ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΦΟΣ: «Εχω ακόμη νεανική ορμή και ενθουσιασμό»

Posted: Απρίλιος 26, 2009 in Καταλειφός Δημήτρης
  • Κάθε χρόνο τέτοια εποχή αυτομολεί. Άλλοτε σκηνοθετώντας, άλλοτε ενισχύοντας προσπάθειες νέων ηθοποιών, άλλοτε κάνοντας κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό με το οποίο διανύει τον χειμώνα του επί σκηνής. Εφέτος ο Δημήτρης Καταλειφός αποφάσισε να ακολουθήσει την… τρίτη οδό. Συνεργάστηκε με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και ερμηνεύει ένα κείμενο του Σάμιουελ Μπέκετ, τον «Πρώτο έρωτα», το οποίο διασκευάστηκε και πήρε τη μορφή θεατρικού μονολόγου. Με τον μπεκετικό ρόλο στις βαλίτσες του ταξιδεύει από την Κοζάνη, όπου ήδη έδωσε παραστάσεις, στην Αθήνα, όπου θα τον δούμε από αύριο και για τρεις μόνο βραδιές στο θέατρο Αργώ, για να καταλήξει στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο Αμαλία.
  • «Ήθελα να κάνω κάτι καινούργιο. Αυτή η πρόταση με ενδιέφερε και έχει ένα περίεργο παρασκήνιο. Το καλοκαίρι είχα πάει στην Αμερική και στο πλαίσιο ενός μικρού φεστιβάλ είδα την παράσταση του συγκεκριμένου έργου με πρωταγωνιστή τον Ρέιφ Φάινς. Επιστρέφοντας και έχοντας διανύσει έναν χειμώνα με το έργο του Ο΄ Νιλ για δεύτερη σεζόν σκέφτηκα ότι το συγκεκριμένο κείμενο θα ήταν πολύ καλή εμπειρία». Πρόκειται για ένα πεζό κείμενο του Μπέκετ που γράφτηκε το 1946 στα γαλλικά και το 1970 ο ίδιος το μετέφρασε στα αγγλικά. Ο ήρωας του έργου αφηγείται, θυμάται, δημιουργεί και αναδημιουργεί την ιστορία του πρώτου και μοναδικού του έρωτα, ο οποίος συνέβη πριν από πολλά χρόνια, όταν ήταν 25 χρόνων. Ακροβατεί ανάμεσα στη γέννηση και στον θάνατο και η ιστορία της αγάπης του με μία γυναίκα, ή καλύτερα της αποτυχίας της, ξετυλίγεται μέσα από έναν σαρκαστικό και ενίοτε σπαρακτικό μονόλογο.
  • «Ο ήρωάς μου είναι περιθωριακός, άστεγος, ρακοσυλλέκτης. Διαθέτει στοιχεία από άλλους ήρωες του Μπέκετ,από τους πρωταγωνιστές των θεατρικών του, και κυρίως το περιθωριακό στοιχείο. Είναι ανένταχτος όμως. Διανύει μια πορεία ανάμεσα σε κυρίαρχα θέματα όπως είναι ο θάνατος του πατέρα του, η γέννησή του, ο έρωτας με μια μεγαλύτερη γυναίκα και η γέννηση του μωρού που ουσιαστικά τους οδηγεί στον χωρισμό. Στο έργο του Μπέκετ τα μόνα πράγματα για τα οποία είναι σίγουρος ο ήρωας είναι η γέννηση και ο θάνατος. Με τον έρωτα να αποτελεί ένα συνονθύλευμα από αβέβαιες μνήμες και επιλογές από αναρωτήσεις, άλλα φανταστικά, άλλα επινοημένα, άλλα να έχουν πραγματικά συμβεί. Εκεί είναι που εισβάλλει και η συγγραφική πλευρά του. Χαρακτηριστικά ο ήρωας στο πρώτο μέρος αποκαλεί τη γυναίκα Λουλού  ενώ στο δεύτερο την αποκαλεί Αννα…».

Πριν από περίπου έναν χρόνο ο Δημήτρης Καταλειφός μού είχε εκμυστηρευθεί την ανάγκη του να παίξει κωμωδία, να «ηρεμήσει» από τα συνεχόμενα δράματα. Η τωρινή επιλογή του έρχεται να τον διαψεύσει, κάτι που και ο ίδιος επιβεβαιώνει:

  • «Όταν φτάνεις στο διά ταύτα συγκινείσαι ανάλογα με την εποχή στην οποία βρίσκεσαι από κάποιο κείμενο. Με τον Μπέκετ, μετά την εμπειρία μου με τις “Ευτυχισμένες μέρες”, έχω μια ιδιαίτερη σχέση και πιστεύω ότι είναι ο μεγαλύτερος συγγραφέας του αιώνα μας. Βιώνω μια σπουδή επάνω στη δουλειά μου. Επιπλέον, όταν έχεις διαβεί το κατώφλι των πενήντα, πάντα σε συγκινεί ένας συγγραφέας ο οποίος καταπιάνεται με το θέμα της ύπαρξης».

Και πόσο αυτό το κατώφλι σε κάνει να αναθεωρείς το πριν και το μετά;

  • «Το τι έχεις κάνει ως τώρα στην ουσία δεν υπάρχει για εσένα τον ίδιο. Πάντα υπάρχει αυτό που είναι μπροστά σου. Ξεκινάς πάλι από την αρχή και τα προηγούμενα σ΄τα θυμίζει κάποιος άλλος, εσύ βρίσκεσαι πάντα μπροστά σε αυτό που έχεις να αντιμετωπίσεις. Δεν σκέφτομαι το πριν αλλά το τώρα και ονειρεύομαι το μετά. Αυτή τη νεανική ορμή και τον ενθουσιασμό τα έχω ακόμη, φυσικά χωρίς να παραλείπω τις εκάστοτε κρίσεις μου, που όλοι λίγο-πολύ περνάμε».

Η επόμενη σεζόν τον βρίσκει αναποφάσιστο αλλά όχι αγχωμένο.

  • «Συζητάμε με τον Αντώνη Αντύπα αλλά δεν έχουμε καταλήξει. Έχω και κάποιες άλλες κουβέντες, ακόμη όμως δεν έχω πάρει κάποια απόφαση. Θα δούμε. Δεν αγχώνομαι άλλωστε. Θα επιλέξω αυτό που θα μου αρέσει. Πρέπει να σας πω πως βρίσκομαι σε μια πολύ καλή περίοδο και σ΄ αυτό συνετέλεσε και η εμπειρία μου από τις παραστάσεις στην Κοζάνη. Με χαροποίησε το γεγονός πως σε όλες τις παραστάσεις είχε πολύ κόσμο και ανατράπηκε αυτό που συνηθίζουμε να κάνουμε λανθασμένα: να ανεβάζουμε στην επαρχία εύπεπτα κείμενα. Χρειάζεται τόλμη».
  • της ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΓΡΑΜΜΕΛΗ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 26 Απριλίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s