Σμαράγδα Σμυρναίου. Οι 24 όψεις ενός διαζυγίου

Posted: Φεβρουαρίου 16, 2009 in Σμυρναίου Σμαράγδα
«Το υπέροχό μου διαζύγιο». Υπέροχο, ο Θεός να το κάνει. Για τον τραυματικό χωρισμό που της έλαχε, η πενηντάχρονη Αντζελα περνάει μια τριετία διά πυρός και σιδήρου. Από σήμερα στο «Αγγέλων Βήμα» την ίδια περιπέτεια θα περνάει και η Σμαράγδα Σμυρναίου που την υποδύεται στο ειρωνικότατο έργο της Τζεραλντίν Αρον (η σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη).

Ξανθό μαλλί κι ένα… σκυλί. Αγνώριστη η Σμαράγδα Σμυρναίου στο «Υπέροχό μου διαζύγιο»

«Το «Υπέροχό μου διαζύγιο» είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας, που ύστερα από πολλά χρόνια γάμου και με μια 20 τόσο χρόνων κόρη, ο άνδρας της τής ανακοινώνει ότι την εγκαταλείπει. Δεν το πολυκαταλαβαίνει. Μέχρι που μαθαίνει από μια παραδουλεύτρα ότι ο σύζυγος έχει σπιτώσει μια μικρή», σκιαγραφεί το πορτρέτο της ηρωίδας η Σμυρναίου. «Η γυναίκα έχει εγκαταλείψει τη δουλειά της διακοσμήτριας, επειδή δεν άρεσε στον άνδρα της. Και ξαφνικά βρίσκεται μόνη, άνεργη και με ένα σκυλί -της κόρης της-, ενώ δεν συμπαθεί τα σκυλιά! Και οι φίλοι πήγαν στο «στρατόπεδο» του συζύγου».

Ο μονόλογος δεν ανήκει μόνο στη συντετριμμένη ηρωίδα. Στο «Υπέροχό μου διαζύγιο» παρακολουθούμε την αποφράδα ημέρα της ανακοίνωσης του χωρισμού με απόσταση τριών χρόνων και μέσα από πολλές οπτικές: «Σε δύο ώρες κάνω περί τους 24 ρόλους: της γυναίκας, του άνδρα, της κόρης, του φίλου, της φίλης, του γιατρού, την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας, αφού η ηρωίδα κάνει τρεις απόπειρες αυτοκτονίας…

»Κάνω τα πάντα. Με άπειρο χιούμορ, για να μπορεί να παίρνει ανάσα ο θεατής».

Δεν φοβάται που θα είναι δύο ώρες ολομόναχη στη σκηνή; «Δεν με τρομάζει. Μ’ αρέσει», απαντά. «Από σκηνής μού είναι πιο εύκολο να επικοινωνώ αληθινά με τον κόσμο. Ξεπερνώντας και τις ντροπές και τις δειλίες και τις ανασφάλειες. Αισθάνομαι πιο ελεύθερη. Στον μονόλογο εγώ φτιάχνω τους ρυθμούς μου, τις παύσεις μου, τη μουσικότητά μου. Αν αποσυντονιστούν, μόνο εγώ θα φταίω».

Οχι ότι δεν είναι εξουθενωτικός ο μονόλογος. Είναι, «αλλά επειδή είναι εξουθενωτικό φωνητικά το ίδιο το κείμενο. Απαιτεί γρήγορες αλλαγές της τονικότητας των χαρακτήρων. Είναι λίγο ακροβατικό».

Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια. Η Σμυρναίου έχει ψηθεί στο σανίδι πρωταγωνιστώντας σε απαιτητικές δραματουργίες στο Εθνικό Θέατρο, στο «Εμπρός» του Μπαντή, στη «Σκηνή» των Βογιατζή, Παπαβασιλείου και Μπαντή και στο «Ελεύθερο Θέατρο». Μεταπηδώντας με άνεση από την κωμωδία στο δράμα, από τον Τσέχοφ και τον Κλάιστ στην επιθεώρηση και τον Μάτεσι.

  • Τι κατακτάς με τα χρόνια;

«Λύνεις και προχωράς τα εκφραστικά σου μέσα. Εγώ γίνομαι ολοένα πιο αληθινή. Και αυτό πάει πακέτο και με τη ζωή. Κάποια πράγματα μπορείς να τα παίξεις στη νεότητά σου χωρίς να έχεις την εμπειρία -δεν χρειάζεται να γίνεις πόρνη για να ερμηνεύσεις την πόρνη. Φαντασία χρειάζεται. Αλλά η εμπειρία που σε πλουτίζει σαν άνθρωπο θα βγει και στη σκηνή».

  • Το θέατρο βλέπετε να έχει σήμερα κάποια ισχύ;

«Είναι κάτι ζωντανό που πάντα θα αφορά τον κόσμο. Στη σκηνή βλέπεις ζωντανά σώματα και ζωντανές ψυχές, που εγγράφονται βαθιά στο κοινό. Κι εμένα το θέατρο μου έχει δώσει πλούτο εσωτερικό. Με βοήθησε να κατανοώ περισσότερο τον άνθρωπο, τα κίνητρα, τις επιθυμίες και τις ελλείψεις του -κι επομένως και τις δικές μου».

Τι θα αλλάζατε αν γυρνούσατε πίσω; Πάντα η διαδρομή σας ήταν πίσω από τους δυνατούς προβολείς.

«Τίποτα. Ο,τι έγινε, έγινε, παιδιά! Ολα θα τα άφηνα έτσι όπως ήταν, με τις σωστές και με τις λάθος επιλογές. Δεν μετανιώνω για κάτι. Ολες οι επιλογές μου με χαρακτηρίζουν».

  • Σε εποχές οικονομικής ύφεσης η ζωή του ηθοποιού, που σπανίως κάνει τηλεόραση, είναι εύκολη;

«Εγώ ζω ασκητικά. Δηλαδή, δεν μπορώ τα πολλά πολλά. Και δεν μπορώ να κάνω ταυτόχρονα δύο δουλειές. Οσες φορές συνέβη, ζοριζόμουν αφάνταστα. Με ξεκουράζουν τα καθημερινά: με ισορροπούν τα μαγειρέματα, τα ξεσκονίσματα, το διάβασμα. Υπάρχει και μια νέα είσοδος στη ζωή μου: το κομπιούτερ. Μπήκα κι εγώ στο Διαδίκτυο. Προσπαθώ να δω τον καινούργιο κόσμο. Είναι και μια συντροφιά».

  • Επειδή ζούμε στον αιώνα της μοναξιάς;

«Κάθε απόγευμα πετάνε σμήνη πουλιών από την Ανατολή στη Δύση. Κι όπως βλέπω τα υπέροχα χρώματα του ορίζοντα με τα πουλιά λέω «σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, για την ομορφιά αυτού του κόσμου». Δεν είμαστε μόνοι. Υπάρχουν γύρω μας πολλές ομορφιές. Απλώς, πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια της ψυχής για να τις βλέπουμε» *

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/02/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s