ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΔΑΚΗΣ: «ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΚΡΑΙΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΦΡΙΛΕΣ»

Posted: Μαρτίου 1, 2009 in Γεροντιδάκης Γιώργος
  • Μπορεί να υποδύεται τον emo, αλλά δεν τα βλέπει όλα μαύρα ο Γιώργος Γεροντιδάκης. Τουλάχιστον όταν δεν μιλάει για πολιτική και πολιτικούς…

Στα 7 του χρόνια έκανε το πρώτο του δοκιμαστικό και στα 10 του έπαιξε στην πρώτη του ταινία, το «Peppermint» του Κώστα Καπάκα. Μετά, για 4 χρόνια βρέθηκε στα πλατό της σειράς «Τα φτερά του έρωτα» της Ακρίτα και του Κυρίτση, έπειτα σε άλλα σίριαλ, όπως η «Βέρα στο δεξί», ενώ φέτος τον βλέπουμε στην επιτυχημένη σειρά του ΑΝΤ1 «Το σόι μου μέσα». Ο Γιώργος Γεροντιδάκης ενθουσιάστηκε αμέσως με το κάστινγκ της σειράς και με τον νέο του ρόλο, αυτόν του υιού emo μιας αστικής οικογένειας – αν και αρχικά, όπως μας λέει, είχε έναν μικρό ενδοιασμό.

-Ποιος ήταν αυτός ο ενδοιασμός;

«Οτι πέφτουν τα μαλλιά και καλύπτουν το μισό μου πρόσωπο. Φοβόμουν πως δεν θα φαινόταν ότι είμαι εγώ, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά. Νομίζω, μάλιστα, πως ο κόσμος προσέχει περισσότερο τα ακραία. Μέσα σε ένα σύνολο κανονικών ανθρώπων θα δει ένα emo και θα κολλήσει σ’ αυτό».

-Δεν είσαι αληθινό emo, λοιπόν.

«Δεν είμαι emo, αλλά δεν το υπερπαίζω κιόλας. Η ιδεολογία τους είναι εντελώς διαφορετική από τη δικιά μου. Μπορεί να έχουν έναν συγκεκριμένο τρόπο να εκφράζουν κάποια συναισθήματα, αλλά τα εκφράζουν έντονα και υπερβολικά, σε σημείο κατάθλιψης. Οτι όλα είναι μαύρα. Εντάξει, η ζωή δεν είναι εύκολη, αλλά δεν θα τα βάψουμε και μαύρα».

-Υπήρξες στην εφηβεία σου οπαδός κάποιου άλλου ρεύματος;

«Εγώ μεγάλωσα ανάμεσα σε δυο διαφορετικές εποχές. Η μία ήταν το ’90, που τα πράγματα με τους μεγαλύτερους ήταν πολύ σκληρά. Δηλαδή, με ναρκωτικά και με συμμορίες γινόταν της τρελής. Και σε μια πιο σύγχρονη κατάσταση, με υπολογιστές, πλέι στέισον και τέτοια… Τέλος πάντων, έχω δει τι γίνεται γύρω και δεν με έχει συνεπάρει κάτι συγκεκριμένο».

-Πώς τα βγάζει πέρα ένα αγόρι στην ηλικία που ξεκολλάει από το σπίτι και τη μαμά, και βλέπει γύρω του ναρκωτικά και συμμορίες;

«Εγώ ήμουν από μικρός ανεξάρτητος και στα γυρίσματα πήγαινα μόνος μου, όχι με τη μάνα μου. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι άμα θέλεις μπλέκεις. Κι εγώ δεν ήθελα. Δεν είμαι ακραίος τύπος και δεν κάνω καφρίλες».

-Γιατί πιστεύεις ότι αυξάνεται η εφηβική παραβατικότητα;

«Νομίζω ότι τα παιδιά πάνε κόντρα σε κάτι που ίσως και να μην υπάρχει. Να είναι μέσα στο μυαλό τους».

-Και γιατί δεν βγάζουν πιο δημιουργικά την όποια αγωνία τους και την αντίδρασή τους απέναντι στο σύστημα;

«Δεν έχουν κίνητρο και δεν έχουν όνειρα. Δεν έχουν τρόπο να εκφραστούν και δεν βλέπουν ελπίδα από πουθενά. Τους παρασύρει ένα σύνολο και πηγαίνουν».

-Η πολιτική δεν βοηθάει για να αλλάξει ο κόσμος;

«Δεν ασχολούμαι με την πολιτική. Δεν υπάρχει προοπτική. Δεν με εκφράζει να ασχολούμαι με κάποιους ανθρώπους που δεν λένε τίποτε».

-Δεν σου δημιουργεί άγχος, όμως, το ότι τελικά κάποιος, και με τη δική σου την ανοχή, θα κυβερνήσει;

«Μα, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι ένας και από μια παράταξη που κυβερνάει. Είναι ένα σύνολο. Οταν αυτό το σύνολο τρώει τα πάντα…»

-Σύνολο εννοείς τους εκπροσώπους των κομμάτων που είναι στη Βουλή;

«Ναι, γενικά όλη η Βουλή. Οταν δεν υπάρχει συνεννόηση και όταν οι πολιτικοί κλέβουν τα πάντα, γιατί εγώ να πιστέψω σ’ αυτούς τους ανθρώπους; Επειδή αυτοί τα φάγανε όλα και τώρα χρωστάνε στη μισή Ευρώπη, θα τα πληρώσω εγώ; Αυτή, άλλωστε, είναι η δική μας οικονομική κρίση. Και μου τη σπάει γιατί στην Ελλάδα είναι όλα ακραία. Παρόλο που καταλαβαίνουν τι γίνεται, πάνε και τους ψηφίζουν».

-Ναι, αλλά η μη συμμετοχή δεν βοηθάει να αλλάξει τίποτε.

«Δεν ρίχνω και άκυρο, απλώς ψηφίζω Πράσινους, αν και ξέρω ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτε. Απλώς ψηφίζω, για να δείξω ότι είμαι κόντρα. Οτι δεν παραμυθιάζομαι. Δεν καταλαβαίνω όσους παραμυθιάζονται. Είμαστε λίγο ηλίθιοι στην Ελλάδα. Γι’ αυτό γίνονται τα παιδιά αφασικά».

-Αφασικά;

«Αφασικός είναι αυτός που είναι στον κόσμο του. Εχει όνειρα και δεν ξέρει πώς να τα πλησιάσει. Δεν ασχολείται με όλα τα υπόλοιπα. Δεν βλέπει ότι δεν υπάρχει γέφυρα ανάμεσα σ’ αυτόν και στα όνειρά του».

-Εσύ τι όνειρα έχεις;

«Μου αρέσει αυτό που ζω τώρα και δεν ξέρω για αργότερα».

-Τι δεν θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις, λοιπόν;

«Δεν θέλω να καταντήσω παλιομοδίτικος και μονότονος».

-Το θέαμα που παράγει η τηλεόραση σε ικανοποιεί;

«Γενικά, ό,τι βλέπουμε τώρα στην TV είναι λίγο σάπιο. Κάνεις κάτι για να έχεις δουλειά. Εγώ το έλεγα και στη σχολή. Αλλοι λέγανε «εμείς μόνο θέατρο» και τέτοια, αλλά ενέδωσαν αμέσως. Τελικά, όλοι θέλουν να κάνουν τηλεόραση για να φαίνονται».

-Και τα ξοδεύεις εύκολα τα χρήματα που βγάζεις;

«Οταν ξοδεύω τα χρήματα που μου δίνουν οι άλλοι, είμαι πολύ λαρτζ. Τα δικά μου τα προσέχω περισσότερο. Ξοδεύω, πάντως, χρήματα κυρίως για να χαίρονται και οι άλλοι μαζί μου. Για να βγω με τους φίλους ή με την κοπέλα μου».

-Εσύ βγάζεις από την τηλεόραση πολλά χρήματα, σε μια εποχή που οι άλλοι στην ηλικία σου ζήτημα είναι να παίρνουν 700 ευρώ. Σου δημιουργεί ενοχές αυτό;

«Εντάξει, αισθάνομαι άσχημα που υπάρχουν ανισότητες, αλλά βλέπεις ότι δεν γίνεται. Πρέπει να κοιτάς και το εγώ σου. Εμένα έχει ιδρώσει η μπλούζα μου από τότε που ήμουνα μικρός, γιατί να μη χαρώ κάποια πράγματα; Οχι ότι βάζω τον εαυτό μου πάνω απ’ όλα, αλλά όταν έχεις δουλέψει από πολύ μικρός, με ένα σωρό προβλήματα, και φτάνεις τώρα να βλέπεις ότι έχεις δουλειά και ότι σε θέλουνε, γιατί να μην το ευχαριστηθείς;»

-Οι εκτός χώρου φίλοι σου σε θαυμάζουν;

«Οι φίλοι μου γνωρίζουν κορίτσια όταν βγαίνουμε μαζί».

-Από συναδέλφους έχεις νιώσει και ζήλια εκτός από ανταγωνισμό;

«Και ζήλια υπάρχει, και φθόνος… και στη σχολή υπήρχε, αλλά… εντάξει. Νομίζω ότι αν αξίζεις δεν χάνεσαι. Αμα το έχεις, θα το δείξεις. Με το να σε μειώνει κάποιος, δεν θα καταφέρει κάτι».

-Τι βοηθάει έναν νέο ηθοποιό να εξελιχθεί και να πετύχει;

«Αυτό που έχω μάθει είναι ότι δεν χρειάζεται να πουλάς κάτι που δεν είσαι. Επίσης, έχει πολύ μεγάλη σημασία το πόσο κόβεσαι γι’ αυτό και πόσο συνεργάσιμος είσαι. Οταν πηγαίνεις σ’ ένα συνεργείο και έχεις καλές σχέσεις με όλους, θα σε έχουν υπόψη τους. Για παράδειγμα, στις «7 θανάσιμες πεθερές» δεν έχουνε κάνει ρόλο πολλές ηθοποιοί λόγω του ότι έχουν κακό χαρακτήρα. Το συνεργείο δεν μπορούσε να συνεργαστεί».

-Πιστεύεις ότι θα κάνεις καριέρα;

«Αν σου απαντήσω ναι, θα είμαι υπερφίαλος. Πάντως, αγαπάω αυτήν τη δουλειά και έχω βλέψεις».

-Τι κάνει κακό σε έναν νέο ηθοποιό;

«Η απότομη επιτυχία. Εκεί αλλάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος».

-Υπάρχουν τόσοι πολλοί νέοι που γίνονται ηθοποιοί, ίσως περισσότεροι από ποτέ. Με ποιο κίνητρο, λες;

«Η πλειονότητα των νέων ηθοποιών κάνει υποκριτική για τη δόξα. Με τους μεγαλύτερους δεν είναι έτσι… Υπάρχουν ηθοποιοί που έχουν κατάθλιψη και νιώθουν καλύτερα με την υποκριτική. Ξεφεύγουν από τον πραγματικό κόσμο και ζούνε μέσα από το ρόλο που υποδύονται».

  • WHO IS WHO

* Κατάγεται από τα Χανιά, έχει μεγαλώσει στη Γλυφάδα.

* Παλιότερα έπαιζε στόπερ σε μια τοπική ποδοσφαιρική ομάδα. Τώρα παίζει συχνά μπάλα για να εκτονώνεται.

* Προτιμάει την ελληνική μουσική.

* Εχει 4 μικρότερα αδέρφια.

* Αγαπημένη του ατάκα από το σίριαλ: «Σ’ εμάς θα πάθετε την ταφόπλακά σας».

  • Επιμέλεια: Σωτήρης Τσαγδής. Συνέντευξη: Αθηνά Γκόρου, Φωτ.: Γεράσιμος Δομένικος, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ON OFF – 01/03/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s