Αρχείο για 3 Μαρτίου, 2009

Κώστας Καζάκος – Γιώργος Ηλιόπουλος στο «Μαύρο κουτί». Πατέρας και γιος συγκρούονται σ’ ένα έργο για τη συγγνώμη και τ’ ανθρώπινα λάθη

Τρία έργα του Γιώργου Ηλιόπουλου σε ισάριθμες θεατρικές σκηνές μέσα στον Μάρτιο υποδηλώνουν μια εντυπωσιακή παρουσία. Ο ταλαντούχος θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός δίνει το παρών με δύο καινούργια έργα:

* Στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» από την Παρασκευή θα παρουσιάζεται το «Μαύρο κουτί» με πρωταγωνιστή τον Κώστα Καζάκο στο ρόλο του πατέρα και τον ίδιο να ερμηνεύει ένα golden boy που επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη στην οικογένειά του στην Αθήνα. Η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Καλογρίδη και συμπρωταγωνιστούν Αννα Γεραλή, Αθηνά Μαξίμου, Ντορέτα Παπαδημητρίου.

* Στη Θεσσαλονίκη, το ΚΘΒΕ ανεβάζει στις 20 Μαρτίου στη Μονή Λαζαριστών τη «Δεύτερη ευκαιρία» σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά. Μια ιστορία για δύο αδέλφια που ζουν μαζί έως ότου μια γυναίκα μπαίνει ανάμεσά τους. Παίζουν οι Στέργιος Τζαφέρης, Χρήστος Παπαστεργίου, Μιχάλης Γούναρης, Θάλεια Σκαρλάτου.

* Στην Αθήνα, από τον Φεβρουάριο ήδη παρουσιάζεται το έργο του «Bedtime stories» στο Θέατρο Παραμυθίας σε σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαΐτη. Μικροί μονόλογοι με κεντρικό άξονα το σεξ (παρουσιάστηκαν παλιότερα στο «Επί Κολωνώ» κι αργότερα με ξένο θίασο σε Λονδίνο, Εδιμβούργο) ενώ ετοιμάζονται και για την κινηματογραφική μεταφορά τους. Παίζουν οι Ευθύμης Μπαλαγιάννης, Γιώργος Χουλιάρας, Χρυσάνθη Γεωργιάδου, Θανάσης Μπριάνας, Μυρτώ Λοντόρφου.

  • Στο «Μαύρο κουτί» ερμηνεύεις ένα golden boy. Ποιος ο προβληματισμός σου;

«Είναι ένα έργο «συγγνώμης». Μιλάει για τη στιγμή που συνειδητοποιείς πως ό,τι όλη σου τη ζωή επεδίωκες, είναι αυτό που στο τέλος θα σε καταστρέψει. Γιατί δεν ήταν αυτό που ζητούσες. Απλά επένδυσες σε λάθος μετοχές. Αναφέρεται στην καθημερινή μάχη της ανθρώπινης φύσης και της απάνθρωπης εποχής που ζούμε. Δυστυχώς φτιάξαμε έναν κόσμο εχθρικό για εμάς τους ίδιους. Μ’αυτό το έργο κλείνει ένα κύκλος. Εχει στοιχεία από άλλα έργα μου -ονόματα, φράσεις- είναι ένας σαρκασμός απέναντι σ’ εμένα».

  • Εχει να κάνει με τη «μετάλλαξη» της ελληνικής κοινωνίας στον αστερισμό της παγκοσμιοποίησης;

«Αυτό που λέμε «american dream» είναι πλέον Kalamata, Larissa, Arta – dream! Υιοθετήσαμε πολύ γρήγορα συμπεριφορές, νοοτροπίες, μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Το παράδοξο είναι πως χωρίς να τη μασήσουμε, γρήγορα και αβίαστα τη χωνέψαμε. Δεν είναι τυχαίο, συμβαίνει αιώνες τώρα. Η κουλτούρα που επιβάλλεται είναι αυτή που κρύβει πίσω της ένα ισχυρό οικονομικό σύστημα. Σήμερα ζούμε την κατάρρευσή του ή αν θες την ανασυγκρότησή του -κάτι που θεωρώ πιο επικίνδυνο για την ανθρωπότητα. Ζούμε τη στιγμή που ανοίγουμε τα δώρα των Δαναών».

  • Ο ήρωας που ερμηνεύεις;

«Ενας άνθρωπος σκληρός, κυνικός -«γνήσιο προϊόν της εποχής του» όπως λέει. Την ίδια στιγμή βαθιά τραυματισμένος. Στήριξε τη ζωή του πάνω σ’ ένα ψέμα. Το υποστήριξε και το χρησιμοποίησε είτε σαν άλλοθι είτε σαν αφορμή. Το θέμα είναι πως αργά ή γρήγορα όλα τα ψέματα συγκρούονται με την αλήθεια».

  • Δύο καινούργια έργα μέσα στον Μάρτιο έχει ο Γιώργος Ηλιόπουλος, ενώ παίζεται ήδη κι ένα τρίτο. «Κανείς δεν έκανε λεφτά από το θέατρο, ούτε καν άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους σ’ αυτό, όχι εγώ που είμαι χθεσινός», λέει ο συγγραφέας και ηθοποιός
  • Ο τίτλος «Μαύρο κουτί» πού παραπέμπει;

«Στον πατέρα του ήρωα. Αυτός είναι το μαύρο κουτί. Είναι εκείνος που -όπως τα μαύρα αεροπορικά κουτιά- κρύβει το μυστικό».

  • Χιούμορ, τρυφερότητα, σκληρότητα δεν λείπουν από τα έργα σου. Οπως και η ανάγκη του ονείρου κόντρα στον εφιάλτη. Εδώ έχουν μερίδιο;

«Πιστεύω πως είναι βασικές ανθρώπινες λειτουργίες. Σ’ αυτό το έργο όχι απλά έχουν μερίδιο, αλλά νομίζω πως έχουν την τιμητική τους».

  • Συνεργάζεσαι με τον Κώστα Καζάκο που ήταν δάσκαλός σου στη Δραματική Σχολή. Τι εισπράττεις απ’ αυτή τη συνάντηση;

«Ο δάσκαλός μου είναι σημείο αναφοράς, μια βάση για να επιστρέψω. Δεν τον αγαπώ απλά, τον λατρεύω. Του είμαι ευγνώμων για τον κόσμο που μου χάρισε. Κάθε φορά που παίζω στο θέατρο, τον τοποθετώ σε κάποια θέση στην πλατεία – τον έχω πάντα μαζί μου. Από την πρώτη μέρα της σχολής ονειρευόμουν τη στιγμή να παίξω μ’ αυτόν και είναι τώρα πραγματικά απολαυστική. Είναι το χιούμορ του, ο τρόπος σκέψης του, η χαρά του όταν ανακαλύπτει κάτι, η γενναιοδωρία του στη σκηνή».

  • Η σκηνοθεσία του Αντώνη Καλογρίδη, που συνήθως έχει μια «προκλητική» ματιά, πού εστιάζει;

«Είναι ένας σκηνοθέτης με ιδιαίτερο μυαλό και εξαιρετική αισθητική. Η συνάντηση αυτή είναι μια καλή συγκυρία για όλους . Αυτός είναι στο τιμόνι και οφείλουμε να δούμε και να υπηρετήσουμε το όραμά του».

  • Δυο λόγια για τη «Δεύτερη ευκαιρία», που πρωτοπαίζεται στο ΚΘΒΕ.

«Γράφτηκε πριν από πέντε χρόνια – τυχαία φέτος την ανακάλυψε στη Βιβλιοθήκη του Κρατικού ο Νικήτας Τσακίρογλου. Μιλά για δύο αδέλφια που παρατηρούν τη ζωή αντί να τη ζήσουν έχοντας φτιάξει ένα δικό τους σύμπαν. Κλονίζεται όταν στη ζωή τους μπαίνει μια γυναίκα. Ανακαλύπτουν πως η ζωή είναι ένα δώρο που μια φορά δίνεται, ότι αυτό που ζούμε δεν είναι πρόβα για μια άλλη ζωή».

  • Το έργο σου «Τα μυστικά της αποτυχίας μου» παιζόταν μ’ επιτυχία τα τελευταία δυόμισι χρόνια μ’ εσένα πρωταγωνιστή. Ηταν το εισιτήριο μιας ευρύτερης αναγνώρισης και οικονομικής απολαβής;

«Ηταν μια ευτυχισμένη στιγμή, όχι μόνο για μένα αλλά για όλους τους συντελεστές. Μια δύσκολη παράσταση αλλά με τη συμμετοχή και την αποδοχή της από το κοινό φαινόταν σαν πενθήμερη. Ο κόσμος αγάπησε την παράσταση και τους ρόλους -όχι τις φάτσες μας. Στο θέατρο τίποτα δεν είναι δεδομένο, κάθε ρόλος είναι ένα νέο ξεκίνημα. Οσο για τις οικονομικές απολαβές, κανείς δεν έκανε λεφτά από το θέατρο. Κι αυτό θα το πουν καλύτερα άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους σ’ αυτό, όχι εγώ που είμαι χθεσινός». *

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 03/03/2009

Κατερίνα Παπουτσάκη: «Ξέρω πότε να φεύγω»

Παρασκευή απόγευμα, ανοίγω την πόρτα της σουίτας 411 και δεκάδες μπλε ανθρωπάκια ζωγραφισμένα στους τοίχους με υποδέχονται. Βρίσκομαι στο «στρουμφοχωριό» του Baby Grand Hotel και περιμένω την Κατερίνα Παπουτσάκη. Η πόρτα χτυπάει. Ανοίγω και αντικρίζω μια ξανθιά κοπέλα, αμακιγιάριστη, με φόρμες και αθλητικά. Δεν θυμίζει καθόλου τη σέξι εικόνα που γεμίζει τα εξώφυλλα περιοδικών, αλλά ένα… κοριτσάκι. «Συγγνώμη που άργησα, αλλά έψαχνα να παρκάρω»…

  • Ομολογώ ότι δεν μπορώ να σε συνηθίσω ξανθιά. Θα παραμείνεις σε πλατινέ αποχρώσεις και μετά το σίριαλ;

Και να πέθαινα και να έπεφτα στα πατώματα, δεν νομίζω ότι τελικά θα μπορούσα να κρατήσω τα μαλλιά. Αυτό θα πυροδοτούσε πολλά… Μου αρέσει σαν χρώμα, αλλά δεν είμαι εγώ.

  • Eχεις μετανιώσει για την απόφασή σου να υποδυθείς την Αλίκη Βουγιουκλάκη;

Σε καμία περίπτωση. Όπως κι αν έχει εκληφθεί από τους υπόλοιπους, όση λάσπη κι αν έχει πέσει πάνω στο θέμα, εγώ δεν έχω μετανιώσει καθόλου. Έχω νιώσει άσχημα, έχω στενοχωρηθεί με τα σχόλια που έχουν ακουστεί κατά καιρούς, αλλά όλο αυτό με έχει κάνει πιο δυνατή.

  • Οι αρνητικές κριτικές σε επηρεάζουν;

Πρέπει να είναι κάποιος πολύ «χοντρόπετσος» για να μην στενοχωρηθεί. Αλλά δεν μένω εκεί, η ζωή συνεχίζεται. Δεν είμαι άνθρωπος που καταβάλλεται εύκολα.

  • Τι θεωρείς ότι δεν πήγε καλά με το σίριαλ «Έχω ένα μυστικό» και από φαβορί κατέληξε να ψάχνει τη σωστή ημέρα και ώρα για να ανεβάσει τα νούμερά του;

Ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του εκδοχή και να σκεφτεί πολλά πράγματα. Εγώ δεν θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Θα μπορούσε φυσικά να είχε πάει πολύ καλύτερα. Από εκεί και πέρα, αν μια δουλειά δεν κάνει νούμερα, αυτό δεν χαρακτηρίζει και την καλλιτεχνική της αξία. Δεν θέλω να ασχοληθώ με το «γιατί», προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένη σε αυτό που κάνω και όχι να αναλύω τι έφταιξε…

  • Φοβάσαι ότι σε περίπτωση που «κοπεί» θα σου χρεώσουν μια αποτυχία;

Κάποιοι μού χρεώνουν τα απίστευτα, δεν μπορώ να κάθομαι να ασχολούμαι συνέχεια με το τι θα πουν. Εχω ακούσει πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα. Βέβαια, αυτό έχει και την καλή του πλευρά, γιατί, όπως σου είπα, με έχει κάνει πιο δυνατή. Ενώ ήμουν «καλομαθημένη» όλα αυτά τα χρόνια σε σχέση με τα σχόλια του Τύπου, τώρα είδα και την άλλη όψη του νομίσματος και προσπαθώ να την αντιμετωπίσω.

  • Το πιο άσχημο που έχεις ακούσει;

Ότι μιμούμαι την Αλίκη στην πραγματική μου ζωή. Είμαι ηθοποιός και υποδύομαι ένα ρόλο. Δεν έχω πάθει κάποια παρανοϊκή ταύτιση για να θέλω να είμαι και στη ζωή μου η Αλίκη. Με εξοργίζει όταν μου χρεώνουν κάτι που δεν είμαι. Το θεωρώ αδικία. Είναι άσχημο όταν διαδίδεται κάτι και πρέπει να βγαίνω συνέχεια να δίνω εξηγήσεις. Οπότε το έχω πάρει απόφαση: σε κάποιους θα αρέσω, σε κάποιους, πάλι, όχι.

  • Πόσο εύκολο είναι για μια ηθοποιό να εθιστεί στη δημοσιότητα;

Ο κίνδυνος είναι εμφανέστατος. Από εκεί και πέρα, όλα αλλάζουν όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που σε προσγειώνουν και όταν εσύ ο ίδιος δεν είσαι τέτοιος τύπος κι έχεις μάθει να ζεις τη δική σου ζωή και όχι τη ζωή μέσα από τα media.

  • Υπήρξαν στιγμές που ένιωσες να καβαλάς το καλάμι και να ξεφεύγεις;

Όχι, δεν είναι στο χαρακτήρα μου, δεν είμαι φτιαγμένη έτσι. Για μένα ηθοποιός δεν σημαίνει λαχτάρα για δημοσιότητα αλλά λαχτάρα για έκφραση. Ο λόγος που επέλεξα αυτή τη δουλειά δεν ήταν για να γίνω εξώφυλλο.

  • H εμφάνιση παίζει ρόλο για να γίνει μια ηθοποιός γρήγορα γνωστή στο χώρο;

Φυσικά και βοηθάει, αλλά δεν είναι το εφόδιο που σε προάγει, εκτός αν είσαι μοντέλο.

  • Νιώθεις σέξι;

Νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Υπάρχουν στιγμές που κοιτάζομαι στον καθρέφτη και λέω «πώς είσαι έτσι, κοπελιά;» και στιγμές που νιώθω όμορφη. Εξαρτάται πάντα από τη διάθεση και την ψυχολογία μου. Ο τρόπος ομιλίας της μαρτυρεί μια συγκροτημένη και τακτοποιημένη σκέψη. «Σε καμία περίπτωση» μου λέει και χαμογελάει. «Είμαι χαοτική και πολύ αυθόρμητη, σε σημείο να χάνω πολλές φορές τον έλεγχο. Προσπαθώ να μου βάλω όρια. Είναι κάτι πάνω στο οποίο δουλεύω».

  • Και στον έρωτα τι υπερισχύει; Ο αυθορμητισμός ή η λογική;

Λειτουργώ κυρίως με το συναίσθημα. Όμως, ακόμα κι αν αργώ πολύ να βάλω τα όριά μου, τελικά τα βάζω. Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος που είναι δίπλα μου δεν έχει συνηθίσει να με βλέπει να φτάνω σ’ αυτά τα όρια και όταν το συνειδητοποιεί αιφνιδιάζεται και σοκάρεται.

  • Πιστεύεις στο «για πάντα»;

Είναι μια συζήτηση που κάνω με τον εαυτό μου τον τελευταίο καιρό. Ενώ βαθιά μέσα μου θέλω να το πιστέψω, κάποιοι λόγοι στη ζωή μου με έχουν κάνει να μην το αποδέχομαι.

  • Ξέρεις πότε και πώς να φεύγεις από μια σχέση;

Ξέρω το πότε, με δυσκολεύει λίγο το πώς, αλλά στο τέλος το βρίσκω κι αυτό. Συνήθως φεύγω εγώ. Ίσως γιατί είμαι αυτή που έχει το θάρρος να το κάνει. Δεν είναι όμως και ο πιο εύκολος ρόλος. Αντιθέτως, είναι πιο δύσκολος, γιατί χρειάζεται πολλή δύναμη, ιδίως όταν νιώθεις πράγματα για τον άνθρωπο που είχες δίπλα σου.

  • Σε ενοχλεί που η ερωτική σου ζωή πολλές φορές είναι μπροστά από τα φώτα της δημοσιότητας;

Ναι. Αλλά έχω καταλάβει ότι είναι μέσα στο πλαίσιο αυτής της δουλειάς. Δυστυχώς, είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις.

  • Πώς σε βρίσκει συναισθηματικά ο Μάρτιος;

Μπλοκαρισμένη. Αν και δεν είμαι στην καλύτερή μου φάση, είμαι αισιόδοξη για το μέλλον. Μπορεί να νιώθω λίγο περίεργα, αλλά δεν είμαι άσχημα. Είμαι μάλλον σκεπτική. Προσπαθώ να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα μέσα μου και αυτό μόνο καλό μπορεί να μου κάνει. Άρα, όταν μπει για τα καλά η άνοιξη, θα με βρει σε πολύ καλή φάση.

  • ΑΛΑΤΙΝΗ ΛΕΝΔΙΑΝΝΑ, ET 2,  Δευτέρα, 02.03.09