Αρχείο για Φεβρουαρίου 16, 2009

«Το υπέροχό μου διαζύγιο». Υπέροχο, ο Θεός να το κάνει. Για τον τραυματικό χωρισμό που της έλαχε, η πενηντάχρονη Αντζελα περνάει μια τριετία διά πυρός και σιδήρου. Από σήμερα στο «Αγγέλων Βήμα» την ίδια περιπέτεια θα περνάει και η Σμαράγδα Σμυρναίου που την υποδύεται στο ειρωνικότατο έργο της Τζεραλντίν Αρον (η σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη).

Ξανθό μαλλί κι ένα… σκυλί. Αγνώριστη η Σμαράγδα Σμυρναίου στο «Υπέροχό μου διαζύγιο»

«Το «Υπέροχό μου διαζύγιο» είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας, που ύστερα από πολλά χρόνια γάμου και με μια 20 τόσο χρόνων κόρη, ο άνδρας της τής ανακοινώνει ότι την εγκαταλείπει. Δεν το πολυκαταλαβαίνει. Μέχρι που μαθαίνει από μια παραδουλεύτρα ότι ο σύζυγος έχει σπιτώσει μια μικρή», σκιαγραφεί το πορτρέτο της ηρωίδας η Σμυρναίου. «Η γυναίκα έχει εγκαταλείψει τη δουλειά της διακοσμήτριας, επειδή δεν άρεσε στον άνδρα της. Και ξαφνικά βρίσκεται μόνη, άνεργη και με ένα σκυλί -της κόρης της-, ενώ δεν συμπαθεί τα σκυλιά! Και οι φίλοι πήγαν στο «στρατόπεδο» του συζύγου».

Ο μονόλογος δεν ανήκει μόνο στη συντετριμμένη ηρωίδα. Στο «Υπέροχό μου διαζύγιο» παρακολουθούμε την αποφράδα ημέρα της ανακοίνωσης του χωρισμού με απόσταση τριών χρόνων και μέσα από πολλές οπτικές: «Σε δύο ώρες κάνω περί τους 24 ρόλους: της γυναίκας, του άνδρα, της κόρης, του φίλου, της φίλης, του γιατρού, την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας, αφού η ηρωίδα κάνει τρεις απόπειρες αυτοκτονίας…

»Κάνω τα πάντα. Με άπειρο χιούμορ, για να μπορεί να παίρνει ανάσα ο θεατής».

Δεν φοβάται που θα είναι δύο ώρες ολομόναχη στη σκηνή; «Δεν με τρομάζει. Μ’ αρέσει», απαντά. «Από σκηνής μού είναι πιο εύκολο να επικοινωνώ αληθινά με τον κόσμο. Ξεπερνώντας και τις ντροπές και τις δειλίες και τις ανασφάλειες. Αισθάνομαι πιο ελεύθερη. Στον μονόλογο εγώ φτιάχνω τους ρυθμούς μου, τις παύσεις μου, τη μουσικότητά μου. Αν αποσυντονιστούν, μόνο εγώ θα φταίω».

Οχι ότι δεν είναι εξουθενωτικός ο μονόλογος. Είναι, «αλλά επειδή είναι εξουθενωτικό φωνητικά το ίδιο το κείμενο. Απαιτεί γρήγορες αλλαγές της τονικότητας των χαρακτήρων. Είναι λίγο ακροβατικό».

Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια. Η Σμυρναίου έχει ψηθεί στο σανίδι πρωταγωνιστώντας σε απαιτητικές δραματουργίες στο Εθνικό Θέατρο, στο «Εμπρός» του Μπαντή, στη «Σκηνή» των Βογιατζή, Παπαβασιλείου και Μπαντή και στο «Ελεύθερο Θέατρο». Μεταπηδώντας με άνεση από την κωμωδία στο δράμα, από τον Τσέχοφ και τον Κλάιστ στην επιθεώρηση και τον Μάτεσι.

  • Τι κατακτάς με τα χρόνια;

«Λύνεις και προχωράς τα εκφραστικά σου μέσα. Εγώ γίνομαι ολοένα πιο αληθινή. Και αυτό πάει πακέτο και με τη ζωή. Κάποια πράγματα μπορείς να τα παίξεις στη νεότητά σου χωρίς να έχεις την εμπειρία -δεν χρειάζεται να γίνεις πόρνη για να ερμηνεύσεις την πόρνη. Φαντασία χρειάζεται. Αλλά η εμπειρία που σε πλουτίζει σαν άνθρωπο θα βγει και στη σκηνή».

  • Το θέατρο βλέπετε να έχει σήμερα κάποια ισχύ;

«Είναι κάτι ζωντανό που πάντα θα αφορά τον κόσμο. Στη σκηνή βλέπεις ζωντανά σώματα και ζωντανές ψυχές, που εγγράφονται βαθιά στο κοινό. Κι εμένα το θέατρο μου έχει δώσει πλούτο εσωτερικό. Με βοήθησε να κατανοώ περισσότερο τον άνθρωπο, τα κίνητρα, τις επιθυμίες και τις ελλείψεις του -κι επομένως και τις δικές μου».

Τι θα αλλάζατε αν γυρνούσατε πίσω; Πάντα η διαδρομή σας ήταν πίσω από τους δυνατούς προβολείς.

«Τίποτα. Ο,τι έγινε, έγινε, παιδιά! Ολα θα τα άφηνα έτσι όπως ήταν, με τις σωστές και με τις λάθος επιλογές. Δεν μετανιώνω για κάτι. Ολες οι επιλογές μου με χαρακτηρίζουν».

  • Σε εποχές οικονομικής ύφεσης η ζωή του ηθοποιού, που σπανίως κάνει τηλεόραση, είναι εύκολη;

«Εγώ ζω ασκητικά. Δηλαδή, δεν μπορώ τα πολλά πολλά. Και δεν μπορώ να κάνω ταυτόχρονα δύο δουλειές. Οσες φορές συνέβη, ζοριζόμουν αφάνταστα. Με ξεκουράζουν τα καθημερινά: με ισορροπούν τα μαγειρέματα, τα ξεσκονίσματα, το διάβασμα. Υπάρχει και μια νέα είσοδος στη ζωή μου: το κομπιούτερ. Μπήκα κι εγώ στο Διαδίκτυο. Προσπαθώ να δω τον καινούργιο κόσμο. Είναι και μια συντροφιά».

  • Επειδή ζούμε στον αιώνα της μοναξιάς;

«Κάθε απόγευμα πετάνε σμήνη πουλιών από την Ανατολή στη Δύση. Κι όπως βλέπω τα υπέροχα χρώματα του ορίζοντα με τα πουλιά λέω «σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, για την ομορφιά αυτού του κόσμου». Δεν είμαστε μόνοι. Υπάρχουν γύρω μας πολλές ομορφιές. Απλώς, πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια της ψυχής για να τις βλέπουμε» *

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/02/2009
Advertisements
Ηθοποιός ήθελε να γίνει από τότε που θυμάται τον εαυτό της, αλλά πρώτη της επιλογή όταν έφτασε στα 18 ήταν το πανεπιστήμιο και το τμήμα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής. «Δεν διάβαζα και τόσο, αλλά είχα βαθμούς φυτού. Επειτα, ήθελα να ζήσω τη φοιτητική ζωή. Τελικά, το περιεχόμενο των σπουδών δεν με κάλυπτε και η όλη κατάσταση μου έβγαζε μόνο αδράνεια». Στη δραματική σχολή αποφάσισε να πάει φτάνοντας στο τρίτο έτος της Ψυχολογίας και το πτυχίο το βλέπει, αυτήν την εποχή τουλάχιστον, λίγο χλομό. Ο λόγος για τη Δέσποινα Μπουγιατιώτη, την τηλεοπτική Ναταλί της «Πολυκατοικίας» του MEGA, μιας σειράς που, παρά την επιτυχία και τις υψηλές τηλεθεάσεις, έχει μπει στο μικροσκόπιο του ΕΣΡ έπειτα από καταγγελίες τηλεθεατών. «Οι καταγγελίες αφορούν την ποιότητα της σειράς» αρκέστηκε να πει ο πρόεδρος του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, αλλά είναι κοινό μυστικό ότι είχαν να κάνουν με την παρουσία και τη συμβίωση στο σίριαλ ενός γκέι ζευγαριού.-Εκτός από το γκέι ζευγάρι, στην «Πολυκατοικία» έχουν μπει δύο λεσβίες και μία τρανσέξουαλ. Τι άλλο θα δουν τα ματάκια της μέσης ελληνικής οικογένειας; Δεδομένου, μάλιστα, ότι το σίριαλ προβάλλεται σε μια ώρα που παρακολουθούν τηλεόραση και παιδιά…

«Πρώτον, θεωρώ ότι η τηλεόραση έχει πολύ πιο σοκαριστικές εκπομπές σε πιο ακατάλληλες ώρες και ζώνες και ύστερα δεν ξέρω γιατί η μέση οικογένεια δεν χρησιμοποιεί την επιλογή να κλείνει την τηλεόραση στα παιδιά».

-Δηλαδή, ο καθένας οφείλει να προστατευτεί μόνος του εάν και εφόσον θεωρεί ότι τα θεάματα που προβάλλονται δεν είναι κατάλληλα για τα παιδιά του.

«Εγώ, ας πούμε, αν δεν μου αρέσει κάτι το αλλάζω, αλλά επιμένω ότι υπάρχουν πάρα πολλές εκπομπές που δεν θα έπρεπε καθόλου να προβάλλονται, και μάλιστα τις ώρες που προβάλλονται. Τουλάχιστον στο σίριαλ οι καταστάσεις είναι κωμικές. Για την ακρίβεια, εμείς απλώς παίζουμε».

-Οι καταγγελίες στο ΕΣΡ έχουν επηρεάσει το κλίμα στη δουλειά;

«Καθόλου. Εγώ άκουσα σε ορισμένες εκπομπές ότι ίσως επιβληθεί κάποιο πρόστιμο και όταν πήγα στα γυρίσματα δεν μιλούσε κανείς γι’ αυτό. Το κλίμα είναι πολύ καλό γενικά και είμαι πολύ ευχαριστημένη, τόσο από την εμπειρία μου όσο και από την απήχηση που έχει η σειρά στο κοινό».

-Μίλησέ μας για το ρόλο σου.

«Κάνω τη Ναταλί, την κόρη του διαχειριστή Μπαλαφούτη. Μου αρέσει ο ρόλος και τον διασκεδάζω, γιατί βγάζω κάτι που δεν το είχα εγώ. Η Ναταλί είναι 18 χρονών και έχει ένα πολύ γλυκό θράσος. Φλερτάρει άνετα με τα αγόρια, χωρίς να τη σταματάει η ντροπή, και διεκδικεί δυναμικά τα θέλω της απέναντι στους γονείς της. Αντίθετα, εγώ ήμουν πολύ ντροπαλή και πιο εσωστρεφής, και διασκεδάζω που διεκδικεί τις επιθυμίες της».

-Σε κάποιο επεισόδιο ο Τσιμιτσέλης σε χρησιμοποιεί για να κάνει την κοπέλα του να ζηλέψει. Εσύ, στην πραγματικότητα, έχεις νιώσει ότι σε έχουν χρησιμοποιήσει κάποτε;

«Οχι, δεν μου έχει τύχει».

-Είναι τύχη ή θέμα χαρακτήρα; Προκαλούμε, δηλαδή, αυτά που μας συμβαίνουν ή μας πέφτουν στο κεφάλι από τον ουρανό;

«Τα προκαλούμε. Οι άλλοι σού κάνουν ό,τι τους αφήνεις να σου κάνουν».

-Είσαι ένα πρόσωπο σε ένα σίριαλ του 40%, άρα και αναγνωρίσιμη. Εχει αυξηθεί το ενδιαφέρον των αγοριών για σένα μετά την «Πολυκατοικία»;

«Υπάρχει μια αύξηση, και είναι κολακευτικό και γλυκό όταν οι άνθρωποι δεν γίνονται αγενείς».

-Πώς ξεχωρίζει ένα νέο κορίτσι ότι ελκύει κάποιον ουσιαστικά ως προσωπικότητα και όχι επειδή είναι ένα προβεβλημένο τηλεοπτικώς πρόσωπο;

«Ε, σου «βρομάει» όταν σε πλησιάζει κάποιος επειδή παίζεις στην τηλεόραση. Από την άλλη, γενικά δεν προσεγγίζομαι εύκολα. Τους φοβίζω, οπότε δεν με πλησιάζουν αυτά τα άτομα εύκολα».

-Θεωρείς ότι έχει μείνει μια προκατάληψη για το επάγγελμα της «θεατρίνας»;

«Εγώ το έχω εισπράξει. Εχει τύχει να βρεθώ με ανθρώπους που το σκέφτονται ως κάτι παράτολμο, προκλητικό ή κάπως υποτιμητικά. Κάποιοι θεωρούν ότι οι θεατρίνες δεν κάνουν τέχνη».

-Η οικογένειά σου δεν ήθελε ένα πιο ασφαλές μέλλον για σένα;

«Η αλήθεια είναι ότι στη μαμά μου αρέσει πολύ η επιλογή μου. Ισως να ήταν και δικό της απωθημένο».

-Με την τηλεόραση ήσουν επιφυλακτική στην αρχή;

«Πιστεύω ότι σημασία έχει πώς είσαι εσύ σε μια δουλειά και δεν απορρίπτω κάτι. Μου αρέσει ό,τι έχω κάνει μέχρι τώρα, μου αρέσει και η τηλεόραση ως μέσο. Απλώς χρειάζεται προσοχή».

-Τι πρέπει, δηλαδή, να προσέχει ένας νέος ηθοποιός στα πρώτα του βήματα στην τηλεόραση;

«Κοίταξε, ο νέος έχει ένα αβαντάζ. Εχει τη δροσιά του ακόμη. Ισως μεγαλύτερη προσοχή να χρειάζεται εάν παραμείνει κάποιος. Αν μείνεις στην τηλεόραση, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να γίνεις βαρετός. Να μπεις σε μια δουλειά που θα είναι ίδια με πέρυσι, οπότε βαριέσαι και ο ίδιος. Από τη στιγμή που θα μείνεις στην TV, μπορεί να κουράσεις. Αναλώνεσαι. Ως καινούργιος, πάντως, εκείνο που σίγουρα πρέπει να κάνεις είναι να είσαι συνεπής και να θυμάσαι ότι όταν γίνεσαι ηθοποιός ξέρεις εκ των προτέρων πως δεν θα έχεις κάθε χρόνο δουλειά και πως, γενικά, μπαίνεις σε μια περιπέτεια. Νομίζω ότι γινόμαστε ηθοποιοί επειδή σιχαινόμαστε την ασφάλεια».

-Ποια πιστεύεις ότι είναι τα δυνατά σου σημεία στη δουλειά; Αυτά στα οποία θα στηριχτείς για να χτίσεις;

«Το βασικό είναι ότι δεν έχω άγχος. Και το δεύτερο είναι ότι είμαι σε καλή επαφή με τον εαυτό μου».

-Σε τι πιστεύεις ότι πρέπει να επιμείνεις για να το βελτιώσεις;

«Εντάξει, δεν σταματάς, ως ηθοποιός δουλεύεις πάντα και τα πάντα. Εγώ θα ήθελα να είμαι ακόμη πιο εργατική, να μην τεμπελιάζω καθόλου».

-Είσαι τεμπέλα;

«Ναι – αλλά πολύ συνειδητά. Στην ουσία, ξεκουράζομαι. Επειδή τον ελεύθερο χρόνο τον θεωρώ μεγάλο προνόμιο στην εποχή μας, όταν τον διαθέτω, τον υπερασπίζομαι ιδιαίτερα».

-Το κλισέ ότι το θέατρο είναι τέχνη, ενώ η τηλεόραση ένα λαϊκό μέσο που καλλιτεχνικά υστερεί πώς το σχολιάζεις;

«Ναι, είναι υψηλότερη τέχνη το θέατρο, αλλά θα μπορούσε να μη στερείται καθόλου ποιότητας η τηλεόραση αν δεν υπήρχε η βιασύνη. Πάντως, θεωρώ την TV χρήσιμο και διασκεδαστικό μέσο που, ναι, θα μπορούσε να είναι καλύτερο ως προς το αποτέλεσμά του».

-Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη αξία στη ζωή;

«Η μεγαλύτερη αξία στη ζωή είναι να ακούς εσένα. Να μην ξεχνάς να έχεις καλή επικοινωνία με τον εαυτό σου».

-Τι εμποδίζει, λες, τους ανθρώπους να έχουν καλή επικοινωνία με τον εαυτό τους;

«Τα πάντα. Ολοι προσπαθούν να σε πάρουν από τον εαυτό σου. Σου παίρνουν το χρόνο σου. Σε λίγο πλούσιος θα είναι μόνο αυτός που θα έχει χρόνο . Κι αν σου παίρνουν το χρόνο, δεν ησυχάζεις να δεις μέσα σου».

-Γιατί λέμε ότι ο καλός ηθοποιός φαίνεται στο θέατρο και όχι στην τηλεόραση;

«Γιατί στο θέατρο θα σου δοθεί ο χρόνος να δουλέψεις το ρόλο σου. Μην ξεχνάμε ότι, στην ουσία, είναι σαν να πρέπει να γεννήσεις έναν άνθρωπο».

-Ενας ατάλαντος αποκλείεται να σταθεί στο θέατρο. Με μια καλή διαχείριση, όμως, από το σκηνοθέτη του μπορεί να σταθεί στην τηλεόραση;

«Απλώς θα έχει δουλειά, γιατί κατά τα άλλα ο ατάλαντος μυρίζει».

WHO IS WHO

* Κατάγεται από την Αθήνα.

* Τα σχολικά της χρόνια τα πέρασε στον Ασπρόπυργο.

* Εχει πρόσφατα μετακομίσει στο Παγκράτι.

* Της αρέσει η έθνικ μουσική.

* Φέτος τη βλέπουμε και σε παιδικό θέατρο, στον «Παπουτσωμένο γάτο».

  • ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / ON OFF – 15/02/2009
  • Συνέντευξη: Αθηνά Γκόρου, Επιμέλεια: Σωτήρης Τσαγδής