόνος, η εποχή, τα γεγονότα και οι καταστάσεις με οδήγησαν σ’ αυτό που νομίζω ότι είμαι».

  • «Τα νιάτα θέλουν έρωτα, οι γέροι χαμομήλι» λέει το λαϊκό άσμα του Ζαμπέτα. Είναι και το μήνυμα κατά κάποιον τρόπο της κωμωδίας του Μπομαρσέ;

«Δεν νομίζω ότι το μήνυμα είναι αυτό. Αυτό είναι η αφορμή. Τα αίτια είναι βαθύτερα. Ο Μπάρτολο, ο ηλικιωμένος γιατρός, αντιπροσωπεύει την αστική τάξη και τους ευγενείς, η οποία εγκλωβίζει, φυλακίζει το νέο για να μην ανατραπεί το κατεστημένο στο οποίο και ανήκει. Αλλωστε το χαμομήλι των ηλικιωμένων σήμερα είναι διαφορετικό από την εποχή του Μπομαρσέ».

  • Στην εποχή μας βλέπουμε συχνά σχέσεις ζευγαριών με αρκετή διαφορά ηλικίας. Πιστεύεις ότι μπορεί να είναι έρωτας ή κάτι άλλο;

«Είναι έρωτας, τουλάχιστον από τη μια πλευρά. Οταν συνυπάρχει και το κάτι άλλο, τότε έχουμε αμοιβαίο έρωτα. Μην ξεχνάμε ότι ο μεγάλος σε ηλικία καταθέτει εμπειρία και σοφία, ενώ η μικρά τον αποζημιώνει με ενθουσιασμό και νιάτο. Παίρνεις – δίνεις».

  • Υπάρχουν άνθρωποι μ’ αυτή τη λαϊκή σοφία και καπατσοσύνη του Φίγκαρο στα σημερινά ελληνικά δεδομένα ή έχουμε έλλειψη; Από Μπάρτολο έχουμε μάλλον επάρκεια;

«Σίγουρα υπάρχουν, αλλά δυστυχώς είναι λίγοι έτσι ώστε να δημιουργήσουν το διαφορετικό. Αντιθέτως, Μπάρτολο περισσεύουν, όπως περίσσευαν σε όλες τις εποχές».

  • Τι σε χαλάει περισσότερο στις μέρες μας; Ποιους θα περιποιόσουν με… κούρεμα γουλί ή κόντρα ξύρισμα;

«Η ισοπέδωση των πάντων. Το ότι φτιάχνουμε το νέο, το μοντέρνο, χωρίς να σεβόμαστε το παλιό. Θα περιποιόμουν τους ξερόλες, τους εξυπνάκηδες και τα λαμόγια».

  • Η κωμωδία ταιριάζει περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία σου;

«Νομίζω ότι περισσότερο, αν μπορεί να υπάρχει περισσότερο, μου ταιριάζει η κωμωδία που μπερδεύεται με το δράμα και ξεφεύγει στο τραγικό. Γέννηση = κωμωδία, ζωή = δράμα, θάνατος = τραγωδία».

  • Συνεργάζεσαι τακτικά με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Λόγω ριζών; Λόγω καλών συνθηκών;

«Πιστεύω και τα δύο. Με την εξής σειρά: Πρώτον, λόγω συνθηκών (ο Μιχάλης Αεράκης -καλλιτεχνικός διευθυντής- έχει φτιάξει ένα υγιέστατο ΔΗΠΕΘΕ) και δεύτερον λόγω ριζών, όπου με κάνει να αισθάνομαι υπερήφανος για τον τόπο μου».

  • Στο Εθνικό Θέατρο είχες παλιότερα μια γόνιμη διαδρομή. Θα ήθελες να επανέλθεις πραγματοποιώντας κάποιο καλλιτεχνικό όνειρό σου;

«Ευτυχώς που οι γόνιμες διαδρομές κάποτε σταματούν για να μπορούμε πάλι να χαράξουμε καινούργιες. Οι χώροι δεν με καθορίζουν σαν καλλιτέχνη. Βέβαια η Επίδαυρος για μένα, παρ’ ότι έχω παίξει πολλές φορές, δεν παύει να παραμένει ένας στόχος».

*Ο «Κουρέας» παρουσιάζεται σε μετάφραση Ζάννας Αρμάου, σκηνικά-κοστούμια Αντώνη Χαλκιά, μουσική Γιούρι Στούπελ, χορογραφίες Πέτρου Γάλλια, στίχους Γιάννη Καλατζόπουλου. Παίζουν επίσης οι Ιωάννα Δελάκου, Αντώνης Καλογήρου. Πρώτες παραστάσεις στην Αθήνα στο Θέατρο Ρεματιάς στο Χαλάνδρι (13 Ιουλίου) και στο Δημοτικό Θέατρο Παπάγου (14 Ιουλίου). *

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s