Ντίνος Καρύδης: «Εκανα απόπειρα αυτοκτονίας»

Posted: Φεβρουαρίου 9, 2009 in Καρύδης Ντίνος

Σημαντικός καλλιτέχνης και εξαιρετικά συνεπής ο Ντίνος Καρύδης. Στη συγκλονιστική συνέντευξη που έδωσε στην «Espresso» αναφέρθηκε στη δουλειά του, εξήγησε γιατί τα τελευταία χρόνια επιλέγει να παίζει ρόλους κόντρα στην ευγενική φυσιογνωμία του, αλλά και με μια εξομολογητική διάθεση μας αποκάλυψε τα μυστικά του… Εδειξε τα θολά πλάνα μιας κρίσιμης καμπής της ζωής του και της μεγάλης ευαισθησίας του, η οποία τον οδήγησε σε μια απόπειρα αυτοκτονίας, μια πράξη αδιανόητη για όσους τον ξέρουν ως έναν άνθρωπο αισιόδοξο και με ιδιαίτερο χιούμορ. Μίλησε και για τα δύσκολα χρόνια και τους φόβους του που, όπως λέει ο ίδιος, «ακόμη και σήμερα περνάνε μέσα από τα όνειρά μου».

Ενα βροχερό απομεσήμερο μας περίμενε καθισμένος σ’ ένα τραπεζάκι έξω από ένα καφέ στα Εξάρχεια. Ανθρωπος ζεστός και απλός -στο χώρο του τον αποκαλούν «gentleman»- ξεκίνησε τη συζήτηση μ’ ένα αφοπλιστικό χαμόγελο. Παρατηρώντας τον καθώς μιλούσε σκέφτηκα ότι σίγουρα θα μπορούσε να γράψει τη δική του ενδιαφέρουσα ιστορία, μέσα από την οποία θα εξηγούσε μια μελαγχολία που υπάρχει συχνά στο βλέμμα του. Δήλωσα πως θέλω να ξεζουμίσω αυτές τις άγνωστες στιγμές του και ο ίδιος, μένοντας στα «βιωματικά» του, χαρακτήρισε μια μεγάλη περίοδο της ζωής του «τοπίο μοναξιάς». Καθώς αυτοαναλυόταν, συνειδητοποιήσαμε ότι είναι τελείως έξω από φόρμουλες και κατεστημένα…

– Φαίνεσαι άτομο «ψαγμένο»… ;

Είμαι. Πιστεύω ότι υπάρχουν κι άλλες διαστάσεις και δεν τελειώνουν όλα τη μέρα που πεθαίνουμε. Μόνο που εγώ δεν είδα τη γέφυρα στην άκρη του γκρεμού και έπεσα στο χάος.

– Τώρα με μπέρδεψες...

Είμαι περίπλοκος και υπερευαίσθητος.

– Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που «αποσυνδέθηκες» από τη λογική λόγω αυτής της ευαισθησίας;

Ναι, και απέκτησα σχέση με το θάνατο. Εκανα απόπειρα αυτοκτονίας.

– Γιατί; Δεν σοβαρολογείς…

Σοβαρολογώ. Είχα κάποιους λόγους… Το έκανα μάλλον από ευαισθησία και από έλλειψη υπομονής! Ηταν ένα διάστημα που είχα προβλήματα και νομίζοντας ότι είναι άλυτα είχα αποσυναρμολογηθεί ψυχικά. Περνούσα φάση, όπως λένε…

– Είναι απίστευτο για ένα άτομο με το δικό σου, χαρούμενο χαρακτήρα

Και οι χαρούμενοι άνθρωποι μπορεί να λυγίσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους. Τη μέρα που έκανα την απόπειρα βρισκόμουν στο εξοχικό μου στο Κιάτο και μέχρι σήμερα δεν έχω καταλάβει γιατί και πώς πήρα την απόφαση να το κάνω. Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ είναι ότι εκείνες τις στιγμές πέρασα και χάθηκα σ’ ένα σκοτεινό τούνελ! Εντελώς ρομποταρισμένα άρχισα να πίνω το ένα χάπι πίσω από το άλλο. Ευτυχώς που δεν ήμουνα μόνος μου στο σπίτι. Με πήγανε αμέσως στο νοσοκομείο της Κορίνθου και με προλάβανε. Οταν βρέθηκα στο «σταυροδρόμι», τρόμαξα πολύ! Ξέρεις πώς το ένιωσα; Σαν ένα ηλεκτρικό ρεύμα να με μεταφέρει από τη μια όχθη στην άλλη όχθη. Συνειδητοποίησα τι έκανα όταν ο γιατρός, ο οποίος με έσωσε, μου είπε: «Ενας πόντος είναι η ζωή μας έτσι κι αλλιώς κι εσύ θέλεις να την κάνεις μισό πόντο;» Επρεπε να είχα δει τη γέφυρα στην άκρη του γκρεμού και να μην πέσω στο χάος. Εδώ κολλάει αυτό που σου είπα πριν…

Ξαφνικά γυρίζει στο πλάι το κεφάλι του και βλέπω τα μάτια του να γεμίζουν δάκρυα, όμως μόνο για ένα δευτερόλεπτο. Επιστρέφει στη συζήτηση θυμωμένος. Τον ρωτάω γιατί…

«Είμαι θυμωμένος για όλη αυτή την ασχήμια που υπάρχει γύρω μας! Πνίγομαι! Ισως και γι’ αυτό να το έκανα. Ανθρωποι σκοτώνουν παιδιά! Το καταλαβαίνετε; Κι εμείς καθόμαστε τώρα εδώ και θα συζητήσουμε για το αν ο ρόλος μου είναι μικρός ή μεγάλος, αν το σίριαλ έχει θεαματικότητα, αν η φωτογραφία μου θα είναι ωραία και άλλα ασήμαντα! Να, γι’ αυτή την ίδια ασχήμια πιστεύω ότι βγήκαν και τα παιδιά μας στους δρόμους. Οσο για τους κουκουλοφόρους… γράψ’ το αυτό… οι αληθινοί επαναστάτες δεν φορούσαν κουκούλες ούτε πυροβολούσαν στο σκοτάδι δεκαεξάχρονα και εικοσάχρονα παιδιά».

– Υπάρχει κάτι που ακόμα σε φοβίζει;

Φοβάμαι την πείνα. Ζούσα από παιδί με αυτή τη φοβία και την κουβαλάω. Η μάνα μου μ’ έσερνε από συσσίτιο σε συσσίτιο. Μεγάλωσα σ’ ένα κοτέτσι σε μια φτωχογειτονιά στις ανηφοριές του Γκύζη, με το φόβο του σπιτονοικοκύρη που ερχόταν να ζητήσει το νοίκι και δεν είχαμε να τον πληρώσουμε. Μέναμε σ’ ένα απάνθρωπο δωμάτιο δύο επί τρία, που είχε χώμα κάτω αντί για πάτωμα και όταν έβρεχε, βγαίναμε έξω για να μη βραχούμε επειδή έσταζε το χαρτόνι που είχαμε για στέγη. Οσο κι αν ακούγεται παράλογο, αυτά τα βιώματα δεν μπορώ να τα ξεπεράσω, ο φόβος της πείνας έρχεται ακόμη συνέχεια σαν εφιάλτης στα όνειρά μου. Γι’ αυτό δεν τόλμησα να κυνηγήσω μεγαλύτερα πράγματα στην καριέρα μου και βολευόμουν πάντα με τα ψίχουλα και έλεγα να μην τα χάσω κι αυτά. Δεν είχα το θάρρος να δουλέψω μ’ έναν Κουν χωρίς να πληρώνομαι ή έστω να παίρνω λίγα! Είχα ανάγκη το μεροκάματο, γι’ αυτό έκανα και δουλειές που δεν θα ήθελα να έχω κάνει ποτέ. Αλλοι ηθοποιοί που ήταν παλικάρια είπαν «όχι» σε κακές ποιοτικά δουλειές και πείνασαν και δυστύχησαν. Εγώ δεν μπορούσα να αντέξω την πείνα.

– Από τη Σμαράγδα έχεις κάποιο παράπονο;

Αντίθετα, εγώ θέλω να ζητήσω συγγνώμη από το παιδί μου γιατί δεν του πρόσφερα όσα όφειλα. Επίσης, το ότι η κόρη μου είναι αυτό που είναι σήμερα το χρωστάει μόνο στη μητέρα της, την Τζούλια Αργυροπούλου, η οποία αν και είναι σπουδαία ηθοποιός παραμέρισε τις όποιες φιλοδοξίες της για να μεγαλώσει τη Σμαράγδα μας.

– Εχει κολλήσει καλλιτεχνικά με τον Θοδωρή Αθερίδη…

Εχουν μια μοναδική χημεία μεταξύ τους και ήταν μεγάλη τύχη για τη Σμαράγδα που βρέθηκε ο Θοδωρής στο δρόμο της και την πίστεψε. Τον ίδιο, εκτός από άνθρωπο, τον εκτιμώ και ως καλλιτέχνη, γιατί είναι ένας εξαιρετικός «εσωτερικός» ηθοποιός, μπορεί να παίξει ό,τι τραβάει η όρεξή του και να πείσει το κοινό, ενώ είναι και έξοχος σκηνοθέτης.

  • «ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΑΡΑΓΔΑΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ»

Η απίστευτη κατάσταση την οποία έζησε τον τελευταίο καιρό ο Ντίνος Καρύδης επιβεβαιώνει την άποψή του ότι κάποιοι φαν των σταρ μερικές φορές μπορεί να αποβούν μοιραίοι! Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο αρρωστημένος θαυμασμός ενός αγνώστου για τη Σμαράγδα δεν… εκτονώθηκε προς την ίδια, αλλά με πιέσεις και χυδαίες βρισιές προς τον πατέρα της και το παραλήρημα έφτασε στο αποκορύφωμά του με απειλές κατά της ζωής του!

Οπως λέει ο ίδιος ο ηθοποιός: «Ενας άγνωστος βρήκε το τηλέφωνό μου και με ενοχλούσε συνέχεια. Παρουσιάστηκε ως μεγαλοβιομήχανος και μου ζητούσε απαιτητικά να πιέσω τη Σμαράγδα να πάει μαζί του στα μπουζούκια! Οταν κατάλαβε ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ, άρχισε να με βρίζει πολύ άσχημα, να μου αραδιάζει τις σχέσεις του με υψηλά πρόσωπα τα οποία θα χρησιμοποιούσε ως μέσο για να καταστρέψει την καριέρα μου και κατέληξε να με απειλεί». Ζητήσαμε να ακούσουμε τις απειλές που έχει αποθηκεύσει στο κινητό του και σοκαριστήκαμε. Η φωνή του άντρα ακουγόταν νευρική, απότομη και με καταιγισμό «γαλλικών» κατέληγε πάντα πριν κλείσει το τηλέφωνο: «Θα σε σκοτώσω»! «Στην αρχή δεν ήθελα να δώσω διάσταση, αλλά επειδή ποτέ δεν ξέρει κανείς τι μυαλά κουβαλάει ο άλλος, άρχισα να φοβάμαι».

– Στη Σμαράγδα εμφανίστηκε;

Οχι, ποτέ! Φοβόμουν να αντιδράσω, μήπως κάνω τα πράγματα χειρότερα και κινδυνεύσει η οικογένειά μου. Ομως η ιστορία συνεχιζόταν και αποφάσισα να ζητήσω την προστασία της αστυνομίας.

– Η αστυνομία βρήκε τον φανατικό θαυμαστή;

Βέβαια, και η Δικαιοσύνη σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αυστηρή. Οσο για το αν ήταν μεγαλοβιομήχανος, ούτε στον ύπνο του δεν υπήρξε.

  • «ΕΙΜΑΙ ΦΕΥΓΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΜΥΝΑ»

Ο Ντίνος Καρύδης τελευταία επιλέγει να παίζει ρόλους κόντρα στην ευγενική φυσιογνωμία του, όπως πέρυσι εκείνον τον παιδεραστή στο θεατρικό θρίλερ «Nuts» – μια ερμηνεία που χαρακτηρίστηκε «αριστουργηματική» και μάλιστα βραβεύτηκε. Ρωτάμε τον Ντίνο αν και φέτος διάλεξε πάλι ένα θέμα περιθωριακό…

«Η νέα θεατρική δουλειά μου έχει θέμα τον αλκοολισμό. Είναι ιστορίες παράνοιας αλλά και ντοκουμέντα καταγγελτικά. Κάνω πρόβες για το έργο «Delirium Tremens» στο θέατρο «Μεταξουργείο» της Αννας Βαγενά, σε σκηνοθεσία του Στρατή Πανούριου. Με ενδιαφέρει η δουλειά μου θεματολογικά όσο και από άποψη συντελεστών, όπως είναι η άριστη συνεργασία μου με την τηλεοπτική παραγωγή «Noir».

– Ξεκίνησες δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη…

Ναι, αλλά το ότι έγινα ηθοποιός το οφείλω στον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Ενας φίλος από τα Εξάρχεια μου είπε μια μέρα: «Γιατί δεν έρχεσαι κι εσύ κομπάρσος; Στα διαλείμματα των γυρισμάτων προσφέρουν και φαγητό». Για μένα ήταν μεγάλη υπόθεση το να φάω και μόνο γι’ αυτό το λόγο πήγα. Η ταινία ήταν «Η Αλίκη στο ναυτικό» και φαίνεται ότι ο Κωνσταντάρας κάτι είδε σ’ εμένα. Με πήγε στον Σακελλάριο και του είπε να με πάρει στη δραματική σχολή σχεδόν δωρεάν.

– Γιατί δεν κυνήγησες δόξα και χρήματα;

Γιατί είμαι «φευγάτος»… από άμυνα. Λάθος, γιατί θα μπορούσα να είχα κάνει περισσότερα πράγματα. Δεν χτύπησα ποτέ την πόρτα του Λάμπρου Κωνσταντάρα γιατί ντρεπόμουν. Οπως έχω μετανιώσει όταν μια μέρα κατέβηκα τα σκαλιά του Θεάτρου Τέχνης για με δει ο Κουν και στο έβδομο σκαλί φοβήθηκα κι έφυγα τρέχοντας.

– Ωστόσο, με την Τζούλια Αργυροπούλου δημιουργήσατε την «Ελεύθερη Αυλαία»…

Ονειρεύομαι την απόκτηση μόνιμης θεατρικής στέγης, γιατί η «Ελεύθερη Αυλαία» συνεχίζει με τεράστιες οικονομικές δυσκολίες. Το 1983 την ιδρύσαμε και σκοπός μας ήταν η ανάδειξη νέων δυνάμεων σε όλους τους τομείς της θεατρικής τέχνης και κυρίως η υποστήριξη του νέου ελληνικού θεατρικού έργου.

– Η σάτιρα πού σταματάει;

Πουθενά. Οταν οι σατιριζόμενοι με τα καμώματά τους δεν έχουν το θεό τους και αυτογελοιοποιούνται, γιατί να έχει όρια η σάτιρα; Και όσοι μήνυσαν τον Λαζόπουλο καλύτερα να μηνύσουν τον εαυτό τους.

  • ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΦΩΤ.: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΛΦΟΜΗΤΣΟΣ, Espresso, 09/02/2009
Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Xριστίνα λέει:

    Πιστεύω ότι για μερικούς ηθοποιούς, που έχουν την εμβέλεια Ντίνου Καρύδη, χρειαζόταν μεγαλύτερη ανάλυση στο ζωή του, αλλά καταλαβαίνω ότι μπορεί ο χώρος που είχες να ήταν μικρός. Θα έπρεπε να δώσεις μεγαλύτερη βάση σε κάποια πράγματα που σου είπε και να μην αρχίζεις να ρωτάς ότι θα μπορούσε να τον ρωτήσει και ένα μικρό παιδί. Ίσως, να μην έχεις την ευκαιρία να ξαναβρεθείς σε τέτοια εξομολόγηση καρδιάς. Νομίζω ότι δεν το <> σωστα.

  2. Ο/Η ΙΩΑΝΝΑ ΚΡΕΖΟΥ λέει:

    Ποσα μπορεις να μαθεις για καποιον ανθρωπο,μεσα σε λιγα λεπτα.Πανω σε λιγες γραμμες η αποτυπωση μιας ολοκληρης ζωης.Εικονες….εικονες…εικονες.Σ-Υ-Γ Κ-Λ-Ο-Ν-Ι-Σ-Τ-Ι-Κ-Ο

  3. Ο/Η Γιάννης Παπαγρηγορίου λέει:

    ΜΠΟΥΝΤΟΥΚ Σου εύχωμαι καλή ανάρρωση και πάντα δυνατός.

    Ενας παιδικος σου φίλος 74 ετών.απο το Χαλάνδρι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s