Εύης Γαβριηλίδης: Είμαι σκηνοθέτης… βορείων προαστίων

Posted: Ιανουαρίου 29, 2009 in Γαβριηλίδης Εύης
Δυο Γάλλοι αριστοκράτες, που ξαναβρίσκονται από παλιά, ενδιαφέρονται για την αποκατάσταση των παιδιών τους, επιδιώκοντας μια «τυχαία» πρώτη συνάντηση μεταξύ τους. Εκείνα όμως βάζουν αντίστοιχα τον υπηρέτη και την υπηρέτρια να τους υποδυθούν ενώ αυτά «μεταμορφώνονται» σε υπηρετικό προσωπικό.

Ο Οθων Μεταξάς και η Εφη Λογγίνου στους παιγνιώδεις ερωτικούς λαβύρινθους της κωμωδίας του Μαριβό

Μια ιστορία συναισθημάτων και μεταμφιέσεων με τη δαντελένια και περίτεχνη γραφή του Μαριβό είναι το έργο «Το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης», που έχει πρεμιέρα την Πέμπτη στο Θέατρο Τέχνης-Κάρολος Κουν στην Πλάκα. Η μετάφραση είναι του Γιάννη Βαρβέρη και η σκηνοθεσία του Εύη Γαβριηλίδη. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Χαραλάμπους, Νατάσσα Μαρματάκη, Οθων Μεταξάς, Εφη Λογγίνου, Θοδωρής Αντωνιάδης, Στάθης Κόκκορης.

Σκηνοθέτης του μέτρου και της ουσίας με μια σαραντάχρονη και πλέον θεατρική θητεία στην πατρίδα του, Κύπρο, και την Ελλάδα (παλιότερα και ηθοποιός), ο Εύης Γαβριηλίδης μιλάει για την παράστασή του, τον έρωτα, την τύχη, το χιούμορ κ.ά.

Στο έργο κυρίαρχο είναι το παιχνίδι του έρωτα μέσω μεταμφιέσεων και αλλαγής προσώπων, με την τύχη να παίζει μαζί τους. Υπάρχουν νικητές και χαμένοι σ’ αυτό το παιχνίδι; Η γοητεία της γραφής του Μαριβό πού έγκειται;

«Η γραφή του Μαριβό μοιάζει με δαντελένιο μανικέτι εποχής ροκοκό», λέει ο Εύης Γαβριηλίδης

«Ολοι οι ήρωες σε αυτό το παιχνίδι είναι νικητές και χαμένοι. Χρησιμοποιούν την απάτη για να φτάσουν στην ιερότερη εκδήλωση του ανθρώπου που είναι ο έρωτας. Πιστεύω ότι ο Μαριβό, παρά τα happy end των ερωτικών ζευγαριών, είναι βαθύτατα απαισιόδοξος για την ανθρώπινη φύση που μετέρχεται τόσο δόλια μέσα για να αποκτηθεί κάθε φορά το ερώμενο πρόσωπο. Απομένει βέβαια η γοητεία της γραφής που μοιάζει λίγο με τη γραφή του Μότσαρτ, είναι ένα δαντελένιο μανικέτι εποχής ροκοκό».

Ο έρωτας χρειάζεται τύχη; Ταλέντο ίσως;

«Νομίζω ότι χρειάζεται και τύχη για να εκπληρωθεί και ιδίως ταλέντο για να διαρκέσει».

Τύχη τι είναι για σας;

«Η αδυναμία των ανθρώπων απέναντι στο απροσδιόριστο και το απροσδόκητο της ζωής. Βέβαια το να μπορεί κανείς, όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις του, να εκβιάζει ο ίδιος την τύχη του είναι και αυτό τύχη».

Το κωμικό στοιχείο επηρεάζει περισσότερο τις επιλογές σας. Το χιούμορ είναι ζωτικής σημασίας για σας;

«Ο Αλέξης Μινωτής έλεγε ότι αποστρέφεται την κωμωδία διότι συνιστά «διαφυγή από το μεγάλο Ερώτημα». Ο ταπεινός εγώ φαίνεται πως ακριβώς αυτό το Ερώτημα ήθελα να αποφύγω στη ζωή μου».

Το θέατρο είναι και αυτό ένα παιχνίδι, με κανόνες κι παραβιάσεις; Τι μένει σαν καταστάλαγμα ύστερα από τόσα χρόνια σε αυτό;

«Το θέατρο είναι ένα ερωτικό και γι’ αυτό πολύ επικίνδυνο παιχνίδι. Πολλές φορές οι κανόνες του είναι οι παραβιάσεις του, οι δε παραβιάσεις του μπορεί να γίνουν και κανόνες. Το καταστάλαγμά μου ύστερα από τόσα χρόνια; Το θέατρο μοιάζει με μια γυναίκα που έζησα διά βίου μαζί της αλλά δεν μπόρεσα να τη γνωρίσω ολοκληρωτικά ποτέ».

Στις παραστάσεις σας σέβεστε το κείμενο και την εποχή του. Δεν μπήκατε στον πειρασμό να γίνετε μοντέρνος ή μεταμοντέρνος;

«Το γεγονός ότι σέβομαι τα κείμενα και την εποχή ίσως συνιστά μια απαισιοδοξία για τη σημερινή εποχή. Ισως κατά βάθος μου αρέσει να νοσταλγώ και αυτό να με καθιστά όχι μοντέρνο ή μεταμοντέρνο αλλά θεατρικά παρόντα».

Με το ΚΘΒΕ έχετε συνεργαστεί συχνά. Με το Εθνικό καθόλου ή ελάχιστα. Γιατί; Είναι θέμα συγκυρίας, προσώπων;

«Ας μη σας απαντήσω ευθέως σε αυτό το ερώτημα. Ας θεωρήσουμε γελώντας ότι είμαι σκηνοθέτης… βορείων προαστίων».

Με τον Γιάννη Βαρβέρη συνεργάζεστε συχνά. Τι είναι αυτό που σας «δένει» μαζί του;

«Οι διαφωνίες μας, οι καλές μας προθέσεις, τα ενδεχόμενα προτερήματα και ένα χιούμορ που μου φαίνεται να συναντά το δικό του. Από την άλλη μεριά, ενώ είναι ένας άνθρωπος του θεάτρου, με βοηθάει πολύ το γεγονός ότι προέρχεται και ανήκει στην ποίηση».

Στην παράσταση παίζει και ο Νίκος Χαραλάμπους, συμπατριώτης σας, ηθοποιός, σκηνοθέτης και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΘΟΚ κάποτε όπως και εσείς. Σε αυτή την… κυπριακή συνύπαρξη, η συνεννόηση είναι πιο εύκολη;

«Νομίζω ότι ο Νίκος είναι ένας εξαίρετος ηθοποιός, που ξέρει να εναλλάσσει τους ρόλους του με ιδιαίτερη μαεστρία. Για αυτό και η συνεννόηση είναι ιδιαίτερα εύκολη. Μην ξεχνάτε ότι παίζουν ρόλο εδώ ο σεβασμός του ενός για τη δουλειά του άλλου και η αμοιβαία αγάπη μέσα στα χρόνια».

* Στην κωμωδία του Μαριβό τα σκηνικά-κοστούμια είναι του Γιάννη Μετζικώφ, τα τραγούδια του Κώστα Κακογιάννη. *

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/01/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s