Μάγια Λυμπεροπούλου: Το θέατρο σιγά-σιγά επιστρέφει στον λόγο

Posted: Ιουνίου 16, 2009 in Λυμπεροπούλου Μάγια

  • Η Μάγια Λυμπεροπούλου, που «μάχεται κατά της βασιλείας της εικόνας», πρωταγωνιστεί στο «Κοκτέιλ Πάρτι» του Τ.Σ. Ελιοτ. Η Μάγια Λυμπεροπούλου από μικρή υπήρξε ερωτευμένη με την ποίηση του Τ.Σ. Ελιοτ. Παιδάκι ακόμα είχε διαβάσει το θεατρικό έργο του «Κοκτέιλ Πάρτι».

«Αποσύρομαι από το θέατρο, δεν μπορώ πλέον να παίζω όλη τη σεζόν. Και δεν νομίζω ότι θα μου λείψει, περισσότερο μου λείπουν τα καλοκαίρια στην εξοχή», λέει η Μάγια Λυμπεροπούλου

«Αποσύρομαι από το θέατρο, δεν μπορώ πλέον να παίζω όλη τη σεζόν. Και δεν νομίζω ότι θα μου λείψει, περισσότερο μου λείπουν τα καλοκαίρια στην εξοχή», λέει η Μάγια Λυμπεροπούλου

Δεκαετίες μετά το ξανασυναντά στην παράσταση της Βαρβάρας Μαυρομάτη, που κάνει σήμερα πρεμιέρα στην «Πειραιώς 260». Ερμηνεύει τον ρόλο «μιας αειθαλούς τρελής γριάς», που μαζί με τους χαρακτήρες του Αρη Λεμπεσόπουλου και του Χρήστου Στέργιογλου «είναι οι θεματοφύλακες της συντήρησης». «Ενα μέρος του κοινού, που γνωρίζει τον νομπελίστα δημιουργό της «Ερημης Χώρας», ίσως έρθει να δει κάτι σοβαροφανές. Αν ξέρει τον Ελιοτ ως ποιητή, θα αιφνιδιαστεί με το «Κοκτέιλ Πάρτι». Γιατί έχει ένα βουλεβαρδιέρικο προσωπείο. Εχει πολύ χιούμορ και σαρκασμό κι αυτό τονίζεται απ’ την παράσταση. Η πρόκληση του «αλλιώτικου» με τράβηξε σ’ αυτό».

  • Είναι ένα κείμενο του 1949. «Μιλάει» ακόμα;

«Η θεματική του είναι εντυπωσιακά σημερινή καθώς επικεντρώνεται στο εγώ, στα προσωπεία, το λάιφ στάιλ και τους καλούς τρόπους. Το προσωπείο εμπεριέχει όλα τα πρόσωπα εκτός από ένα, το οποίο την τελευταία στιγμή έχει μια αναλαμπή. Στην παράσταση οι θεατές θα δουν, με άλλα λόγια, τον καθρέφτη του εαυτού τους».

  • Ο Ελιοτ εστιάζει στα προβλήματα του έγγαμου βίου και της ανικανότητάς μας να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, που παραδόξως παραμένουν πάντοτε τα ίδια.

«Ναι. Γιατί πάντα θέλει το ένα εγώ να επιβληθεί στο άλλο».

  • Δεν σας απασχόλησε πώς θα στηθεί η παράσταση; Μπορείτε να περιοριστείτε στην ιδιότητα της ηθοποιού και να απαλλαχτείτε απ’ τη σκηνοθετική ματιά που έχετε στα πράγματα;

«Οταν αποφασίζω ότι είμαι ηθοποιός, δεν «περνάει» τίποτα από τη σκηνοθετική μου άποψη. Και, σας διαβεβαιώ, δεν το κάνω με κόπο».

  • Τα τελευταία χρόνια σε ποια ιδιότητα αισθάνεστε «βολικότερα»;

«Σε καμία προς το παρόν. Αλλωστε, το θέατρο σήμερα έχει αλλάξει πάρα πολύ και στη συνείδηση του κόσμου και σε μερίδα εκείνων που το πράττουν. Εχει αρχίσει να συγχέεται αυτό που λέμε μόδα με την τέχνη. Επιπλέον έχει, με έναν τρόπο, απο-επαγγελματοποιηθεί. Υπάρχουν ομάδες που έχουν αναγκαστεί απ’ τις συνθήκες να εκφράζονται στα όρια του χόμπι. Μπορεί να είναι συγκινητικό έως και σπαρακτικό αλλά δεν είναι κάτι που μπορεί να προωθήσει το ελληνικό θέατρο. Ενδεχομένως να μπορεί να «θεραπεύσει» αυτούς που το κάνουν, αλλά δεν «δημιουργεί» ελληνικό θέατρο. Συγχρόνως έχει εξαφανιστεί το θέατρο ρεπερτορίου, όπως ήταν το «Αμόρε» και το «Θέατρο Τέχνης» – σήμερα πάντως την επωνυμία «Θέατρο Τέχνης» τη θεωρώ παραχάραξη και σφετερισμό».

  • Βλέπετε παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών;

«Είμαι φανατικός οπαδός του. Πιστεύω ότι λειτουργεί γόνιμα και πως θα επηρεάσει και τη χειμερινή σεζόν. Προ ημερών με συγκλόνισε το «Καθαρτήριο» του Καστελούτσι. Δεν θα το έλεγα θέατρο-θεατρένιο. Γιατί για μένα θέατρο είναι αυτό που εμπεριέχει λόγο. Το θέατρο ψάχνεται. Πέρασε η εποχή που λέγαμε «ζήτω η τεχνολογία». Πιστεύω ότι θα επιστρέψουμε στον λόγο, έχοντας εμπλουτιστεί από όλο το ταξίδι μας δεξιά κι αριστερά. Προσωπικά, μάχομαι κατά της βασιλείας της εικόνας».

  • Από εδώ και πέρα τι να περιμένουμε από τη σχέση σας με τη σκηνή;

«Αποσύρομαι. Δεν θέλω να φτάσω να σέρνομαι και να βαρυγκομώ στη δουλειά που αγάπησα».

  • Θα συνεργαστείτε, όμως, με το Εθνικό τον χειμώνα στον «Θείο Βάνια».

«Θα ξανασυνεργαστώ με τον Γιάννη Χουβαρδά γιατί θα είναι εναλλασσόμενο το ρεπερτόριο και οι παραστάσεις λίγες. Δεν μπορώ πλέον να παίζω όλη τη σεζόν. Γι’ αυτό τόσες προτάσεις τις αρνούμαι. Και δεν νομίζω να μου λείψει το θέατρο. Αλλα πράγματα μου λείπουν, όπως τα καλοκαίρια στην εξοχή. Δεν νομίζω ότι υπερτερεί μέσα μου η πάση θυσία συνέχιση -έως πότε;- μιας σταδιοδρομίας».

  • Πώς θα περιγράφατε την πολύχρονη σχέση σας με το θέατρο;

«Για εμένα η ζωή ήταν αλληλένδετη με τη σκηνή. Δεν τις ξεχώρισα ποτέ. Απορώ πώς το κάνουν κάποιοι. Αλλωστε, ποτέ δεν θα έλεγα το θέατρο σκέτα επάγγελμα».

* Η παράσταση επαναλαμβάνεται αύριο και την Πέμπτη. Μετάφραση Γ. Δεπάστα, σκηνικά- κοστούμια Μανώλη Παντελιδάκη, μουσική Κ. Βήτα. Παίζουν: Μάγια Λυμπεροπούλου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Αρης Λεμπεσόπουλος, Χρήστος Στέργιογλου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου και Ομηρος Πουλάκης.

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 16 Ιουνίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s