Πηγή Δημητρακοπούλου: Από το σπίτι μέχρι το περίπτερο με «γράφουν» 4 κάμερες

Posted: Μαρτίου 21, 2009 in Δημητρακοπούλου Πηγή
Με τα μυθιστορήματα «Η αίθουσα του θρόνου» του Τάσου Αθανασιάδη και το «10» του Μ.Ι. Καραγάτση έδωσε δύο εξαιρετικά δείγματα σκηνοθετικής γραφής για τα ομώνυμα σίριαλ στην τηλεόραση (το πρώτο παλαιότερα, το δεύτερο σχετικά πρόσφατα).

Η Πηγή Δημητρακοπούλου κάνει αυτό τον καιρό και το πρώτο της σκηνοθετικό βήμα στο θέατρο, με το έργο του Ντούσαν Κοβάσεβιτς «Ο επαγγελματίας», που παίζεται στο «Αγγέλων Βήμα». Βήμα επιδέξιο, που αναδίδει ατμοσφαιρικά την ανεξέλεγκτη δύναμη της εξουσίας, τον ζόφο της συνεχούς παρακολούθησης ενός ανθρώπου επί 18 χρόνια από έναν αστυνομικό, στα χρόνια του υπαρκτού σοσιαλισμού. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Γιάννης Τσορτέκης και ο Γιώργος Μπινιάρης, ενώ σ’ ένα μικρό ρόλο εμφανίζεται η Δέσποινα Σιδηροπούλου.

  • Σας αφορά περισσότερο η τηλεόραση επαγγελματικά; Και ιδιαίτερα η διασκευή λογοτεχνικών βιβλίων; Γιατί;

«Μάλλον μου ταιριάζει καλύτερα. Τη γνωρίζω περισσότερο, ξέρω τους κανόνες και την τεχνική της και αυτό με εξασφαλίζει ως προς το αποτέλεσμα. Η διασκευή βιβλίων -πέρα από την αγάπη μου για τη λογοτεχνία- είναι και μια γερή βάση. Ξεκινάω με δεδομένη ατμόσφαιρα πριν καν γραφτεί το σενάριο. Κι αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα».

  • Τι θέση δίνετε στο θέατρο και στον κινηματογράφο; Τι ερεθίσματα και κίνητρα για ν’ ασχοληθείτε μαζί τους;

«Τα ερεθίσματα και τα κίνητρα για μένα είναι τα ίδια και στην τηλεόραση και παντού: το κείμενο και οι συνθήκες. Οταν ο Κοραής Δαμάτης μού πρότεινε να σκηνοθετήσω στο «Αγγέλων Βήμα», οι συνθήκες ήταν καλές: γνώριζα τον χώρο, είχα εκτιμήσει τη δουλειά που γίνεται εκεί, την επιλογή των έργων και τον τρόπο που ανέβαιναν. Επειτα συμπαθούσα αυτό το θέατρο, γιατί επιβιώνει χωρίς καμία επιχορήγηση (σ’ εμένα, που είμαι άσχετη με τα θεατρικά, φαινόταν άδικο αυτό), αλλά με πολύ μεράκι και δουλειά. Αν μου πρότειναν να σκηνοθετήσω σε κάποιο μεγάλο θέατρο, δεν νομίζω να δεχόμουν. Δεν με δέσμευσε με όρους και, επιπλέον, μου έδωσε τη δυνατότητα να διαλέξω ένα κείμενο που να μου αρέσει. Ετσι θυμήθηκα τον «Επαγγελματία», που όταν τον είχα δει πριν από πολλά χρόνια με είχε συγκλονίσει. Δεν θυμόμουν καν το όνομα του συγγραφέα, παρά μόνο ότι είναι Σέρβος και ότι είχε γράψει σενάρια για τον Εμίρ Κουστουρίτσα. Και άρχισα να ψάχνω».

  • Το έργο του Κοβάσεβιτς αναφέρεται στην ανεξέλεγκτη εξουσία και τη διαρκή αόρατη παρακολούθηση σ’ ένα καθεστώς τού πρώην ανατολικού μπλοκ. Μπορεί να ισχύει και στα δυτικά κράτη, έχετε πει. Με ποιο τρόπο;

«Μα και στη Δύση η εξουσία δεν είναι ανεξέλεγκτη; Πόσοι Ελληνες πολιτικοί έχουν καταδικαστεί για κλοπή ή έστω για κατάχρηση εξουσίας από το 1960 μέχρι σήμερα; Και πόσοι θα έπρεπε να είναι στη φυλακή; Οσο για τη «διαρκή αόρατη παρακολούθηση», ζούμε στην εποχή του «Μεγάλου Αδελφού» και των δορυφορικών μεταδόσεων. Το σύστημα δεν χρειάζεται πια να απασχολεί κάποιον φουκαρά, σαν τον Λούκα του Κοβάσεβιτς, για να τρέχει πίσω μας και να μεταμφιέζεται. Από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη μπορούν να ελέγξουν τι εφημερίδα διαβάζουμε στο μπαλκόνι μας ή τι ώρα βγήκαμε για ψώνια. Απλά, στις σημερινές «απολυταρχικές δημοκρατίες» δεν είναι πια τόσο «αόρατη» η παρακολούθηση, γιατί την έχουμε αποδεχτεί. Από το σπίτι μου μέχρι το περίπτερο -δυο τετράγωνα απόσταση- με καταγράφουν 4 κάμερες. Ορατές. Και με την ανοχή (άρα και τη συνενοχή) μου».

  • Απεχθάνεστε την εξουσία γενικότερα; Εχετε εμπιστοσύνη στους πολιτικούς;

«Αν μιλήσουμε σοβαρά για την εξουσία, θα πρέπει να ξαναγράψουμε την ιστορία της ανθρωπότητας. Ας πούμε καλύτερα, αν κι αυτό είναι κοινή διαπίστωση, ότι η εξουσία αλλοτριώνει τους αντιπροσώπους της. Τους ζαλίζει, τους κάνει αλαζόνες, άπληστους, τους αναισθητοποιεί. Και εννοώ την πάσης φύσεως εξουσία, και όχι μόνον την πολιτική. Αυτή είναι άλλωστε και η παγίδα στην οποία έχει πέσει ο Τέγια στον «Επαγγελματία», και από αυτήν τον «σώζει», με τον τρόπο του, ο Λούκα. Οσο για τους πολιτικούς, δεν μπορώ να μη θυμώνω που μας θεωρούν ηλίθιους και μας το δείχνουν. Αλλά αυτοί φταίνε ή εμείς που τους ψηφίζουμε;»

  • Στην παράσταση υπάρχει στην αρχή προβολή βίντεο στο βάθος. Μέσα από οθόνες μιλούν αποσπασματικά διάφοροι. Ο απώτερος σκοπός σας ποιος ήταν;

«Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου μάς επηρέασαν πολύ στη διάρκεια των προβών. Λόγω κέντρου, τα ζήσαμε από κοντά. Το βίντεο της έναρξης είναι μια ελεύθερη αναφορά σ’ αυτά και δημιουργεί ένα αναγνωρίσιμο «παρελθόν» για το έργο».

  • Εχετε την πολυτέλεια να επιλέγετε τις δουλειές που κάνετε, και μάλιστα με κάποια απόσταση. Είστε οικονομικά ανεξάρτητη;

«Οχι, δεν έχω άλλα εισοδήματα. Αλλά δεν έχω πέσει και στην παγίδα του καταναλωτισμού. Οι πραγματικές μας ανάγκες είναι πολύ λίγες. Ολα τα υπόλοιπα είναι μεν δελεαστικά, αλλά μας υποχρεώνουν να δουλεύουμε ασταμάτητα. Γιατί να συντηρώ ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών και να μην έχω χρόνο να το απολαύσω, αφού τα 50 μού είναι αρκετά;»

  • Κάτι που ονειρεύεστε να κάνετε στο μέλλον;

«Δεν κάνω σχέδια. Ποτέ δεν έκανα. Αφήνω τον ορίζοντα ανοιχτό σε ό,τι έρθει». *

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 2 – 21/03/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s