Λένα Κιτσοπούλου: Νέα γυναίκα, μόνη, αυτοσαρκάζεται, θυμώνει

Posted: Μαρτίου 27, 2009 in Κιτσοπούλου Λένα
  • Η Λένα Κιτσοπούλου έγραψε ειδικά για το Εθνικό τον μονόλογο «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» ξεκινώντας από προσωπικές της ανησυχίες. Τον επωμίζεται η Μαρία Πρωτόπαππα, ενώ η συγγραφέας, που σκηνοθετεί, εμφανίζεται πότε πότε στη σκηνή. Πάντα βουβή

Στην «κουζίνα» της ζωής για τη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», η Μαρία Πρωτόπαππα παίρνει το πρωινό της, ενώ το «φάντασμα» της Λένας Κιτσοπούλου κρέμεται από τον πολυέλαιο Στην «κουζίνα» της ζωής για τη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», η Μαρία Πρωτόπαππα παίρνει το πρωινό της, ενώ το «φάντασμα» της Λένας Κιτσοπούλου κρέμεται από τον πολυέλαιο

  • «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.». «Ούτε καμιά τρελή ούτε ειδική περίπτωση, ούτε όμως και μια νοικοκυρά». «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.»: μια ανικανοποίητη, «ψαγμένη» ηθοποιός, 35, το πολύ 40 ετών, πραγματικά μπουχτισμένη απ’ όλους και όλα. Μιλά για τη ζωή, τον θάνατο, την αρρώστια, την ωριμότητα, τις αντιφάσεις και το διαρκές ανικανοποίητό μας. Βρίζει την τέχνη, τη γνώση, την ψυχανάλυση και τον σύγχρονο καταναλωτισμό, απευθυνόμενη μία στον εαυτό της, μία στο κοινό. Ασταμάτητα, σε ένα ανελέητο σκαμπανέβασμα συναισθηματικών θερμοκρασιών, μονολογεί, παραληρεί, θυμώνει, συγκινείται και ρωτά.
  • Είναι ο νέος μονόλογος της Λένας Κιτσοπούλου, μετά «Το πράσινό μου το φουστανάκι». Μια παραγγελία του Εθνικού Θεάτρου, που σε κοινή σκηνοθεσία της συγγραφέως και της ερμηνεύτριάς του, Μαρίας Πρωτόπαππα, κάνει απόψε πρεμιέρα στη β’ σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας.
  • «Είναι μια αρκετά αυτοβιογραφική ιστορία η «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.». Ξεκινά από πολύ προσωπικά πράγματα, όπως συμβαίνει πάντα σε ό,τι γράφω», αποκαλύπτει η Κιτσοπούλου, η οποία τα τελευταία χρόνια γύρισε εν μέρει την πλάτη στην ηθοποιία χάριν της συγγραφής. «Και ναι μεν η Μαιρούλα είναι μια γυναίκα της γενιάς μου, αλλά μιλά για πράγματα που αφορούν όλες τις γενιές -αφορά επομένως και τους άνδρες θεατές».
  • Ο μονόλογος εστιάζει ιδιαιτέρως και στην έννοια της ωριμότητας, που αποκτά κανείς μεταξύ 35 και 40 ετών. «Είναι οι ηλικίες στις οποίες είμαστε ακόμα νέοι, αλλά έχουμε χάσει την απολυτοσύνη και πίστη που είχαμε νεότεροι. Εχουμε κατανόηση για τα πάντα, ενώ ξεκινά και η συγκατάβαση του τύπου «έτσι είναι οι άνθρωποι», «έτσι έχει η ζωή», «εντάξει, μωρέ, δεν πειράζει!». Αυτό εκνευρίζει την ηρωίδα μου πάρα πολύ. Και λέει «θέλω να κατεβώ απ’ το πλοίο για την Ιθάκη». Συγχρόνως, θέτει με καταιγιστικό ρυθμό, σε μια ακραία εγκεφαλική έκρηξη, ερωτήματα για τα πάντα. Ετσι, όμως, δεν καταργεί μόνο τα πάντα. Ακυρώνει και τον εαυτό της!», λέει η Λένα Κιτσοπούλου.

Είναι, λοιπόν, η ηρωίδα της επαναστάτρια, αντικομφορμίστρια;

  • «Καθόλου. «Κι εγώ μέρος του ίδιου πράγματος είμαι», παραδέχεται. Μπορεί να μιλάει για τον θάνατο και την ίδια στιγμή να ψιθυρίζει ένα σκυλάδικο. Τελικά», συνοψίζει η Κιτσοπούλου, «η Μαιρούλα είναι ένα εξαιρετικά κωμικό πρόσωπο, που αυτοσαρκάζεται πηδώντας ιλιγγιωδώς από τη μια θεματική στην άλλη».

Ολόκληρο τον μονόλογο τον επωμίζεται η Μαρία Πρωτόπαππα, παλιά καλή γνώριμη της Κιτσοπούλου από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Κι εντούτοις, στη σκηνή κάθε τόσο εμφανίζεται και η συγγραφέας.

  • «Είμαι ένα βουβό πρόσωπο», διευκρινίζει, «το οποίο, όμως, βοηθά σε κάποιες μεταβάσεις και σουρεαλιστικές, συμβολικές εικόνες που πρέπει να δημιουργούνται στο θεατή. Θέλαμε να διασώσουμε σαν κόρη οφθαλμού τη μοναξιά του βασικού προσώπου».

  • Κι αν απορείτε για τη γραφή του ονόματος της ηρωίδας στον τίτλο του μονόλογου, ναι, δεν γράφεται τυχαία με κεφαλαία και τελείες έπειτα από κάθε γράμμα: «Είναι το κλειδί του έργου, που, όμως, θα κρατήσουμε μυστικό, για να το ανακαλύψετε στην παράσταση μόνο».

Πότε θα σας ξαναδούμε κανονικά στη σκηνή με την ιδιότητα της ηθοποιού;

  • «Το καλοκαίρι στους «Πέρσες» του Γκότσεφ από το Εθνικό Θέατρο. Θα κάνω τον εμβόλιμο ρόλο ενός σεξπιρικού τρελού, με κείμενα ενάντια στην αυτοκρατορία-δικτατορία του Δαρείου, του Ξέρξη και της Ατοσσας. Ενα τελείως κόντρα πρόσωπο».

Τελικά πώς εκφράζεστε καλύτερα; Μέσω σκηνής ή μέσω συγγραφής;

  • «Δεν μπορώ ακόμα να αποφασίσω. Αισθάνομαι ότι μου χρειάζονται και τα δύο. Ενδεχομένως να με ελευθερώνει το γράψιμο -και η μοναξιά του- περισσότερο. Εχω ήδη έτοιμο υλικό, πολλά διηγήματα που θέλω να εκδώσω τον χειμώνα. Από το καλοκαίρι όμως ασχολιόμουν με τη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.». Από την άλλη, έχω ανάγκη και την άμεση έκθεση που έχει η σκηνή. Γι’ αυτό μ’ αρέσει τόσο να τραγουδώ σε πάλκο -τα καλοκαίρια εμφανίζομαι σε ένα ρεμπετάδικο στη Σαντορίνη. Και η σκηνοθεσία που δοκίμασα στη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» είναι ένα κεφάλαιο που χάρηκα ιδιαίτερα».

**Η παράσταση ανεβαίνει με σκηνικά-κοστούμια Ελλης Παπαγεωργακοπούλου και μουσική επιμέλεια Λένας Κιτσοπούλου και Μαρίας Πρωτόπαππα. *

  • Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s